1. kendi kendine söylenmek bir nevi. kafanda onca şey dönüp dururken bir yandan seni suçlar, hor görür, ne salak bir insan olup çıktın sen der. maymun ettin beni, bir siktir git, bana bu yapılır mı diye kendi kendine söver.
    diğer yandan ama ama öyle değil işte der, hüzünlenip, boynunuzu büker, oflayıp durursunuz öylece.
  2. kendini galataya atma isteğiyle dolup taşmana sebebiyet verecek hedeli hödölü içsel söylemlerin sonucunda meydana gelendir. böylesi zamanlarda istenilen sadece bir parça müzik ve de rüzgardır... biri ruhu öbürü de bedeni sarsın diye. bir vebanın ortasında üstüne kilitler vurulmuş bir şehirde kaderine terk edilmişler gibi hissedersin bazen talihsiz, yalnız, o kadere teslim olmakla olmamak arasında gidip gelerek . mücadelenin kimi safhasında yüzün güler kimi safhasında ise kayıplar verirsin. bazen göğsünden bir ateş ağzından fırlayıp çıkmak ister, kafanın içindeki kafana dar gelir, yumurta gibi kırıp kabuğunu dışına çıkmak istedikçe de kafatasında meydana gelen çatlaklardan süzülen kanlar en son ayaklarından yere ulaşarak içinde yüzebileceğin bir birikinti oluşturur. kırmızıdır rengi o birikintiye adını veren. kumbara gibi birikirsin içinde kanaya kanaya.