kabuk  

yaranın düzelmeye başladığını gösteren örtüdür. ama iz bırakır soyulursa.

"kartpostallardan tanıdığın bir şehri düşünmek gibi
bir yaraya kabuk olmayı kabullenmek gibi
eksik, yarım, farkına varmaktan kaçınılan
tam
tam yaza girecekken
yazın omzuna yüzünü dayayacakken
çekip giden
ayaklarının altından o son sığınak terası da
acılarının veliahtı bach'ı da çekip
gitmiştir işte, yalnızca gitmiştir
yani anlıyor musun.. mayıstı..''
kanlı masal

vitamin açısından zengin olduğu rivayet edilen kısım

(bkz: vitamini kabuğunda)

merak kamçılayıcısı. altını kaldırıp bakasınızı getirir, getirmez diyen sallar.

esas öze ulaşmak için genelde soyulan,meyvelerde bulunan bir tabaka.

(bkz: cortex)

bir şeyin üstünü kaplayan ve onu dış etkilere karşı koruyan, diye tanımı yapılıyor.

insanların merak duygularını kamçılar kabuklar. merak edilir içinden ne çıkacağı. çoğu zaman ise şaşırtır, her kabuğun altından inci bulmayı ümit ederiz çıkan ise alelade bir şeydir genelde.
sanki sadece inciler mi kabuk içinde saklanmalıdır?
bir kabuğunuz olması için illa inci mi olmanız gerek?
hayır aslında. zaten bir inci kabuğu olsun istemez seçme şansı olsa, görünmek, var olmak ister tüm güzelliği ve de ihtişamıyla.
asıl inci olmayanlar kabuğa ihtiyaç duyarlar. korumak isterler kendilerini inci olmadıkları için, korkarlar bu gerçekliğin canlarını acıtmasından.
bulabildikleri en iyi çözüm bir kabuk yaratmaktır en sağlamından. tüm sözlerin, kavgaların, acımasızlıkların, kötülüklerin ve hayatın kendilerine değmeden yitip gitmesi için.
güçsüzlüğün simgesidir biraz, azıcıkta korkaklığın. ufacık bir hışırtı duyulmaya görülsün hemen girilir o kabuğun içine…