benim için bir alışkanlıktan öte bir
ritüel halini aldı karafırına uğramak. çeşit çeşit üründen hangisini seçeceğimi bilemezken
güleryüzlü çalışanlarıyla sohbet etmek, karnnı doyurmaktan öte sıcak bir ortam arayışı belki de... beraberinde de muhteşem lezzetler tabiki. karafırınsız bir öğrencilik hayatı, bir okul hayatı düşünemem ki...
arkadaşlarım bu bağımı, bağımlılığımı anlayamazlar, çoğu
çancı zaten. adamlara sorsan desen ki "karafırın sizin için ne anlam ifade ediyor?" öyle kitlenir kalırlar. iş ders çalışmaya gelince, ödev kasmaya gelince çok yetenekliler ama basit ve açık bir soru soruyosun, iki kelimeyi biraraya getiremiyorlar. öyle "poğaçaları çok kral" demekle olmuyo.
mühendis olmuşsun ama adam olamamışsın derler işte adama sonra. hissiz olmamak lazım. hayatın tadına varmak lazım. her şey ders değil.
neyse,
karafırın çok şey ifade ediyo benim için... kelimeler yetse anlatabilirdim belki o zaman... istiyorum ki herkes bu güzelliğin farkına varsın...
(bkz:
üç nokta)
