yaş farkı çok az olan kardeşler için herşey kavga sebebidir. ayrım yapılmaz kesinlikle. kavga sebebi konusunda sıkıntı çekilmez. anlık olarak kavgalar gelişir.
"hişştt niye bana bakıosun!", "sana nee!", "saman ye!" gibi kelimelerle balayan kavgalar pek meşhurdur zaten. onun dışında alışveriş, giysi, bilgisayar, ev işleri, kumanda çatal, çarşaf, yastık kılıfı, kanepe, evde 3 tane tv varken salondaki tv de iki kardeşin aynı anda farklı kanalları izlemek istemesi, küçük olan 3. kardeşi savunmak genel kavga sebepleridir bizim evde.
biz alçakgönüllü kardeşleriz, ayrım yapmadan her konuda itina ile kavga edebilme potansiyeline sahibiz. yaş ilerledikçe kavga sebepleri de değişiyor tabi. küçükken daha saçma şeyler için kavga etmişliğimiz çoktur. evde sayıca az olan ve tek olan ne varsa uğruna hep kavga edilirdi mesela.
bizim çocukluğumuzda "susam sokağı" diye bir çocuk programı vardı. biz de sabah ve akşam, günde 2 kez olmak üzere izlerdik bu programı. bir gün bizim bu programı sevdiğimizi bilen anneciğim, kızlarım sevinsin diyerekten bir yastık kılıfı almış pazardan. üzerinde de bu susam sokağındaki "minik kuş" karakterinin resmi falan vardı. ama sadece bir tane kaldığı için başka alamamış. tabi bir tane olduğu için de evde büyük bir savaş çıktı. her gece o yastığı kim kapacak diye uğraşır dururduk kardeşimle. önceden diğerimiz alıp yatmasın diye saklardık falan. kardeşim benden 2 yaş küçük olmasına rağmen annemin gözünde minicik bir yavrudan farkı yoktu. o yüzden hep "aaa o sen ablasın, ver bakayım onu kardeşine. kavga etmeyin, ne kadar ayıp yaptığın!" der olay bana kalırdı. kardeşim de elinde minik kuşlu yastık kılıfı olan yastıkla annemin arkasına saklanmış sinsi sinsi bakıp "ohhh canıma değğğsiiiiin" diyerek şekilden şekle girip beni iyice delirtirdi. bir gün bu duruma dayanamadığım bir anda aklımda şeytanca bir fikir belirdi. yastık kılıfını alıp iyice katladım ve gardrobun arkasına sakladım. tabii cadı kardeş fellik fellik yastık kılıfını arıyor. bana soruyor ama benden "bilmem ki!" cevabını alınca hem şüpheleniyor, hem de deli dana gibi evde arıyor. tabii söylemedim yerini ve bir süre sonra unutuldu o yastık kılıfı. ta ki boya badana yapılacağı zaman gardrobun arkasından çıkana dek.
annem şaşkın tabii bu yastık kılıfı buraya nasıl düşmüş diye. cadı kardeşim anlamıştı hemen benim sakladığımı ama üzerinden bayağı bir zaman geçtiği için fazla uzatmadı da olay yine bana kalmadı allahtan.
*
şimdi düşünüyorum da o yastık kılıfı için kavga ettiğimiz anları biri görseydi gülmekten yerlere yapışırdı herhalde. çocukluk işte...
