1. zor zamanlarınızda yanınızda olan, varlığını hissettiren ve bir işe yarayan dostlardır bunlar. çok dostum var diye düşünürken aslında kötü gün dostlarının ne kadar az olduğunu görmek insanın yüzünde bir tokat gibi patlar bazen. ne gariptir ki insan bu kavramı sadece kötü günlerinde anımsıyor.
  2. aklımda soru işareti oluşmasını sağlayan deyimdir.beşiktaş-kadıköy vapuruyla seyahat edenler bilirler 'ofis çiftçinin kara gün dostudur' yazar.o uzun uzun şeylerin üzerine neden böyle birşey yazma gereği duymuşlar ben senelerdir çözemedim
  3. düşünülenin aksine kolay bulunduğunu düşündüğüm;(dost kelimesi ne kadar uygun olmasa da) zor zamanda yanınızda birini birilerini bulmak çok zor değildir.çünkü toplum olarak böyle bir dram acı buram buram bunalım seviyoruz biz,yarayı deşip kendimizdekileri de ortaya dökmeyi, üstüne tuz basmayı sık sık yapıyoruz.oysa iyi zamanlarda yanınızda birinin olması daha da zor olandır.başarı,doymuşluk,mutlu bir ilişki ve ya kabullenişin ardından gelen bir mutluluğu paylaşmakdır asıl zor olan.kıskançlık,kompleks ... o ya da bu sebepten bu tür zamanlarda insan bulmak ortaklaşmak daha bir meşakkatlidir.
  4. biliyorum
    matarada su
    torbada ekmek
    ve kemerde kurşun değil şiir
    ama yine de
    matarasında su
    torbasında ekmek
    ve kemerinde kurşun kalmamışları
    ayakta tutabilir

    biliyorum
    şiirle şarkıyla olacak iş değil bu
    dalda narı
    tarlada ekini kızartmaz güvercin gurultusu
    ama yine de
    diler arasında bıçak gibi parlar kavgada
    şiirin doğrultusu

    göz güzü görmez olmuş
    tek bir ışık bile yok
    yürek bir yaralı şahindir
    döner boşlukta
    belki bir şiir
    belki bir şiir kırıntısı
    çalar kapımızı umutsuz karanlıkta
    yoklar yüreğimizi
    iğilir yaramıza
    dağıtır korkumuzu
    ve karşı tepelerden
    gürül gürül bir kalk borusu

    hasan hüseyin korkmazgil