uzun zaman sonra diziyi tekrar izlerken hoşuma giden bir sahneyi yazma ihtiyacı hissettim. çünkü aşkı o kadar iyi anlatıyor ki..
cemal: c (
cansel elçin)
nazlı: n (
özge özberk)
n: (nazlı ellerini kavuşturmuş başını bir an yere eğerek) o mektupları ahmet’in yazdığına kendimi öyle inandırmıştım ki...
o sırada ayşe yavaşça hastanenin kapısına yaklaşır.
n: gerçi ayşe beni çok ikaz etti.
ayşe konuşulanları dinlemeye başlar.
n: bu mektuplar ahmet’in değil demişti (yere bakan gözlerini cemale kaydırır) ama okuyunca...
c: ( başını yana kaydırarak) evet okuyunca...
n: evet haklısın... onlar ahmet’in sözleri değil.
c: (hevesli bir ses tonuyla başını sallayarak) benim sözlerim... gerçek hislerim...
duyduğu sözler karşısında ayşe donakalır ve gözleri dolar.
c: (cemalin yüzünde tarif edilemez bir gülümseme belirir, söze başlamak için nefesini çeker, bir an durur, dudağını ıslatır, ağzını yana kaydırarak gülümser ve sözü bırakır) artık biliyorsun... tüm açıklığıyla... öyle değil mi?
cemalin yüzünde tarifi zor bir mutluluk ve heves vardır.
n: (nazlı biraz düşünceli, başını sallayarak) öyle...
c: (heyecanla) peki ya sen?
n: ben?
c: senin hislerin?
cemal nazlının ağzından çıkacak cevabı heyecanla beklemektedir.
n: (nazlı hafif gülümseyerek, gözlerini kaçırır) insan böyle sıkıştırılır mı?
c: (cemalin elleri arkasında kavuşmuş, yere eğer başını, utanarak gülümser) dün aynen böyle sıkıştırılmıştım hislerimi ortaya koymam için...
nazlı yere bakan gözlerini cemal'e çevirir. cemal utangaç bir çocuk gibi gülümsemektedir.
c: şimdi... (bir an susar) şimdi sıra sende...
n: (nazlı düşünceli bir tavırla) üzerime gelme...
ayşe olanları merak ve üzüntü içerisinde izlemektedir.
c: (başını sallayarak hevesle) cevap bekliyorum.
n : (nazlı çaresiz, başını iki yana sallayarak) kafam çok karışık...bilmiyorum...
cemal nazlının bu düşünceli halini görünce yüzü bir anda ciddileşir.
c: (gözlerini ve kaşlarını kısarak) eğer istemiyorsan... (tedirgin bir sesle) eğer ben kendi kendime kuruntu etmişsem... (başını yana kaydırarak, endişeli) lütfen söyle bana... (cemal gözlerini bir an olsun nazlıdan ayırmamaktadır.) istersen bu konuyu hemen kapatalım... (acı acı) sonsuza kadar...
nazlı bu söz karşısında birden gözlerini cemale çevirir.
cemal tedirgin, nazlının cevabını beklemektedir;
n: (nazlının yüzünde gülümseme belirir) hayır... kapatmayalım!!
ayşe o an yıkılır. eliyle ağzını kapatır ve ağlamaya başlar.
cemal duydukları karşısında gülümser. nazlı da cemal de utanarak başlarını ve bakışlarını yere kaydırırlar ve tekrar birbirlerine bakarlar.