1. divan edebiyatı şairlerinden baki'nin kanuni'nin ölümü üzerine yazdığı terkibibent türünde mersiyedir, adı kanuni sultan süleyman mersiyesi olarak da geçer.

    mersiyenin en güzel kısımlarından olan altıncı bendi şöyledir:

    tiğın içürdi düşmene zahm-i zebanları
    bahs etmez oldı kimse kesildi lisanları
    gördi nihâl-i serv-i serefrâz-ı nîzeni
    serkeşlik adın anmadı bir dahi banları
    her kande bassa pâyı semendün nisâr içün
    hanlar yolunda cümle revân etdi kanlan
    deşt-i fenada mürg-i hevâ durmayub döner
    tigın huda yolunda sebil etdi canları
    şemşir gibi rûyı zemine taraf taraf
    saldun demir kuşaklı cihan pehlivanları
    aldun hezâr bütgedeyi mescid eyledün
    nâkûs yerlerinde okutdun ezanları"
  2. baki'nin bu mersiyeyi yazmasının asıl nedeni kanuni'nin ölümüne üzülmüş olması mı yoksa o öldükten sonra saraydaki itibarını yitirip,eski hayatına devam edemeyecek olması mı hala muammadır.
  3. baki, sultan süleyman'ın ölümüne o kadar üzülmüştür ki, mersiyenin ilk bendindeki beyitlerin sonunda geçen "eng" kafiyelerini hıçkırık efekti vermek için kullandığı söylenir.

    birinci bent

    ey pây-bend-i dâm-geh-i kayd-ı nâm ü neng
    tâ key hevâ/yi meşgale-i dehr-i bî-direng

    an ol günü ki âhir olub nev-bahâr-ı ömr
    berg-i hazana dönse gerek ruy-ı lale-reng

    Âhir mekânının olsa gerek cüra gibi hâk
    devrân elinde irse gerek câm-ı ayşa seng

    insân odur ki âyine veş kalbi sâf ola
    sînende neyler âdem isen kîne-i peleng

    ibret gözünde niceye dek gaflet uyhusu
    yetmez mi sana vâkıa-i şâh-ı şîr-çeng

    ol şeh-süvâr-ı mülk-i saâdet ki rahşına
    cevlân deminde arsa-i âlem gelürdi teng

    baş eğdi âb-ı tîğına küffâr-ı engerüs
    şemşîri gevherini pesend eyledi freng

    yüz yire kodu lûtf ile gül-berg-i ter gibi
    sanduka saldı hâzin-i devrân güher gibi