ismine daha sonra karar vereceğiz zirvesinde tanıştım ve daha o dakika kafasını şişirmeye başladım ben bu kızcağızın. saatlerce ettiğimiz sohbet yetmedi, gecenin bir yarısı dönecek otobüs bulamadığımızdan tuttum kolundan getirdim evime. 16.30'da başlayan zirvemiz kırmızı kara ağaç, ben ve suicidal silence ile sabaha karşı 5'e kadar sürdü.
sabaha kadar kafasını ütüledim ben bu insanın. o da "ee anlat nymphadora, anlattığın zaman daha çok yaşıyormuş gibi görünüyorsun" dedikçe anlattım. sonra zaten kıyamayıp uyumasına izin verdim. evet o uyuduğu koltuk pek rahat değildi ama elimdeki imkanlarla en iyisini yapmaya çalıştım. umarım memnun edebilmişimdir.
çok iyi, çok tatlı, tam bir insan evladı bu kişi. umarım hep mutlu olur.
not: bana verdiğin destek için çok teşekkür ederim tekrardan.
