1. zülfü livaneli'nin söz ve müziği kendisine ait olan güzel (sanki güzel olmayan şarkısı mı var lan *) şarkısı. bu şarkı ilk kez 1980 yılında çıkan günlerimiz albümünde yer almıştır. o albümde birinci şarkıdır. unutulmayanlar albümünde birinci kasetin dördüncü şarkısıdır. burdaki düzenlemesi de ayrı bi güzeldir. sözleri ise şu şekildedir;

    susarlar, sesini boğmak isterler
    yarımdır kırıktır sırça yüreğin
    çığlık çığlığa yarı geceler
    kardeşin duymaz eloğlu duyar

    çoğalır engeller yürür gidersin
    yüreğin taşıyıp götürür seni
    nice selden sonra kumdan ötede
    kardeşin duymaz eloğlu duyar

    yıkılma bunları gördüğün zaman
    umudu kesip de incinme sakın
    aç yüreğini bir merhabaya
    kardeşin duymaz eloğlu duyar
  2. yıkılma bunları gördüğün zaman
    umudu kesip de incinme sakın
    aç yüreğini bir merhabaya
    kardeşin duymaz eloğlu duyar

    en yakınınızdaki sizi yalnız bıraktıysa akla gelen içinizin acımasına sebep olan şarkı. güç verir ama aynı zamanda acıtır.
  3. "kim kardeş kim eloğlu acaba" dedirten, iç titreten ama bir yandan da burkan zülfü livaneli şarkısı.
  4. 'aç yüreğini bir merhabaya'...
    ne kadar güzel yansıtır insan sevgisini bu cümle.
    insana sadece insan olduğu için değer vermeyi unuttuğumuz şu günlerde ne kadar ihtiyacımız var samimi bir merhabaya; ve ne kadar boşluktayız aslında, kardeşimizi de kaybettik eloğlunu da...
  5. en yakında sandıklarımız eloğlundan uzak durunca,"sadece yanımda olsa yeter" dediklerin "gerek var mı bana" dediğinde
    "yok... yok... hallederiz biz" diyorsan
    fonda bu şarkı çok güzel gider.
    kardeşini de seni onunla kardeş yapan şeyi de alıp götürür beraberinde.
  6. yıllar sonra birden akla gelir, tam battaniyeyi tepene çektiğin anlarda. herkes kendini bazen bu kadar zavallı hisseder. herkes bazen yalnızlığın karabasanlarının üzerine çöktüğü boğucu şeyler yaşar. ardından yalnız insan merdivendir...dinlenir. tekel basılır mı, basılır.