|
|
- 98. yılına doğru giden lisenin geleneksel hal almış pilav günüdür. ortalama 5000 ziyaretçi pilava katılır, eski- yeni mezunlar birbirlerini görürler.
- bir aile düşünün.binlerce çocuğu olan, ama her birisinin adeta ailenin tek çocuğuymuşçasına anne ve babasına bağlı olduğu bir aile.annesinden,babasından hayatı,yaşamayı,hayata bakmayı öğrenen ve her ne olursa olsun bunları uygulayan çocuklara, binlerce oğlu ve kızı olmasına rağmen sanki her birisi tek çocuğuymuş gibi bağrına basan anne ve babaya sahip bir aile...işte bu ailenin buluşmasıdır bu gün.her sene hem yeni çocukları hem de artık hayatta en iyi yerlerde olan ağabeyler,ablalar ordadırlar.daha önce hiç görmemişlerdir birbirlerini; ama anlarlar daha ilk bakışta kanlarındaki ortaklığı: "kabataşlılığı"...anne ve baba hep oradadır zaten.ayrı ayrı kucaklar çocuklarını,gözyaşlarına boğar her birini.en içten sesiyle bağırttırır 70 yaşındaki oğlunu bile kırmızı siyah diye...kimi çocuklar boğazdan motorla yanaşırlar evlerinin eşsiz bahçesine,kimileri balmumcudan iner,kimileri ortaköyden gelip yavaşça sokulurlar...hepsi orda kucaklaşır kırmızının sıcaklığı,siyahın derinliğiyle ve hissederler kabataş erkek ayrıcalığını...
- mezun olmadan tadına varılamayan gün bence. 10 yıl sonra gelip "ben şurda otururdum şöyle öğretmenlerimiz vardı yaa siz kaçıncı sınıfsınız çocuklar?" demek için içim giden gün.
(nihil, 21.06.2007 21:40)
|