kahvehane  

osmanlı döneminde kahvenin hası içilen, kahveden sebep meydana gelen ortamlarda muhabbet edilen, zamanla bozulan ve günümüzde ise toplumun bazı kesimlerinin vakit öldürmek için kullandığı, boş vakitlerini değerlendirdiği; sigara dumanından geçilmeyen, at yarışları ve futbol maçları seyredilen pis kokulu itici mekanlar.

kahve bahane muhabbet şahane demiş birileri, kahvehaneler de bu mantıkla doldurularak bugünlerine ulaşmış.

(bkz. kıraathane)

"kafe"nin kadın girmeyeni ve haliyle erkeğin en hayvani yanlarını da zaman zaman sergilemekten çekinmediği yerdir. elbetteki hayvanlığın dışa vurumu kişinin karakteriyle alakalı.

(bkz: telegol)

genelde işi olmayan genç bünyelerin ya da yaşını başını almış amcalarımızın vakitlerini öldürmek için uğradığı her daim leş gibi sigara kokan mekan,yalnız geçen çok ilginç bir olaya tanık olmamla birlikte kahvehanelere bakışım daha da netleşti;
kahvehanenin önünden geçiyorum ve içeri baktım ne alemdeler diye bir de ne göreyim tıka basa balık istifi olmuş herkes bir masanın etrafında toplanmış,,ilk önce aklıma işportacı geldi bi şeyler satıyor ihtmali geldi biraz cama doğru yaklaştım,masanın üstünde bir güvercin ve en az yüz kişi pür dikkat güvercini izliyor kimse birbiriyle konuşmuyor ve kafasında binbir türlü düşünce uçuşuyor,şimdi bu sahneyi canlandıralım kafamızda,garibim güvercinde dumandan sersemleşmiş olmalı ki o da onları izliyor,biraz daha işin içine girince anladım ki müzayede* varmış içeride,sonra döndüm yoluma yürüdüm ve %47'yi daha iyi hesaplar oldum.

national geographic'in vahşi hayvan belgesellerinin en fazla seyredildiği mekanlardır

yeni düzenlemelerle birlikte artık sigara içmenin yasak olacağı yerler arasında bulunan mekanlar.

(bkz: kanatlı kuşları koruma derneği)

fazlasıyla, osurukla, iğfal edilmiş ve boğulmuş sandaliyelerin; genellikle, sigarayla, işkence edilmiş ve delik deşik edilmiş; tabir-i caizse neredeyse anası sikilmiş masaların, masa örtülerinin hüzünle bekleştikleri, bir gün onları kurtaracak olan kahramanlarını bekledikleri yer.

çoğunda, sanki adının kahvehane olmasına inat, orta kahve pişirme özürlü ocakçılar var.
bir de, dandik dundik tabloları var duvarlarda..şu, içinde bulunan tüm nesnelerin çift gölgeleri olan kolpa manzara resimlerinden.bu yeşilin, mavinin en güzel tonlarını barındıran tablolar, sigara dumanı tarafından tacize uğradığından, hepsi bir renkte: bok rengi.

tüm bunlara rağmen, oturduğum sandaliyenin üzerinde, acaba üzerine kaç kişi osurmuştur, diye düşünmekten kendimi alamasam da tutkudur benim için kahvehanede yaşamak.

5.5 saat kalınması durumunda insanın ağzını kül tablası durumuna getiren yer. hayır insan oksijene bile hasret kalıyor, kahvehaneden çıkıldığında bir an kendine gelemiyor saf oksijen ile bire bir temas haline geçince. tabi bunun yanında etrafa yaydığınız sigara kokusundan bahsetmiyorum bile...

sokak medresesi.

günümüz sözlük ortamlarının premature versiyonu.

ilk kahvehane kanuni döneminde iki arap tüccar tarafından istanbul, tahtakale' de açılmıştır. kahve içilen, fikir alışverişinde bulunulan, memleket meselelerinin tartışıldığı yerler olmuştur kahvehaneler. daha sonra koltuk kahvehaneleri adı altında başka bir kahvehane türü ortaya çıkmıştır. fakat bu her semtte yoktu. bu kahvehanelerde genellikle padişah karşıtı konuşmalar olurdu. bu yüzden iv. murat döneminde yasaklanmıştır. fransız devrimi' nin de kahvehanelerde tartışıldığı dikkate alındığında neden yasaklandığı, neden iyi gözle bakılmadığı daha iyi anlaşılabilir.

kapatılmasını altında yatan ikinci neden ise, kahvenin ve kahve kültürünün çok gelişmiş olmasıyla beraber bir zevk unsuru görülmesidir müslümanlar tarafından. islam' da alkolün yasak olması ve kahvenin de alkolün yerini doldurmak amacıyla tüketilmesidir.

aynı zamanda kahvehaneler, içide kütüphanelerin bulunduğu, satranç oynanabildiği ve hatta çocuk oyunlarının bile oynandığı yerlerdir. ama bu dönem yaklaşık olarak 16. ve 17. yüzyıllara denk gelmektedir ve bu dönemde kağıt pyunları türkler tarafından bilinmemektedir.

kahvehaneler dört çeşide ayrılır:

mahalle kahvehaneleri: başta istanbul olmak üzere balkanlar ve anadolu' da bulunur.
esnaf kahvehaneleri: iş arasında esnafın ve tüccarların hem iş konuşup hem de kaçamak yaptığı kahvehanelerdir. eminönü, galata, beyazıt ve üsküdar' da bulunur ki zaten buralar da o dönemin önemli ticaret merkezleridir.
sabahçı kahvehaneleri: sabaha kadar açık olan; evsizlerin, gezginlerin, edebiyatçıların ve mutsuzların gelip ziyaret ettikleri kahvehanelerdir.
köy kahvehaneleri: adından zaten ne olduğu anlaşılıyor.

ilk kahvehane 1554 yılında tahtakale'de açıldı. peçevi tarihine göre halepli bir herifle şamlı bir zarif tarafından. kısa sürede yaygınlaştı. 1600 lü yıllarda kahireli tüccarlardan takkiye hem kahve satışı hemde kahvehane zincirleri kurdu. takkiye'den önce açanlar yok değildi. istanbul'daki kahvehanelerde çubuk içilirdi uzun bir ağızlıkla pipo arası bir aletti bu. tophanede lüleci hendek sokakta bu çubukların lüleleri yapılırdı.

kimi erkekler için boş vakit değerlendirme enstitüsü. daha doğrusu boşa vakit öldürme evi.

(bkz: kahvehaneyle evli evli erkek)

orda bir kahvehane var çok uzakta, işte o kahvehane benim kahvehanemdir.gidip okey,batak,51 falan oynayamasamda,iğrenç bardaklarında acı çay içemesemde işte o kahvehane benim kahvehanemdir.