kar topunun içine buz koymak  

(bkz: türk müsün)

adilik.

şehre kar yağmıştı. bütün yollar kapanmış, okullar tatil edilmişti. şehrin bu boşluğundan faydalanmak isteyen ben ne yapayım diye düşünürken kapalıçarşıya gitmeye karar verdim. uzun uğraşlar sonucu -karda yürüyerek gitmiştim- oraya vardığımda nasılsa kimse gelmez düşüncesiyle ara sokaklara taşmış esnaf sevinç çığlıkları arasında kar topu oynamaktaydı. bu esnaf topluluğu içerisinden bir kişi arkadaşlarına bir hainlik yapmaya karar vermiş ve kartopunun içine buz koymuştu. çarşıya girmeye hazırlanan ben esnafın bu sevinç çığlıklarına şaşırırken birden muzip esnafın, muzip şakasının içindeki buzla gözüme doğru geldiğini farkettim. mor ve bandajlı bir gözle kartopunun havada uçarken ki kavranabilirliği ve kan dondurarak hareketi engellemesi üzerine uzun süre düşündüm. işte kar topuna buz koymak böyle bir adiliktir.

genelde taş konurdu ama buz koyanlarda varmış demek ki.

şerefsizliğin önde gidenidir.

kar topunun kalitesini bozacağı için, gerçek kartopçuları (?) tarafından tercih edilmeyen davranış biçimidir. en iyisi kar topunu buzdolabında saklamaktır.

atıldığında atan tarafa yoğun küfür yağdıran oluşumdur (bkz: hay ananı)

aslında gayet normal bir harekettir. zaten karı biraz ıslatıp sıkınca buza dönmekte. hatta beton gibi olmakta.

daha hayvani hali var ki anlatmaya dilim varmıyor ama içimde kalsın istemiyorum.
bir kış günü, klasik kartopu savaşı. elemanımız, ufak bir taş alıyor ardından etrafına kar yapıştırıyor, karı bir de ıslatıp iyice buz haline getiriyor ve kendisine gelen kurbana "güm!" diye indiriyor. sol yanak mor, burun kırıktı galiba.

(bkz: kar topunun içine taş koymak)

yapanlara o buzun farklı yollardan iade edilmesi gereken eylemlerdir.

şerefsiz çocuk atraksiyonu.

büyüyünce seri katilliğe kadar evrilir bu, valla bak!