pınar 'ın büyüklere zevkli süt sloganıyla kafela ve çikolayla beraber aralıkta piyasaya sürdüğü ürünü.türkiye'deki ilk karamelli süt olma özelliğini taşıyomuş.
koşuyolunda 2 katlı harika yemekleri ve gayet ilgili garsonları olan şirin bir cafe.yemekler büyük tabaklarda ancak ufak porsiyonlarla gelir.işin garibi ilk başta açgözlülük edip 'bu hayatta beni doyurmaz' desenizde tabağınızda yemekler kalır bile.çalan müzikler türk sanatçıların cover yaptıkları yunan şarkılardır.ve cafenin en güzel yeri tuvaletidir.duvarları çiçekli kağıtlarla kaplı,yerde kilim,klozetin hemen yanında 2 kişilik eski bir koltuk ve tam karşıda da dekorasyon amaçlı konulmuş minik bir televizyon vardır.neticede o tuvalette bile saatler geçirilebilir.
yanik sekerim sert, hayatsa daha berbat,
ikisinin de ayni kagittan çiktigini unuturdum
unutmasina da, ben tuttum birini sevdim,
hayati nasil sevdiysem onu da öyle sevdim:
tarçin kokulu kiz, carmen, ay carmela...
o nane likörüne bayilirdi ama, ben onu
sicacik bir kahvenin dumanina benzettim,
o da beni birine benzetmis olmali ki, tuttu
ask derdine düstü, simdiyse terketme sevdasinda!
ask dünyaya bizden önce gelmis de erkenden
açmis gibi dükkanini, onun kokusuyla tanidim
aktarlari, aci sözlerini askin tuzu biberi saydim,
onun huylariyla karsilastim eski tuhafiyelerde:
aynali pasaj, bonmarse ve altin dügme...
biri birine uymayan binbir huy, binbir çesit,
bir dükkana rastladim duvar tas, kapi kilit,
ne tatli sözlerim açabildi ne iyi huylu siirim,
karamela dükkani oldugunu en sonunda ögrendim!
simdi yanik sekerim sert, hayat ondan da dert,
ben zaten tiryakiyim, ayrilik asktan da berbat!
ah karamela sekerim, ask tatli da insanlar berbat!
