|
|
- necip fazıl kısakürek'in eşşiz şiiri.
kaldırımlar
sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;
yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.
yolumun karanlığa saplanan noktasında,
sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.
kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık;
evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.
in cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık.
biri benim, biri de serseri kaldırımlar.
içimde damla damla bir korku birikiyor;
sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler...
üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor;
gözüne mil çekilmiş bir ama gibi evler.
kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;
kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.
kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi;
kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.
bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta;
ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum!
aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta;
bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum!
ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;
iki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler.
tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin;
yolumun zafer takı, gölgeden taş kemerler.
ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim;
gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!
islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;
örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.
uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya;
alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi.
dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir kuyuya,
ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi..(skuba, 19.04.2004 04:10 ~ 14.07.2004 00:03)
- istanbul'da bazen otopark, bazen işporta mekanı, bazen dükkan uzantısı, bazen çay bahçesi, bazen yatak, bazen otoban olarak kullanılan mekanlar. genellikle yamuk yumuk olup yürümek için şekilden şekile girmek gerekir, önünüze bakmazsanız da ya bi şeye takılır düşersiniz, ya çukura girersiniz, ya da burjuva bi dilenciye basarsınız.
- yürümek için değilde park için yapılmış yerler..
- yalnızlık temasını olağan dışı bir durulukla ve içtenlikle işlemiş necip fazıl kısakürek eseri,her okunduğunda bambaşka etkiler bırakır
(jamal, 15.05.2004 00:13)
- yürümekten başka her türlü şey için kullanımına kullanımından dolayı olsa gerek yayaların üzerinde değil de yolda yürümeyi tercih ettiği beton
- (bkz. necip fazıl kısakürek)
(skuba, 22.05.2004 04:24)
- funda ararın yorumuyla sevgilerde albümünde dinleyebilirsiniz
- necip fazıl'ın harika şiiri. bizim çiğneyip geçtiğimiz bir maddeyi bir şairin nasıl gördüğünü, sanatçı olmanın ne demek olduğunu gösterir bizlere.
- necip fazıl kısakürek
başını bir gayeye satmış kahraman gibi,
etinle, kemiğinle, sokakların malısın!
kurulup şiltesine bir tahtaravan gibi,
sonsuz mesafelerin üstünden aşmalısın!
fahişe yataklardan kaçtığın günden beri,
erimiş ruhlarımız bir derdin potasında.
senin gölgeni içmiş, onun gözbebekleri;
onun taşı erimiş, senin kafatasında.
ikinizin de ne eş ne arkadaşınız var;
sükût gibi münzevi, çığlık gibi hürsünüz.
dünyada taşınacak bir kuru başınız var;
onu da, hangi diyar olsa götürürsünüz.
yağız atlı süvari, koştur atını, koştur!
sonunda kabre çıkar bu yolun kıvrımları.
ne kaldırımlar kadar seni anlayan olur,
ne senin anladığın kadar kaldırımları...
1927
- (bkz: pavements)
yağmur yağdığında ıslanan,ve yürürken boyun eğik bakılası ve birlikte ağlanılası dost.
- funda arar ın çok güzel yorumladığı üstat ın mükemmel eseri. özellikle gece, yalnızlık ve sigara üçlemesiyle çok iyi kafa yapar.
- necip fazıl'ın tasavvufa ermeden, fransa'da geçirdiği ve "iki yıl boyunca güneş ışığı görmedim" dediği, geceleri sabah edip serseri gibi yaşadığı yıllara ait bir şiiri.
şiirin, istanbul değil de paris sokaklarında yazılmış olduğu göz ardı edilmesin.
funda arar'ın yanısıra, aykut kuşkaya bestesi ve yorumu da mevcut.
- (bkz: kaldırımlar 1)
(bkz: kaldırımlar 2)
(bkz: kaldırımlar 3)
- aykut kuşkayanın yorumuyla farklı bir anlam bulmuş büyük şairin en iyi şiirlerinden birisi.
- su iner yokuşlardan hep basamak basamak,
benimse kaderim yokuşlarda susamak...
(bkz: sözlükçülerin aslında demek istedikleri)
- kimsesiz sokak çocuklarının yastığıdır...
- türk edebiyatının en iyi yüz dizesi diye bir kategorize etme çabasına girersek mutlaka başı çekecek eserdir.
- üstâdın en bilinen ve bir dönemini en güzel yansıtan şiiri. eğer içlerinden biri olsa sırça saraylarda önünden bir kuş sütü eksik olarak yaşam süreceği çevrelerce "edebiyatın harika çocuğu" olarak lanse edilmesini sağlayan bu şiiriyle üstâd onunla maneviyat bakımından aynı hazinenin büyüsüne sahip olmayanlarca dahi cumhuriyet sonrası türk edebiyatının en büyük şairlerinden biri kabul edilmiştir.
hem türk milletinin yüzyıllardır bir kimlik gibi edebiyatında taşıdığı heceyi kullanışındaki mükemmellik hem de şiirde kullanılan baş döndürücü imgeler üstâdın şiirinin ne seviyede olduğunu ortaya koymaktadır. aslında burada anlatılan sadece necip fazıl'ın arvâsî hazretleriyle tanışmadan önceki hali değildir. aynı zamanda özellikle osmanlı devleti'nin son dönemlerinde başlayan modernleştirme ve dönüştürme hareketlerinin neticesi olan insan kimliği de burada kendisini gayet güzel hissettirmekte, bohemlikle birleşen yalnızlık kendisini hayatta canlı bir varlık olarak hissettirmektedir.
|
