yalnızlığın en tehlikeli versiyonuna düşmektir. gerçek yalnızlığın bir çözümü varken bunun yoktur. etrafında bir sürü insan olsa bile insanın kendini onlardan soyutlaması, kendini tek başına hissetmesidir. bu durum nasıl oluşur bilinmese de insanın depresyona girdiğinin bir göstergesi olabilir. etrafındakilerin kendisiyle ilgilenmediğini, etrafında bulunan kimsenin kendisine değer vermediğini, kendisini sevmediğini düşünür insan. etrafındakiler en tatlı muahbbetleri yapıp, kakır kakır gülmekteyken bu duruma düşen insan sus pus oturur, kendi hayal dünyasında. bu eylemi gerçekleştiren insanın ağzından sürekli kimse beni sevmiyor sözleri dökülür.
bu duygunun bi versiyonu da arkadaşlarınla konuşur geyik yaparken yalnız hisstemektir ki çok tehlikelidir. konuşuyosundur, gülüyosundur, eğleniyosundur ama içinde bi yerlerde bi ses devamlı "sen aslında bu değilsin, kendini kandırma. buradaki kimse seni anlamıyor, gerçek sen yapyalnız hatta sen bile gerçek seni terke ettin" demektedir.bu durumun sonunda ya "gerçek sen" tamamen ölür ya da sen kendini öldürürsün*.
etrafınızdaki hiçkimsenin aslında ne hissettiğinizi bilmediği zamanlarda karşınıza çıkar bu duygu..ne yalancı gülüşler,ne de kimsenin duymadığı sessiz çığlıklar kurtarır sizi bu durumdan.tek dost kendimdir dersiniz..
yalnız hissetmenin nedeni, anlaşılmamak değildir aslında. kimsenin kendisini anlamadığını düşünen insan, kendini açıklamak için daha fazla çabalar çünkü (gereksizce bir davranış olsa da). ne zamanki bırakın anlaşılmayı, dinlenmediğini fark eder, işte o an yalnız hisseder kendini.
o koca kalabalığın içinde kaybolmak istemek...bu tür durumlarda etraftakilerin sözlediği her söz,yaptıkları her hareket insana batar.kişi bir an önce kendi yalnızlığına çekilmek ister ama bir yandan da onu o koca yalnızlıktan çıkarıcak insanın gelmesini bekler...
insanın içinde bulunduğu çevre ile iletişiminin kesildiği anda ortaya çıkan ve bireyin o çevreden çıkıp kendine yeni bir sosyal alan araması gereken bir haldir. eger içinde bulunduğu popülasyon buna imkan vermeyecek kadar küçükse veya birey kendini çıkarmakta geç kalmışsa sonu intihara kadar varabilir. o hale düşülmemelidir.
yalnız olmadığınızı bildiğiniz halde, yalnız olduğunuz, sizi seven onlarca gerçek dostunuz olduğu halde onlarla araya mesafeler girmesinin verdiği, mesafelerin oluşturduğu engeller nedeniyle ortaya çıkan hadise. kalbin boş olmasının etkisi de vardır bu durumda. sizleri sevdiğini bildiğiniz insanların sevgilerine layık olup olamadığınızdan şüphelendiğinizde de oluşabilecek durum
insanın gelişme devinimlerinin oluşturduğu buhran silsilesi içinde yaşanabilecek durumdur.
öyle ki; özdemir asaf'ın yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmaz sözünü doğrularcasına insanoğlu kalabalık caddelerde bir o insana bir bu insana bakarak yürürken hayatın anlamı, mutluluk, aşk, sevgi, hede ve hödö düşünceleri içerisinde bir an yalnızlığı iliklerinde hisseder...ürpertmeyen bir yalnızlıktır...korkutur..*
sevgilisiyle kavganın ardından, belki de terkedilmişliğin ardından kendini sokağa atmış genç. arkadaşları destek olmuş tabi, içmeye gidiliyo, acı bu, sonunda geçicek..
ama tek bir ses var zihninde, sadece "o" var hayalinde..
isn't anyone trying to find me
won't somebody come take me home
it's a damn cold night
tryn' to figure out this life
won't u take me by the hand take me somewhere new
i don't know who you are but i am
with you...
nevin bazeninde, özellikle de akustik versiyonunda müziğin de etkisiyle çok fazla hissedilir.
için öyle sıkılır kimse bilmez neyin var sen bile
olup bitenleri seyredersin öylece
"yalnızsındır kalabalıklar içinde"
kim daha iyi bilir ki
bir ses vardır çözer her şeyi
yasaktır duyamazsın
