sevilmesede son derece güzel olan mevsim.kış zorluklara göğüs germeyi sembolize eder , insanın hayata hazırlık amacı ile antreman yapabileceği yegane zamandır , insanın en üretken olduğu zamandır kış mevsimi , evde tir tir titrenip bireyin kendisini düşüncelere vermesi için bilhassa ortam hazırlanmıştır.ayrıca aşkın yaşanabileceği en güzel mevsimdir , soğukta birbirini ısıtarak güçlü manevi bağları fiziksel davranışlar ile gerçeklemek , ancak bu mevsimde olabilecek yegane insansı ve de güzel hadisedir.
okul olmasa, her sabah 9 da uyanıp dışarı bakıp sonra yorganın altına tekrar gömülüp mışıl mışıl uyuyacağım, dışarda kar yağarken pencere başında kahve içeceğim, istediğim zaman zevkine atkıyı sarıp 2 tur atıp evime geri döneceğim, kısalması gerekli olan mevsim.
(bkz. ekvatorda yaşamak)
kedi gibi kıvrılıp sıcak bir mekanda uyuma isteğinin had safaya çıktığı, insanın içindeki hayvanı bir kez daha keşfettiği zamanlar. sıcaklık ister bünye, hastalıklar falan da ortaya çıkar, daha bir ezik olursunuz ya, sevgi ihtiyacınız da olur sıcaklıkla birlikte; insanın özünü hayvani dürtülerine döndürür. hastasıyım, cidden.
en nefret edilesi mevsim
kat kat giyinirsin, üstüne ağırlık yapar onca bot,mont, kazak.bir de karanlık puslu havalar yok mu tam bunalıma sokar insanı,bahar gelse de kurtulsak dedirten mevsimdir.
üşümemek için kat kat giyindiğim mevsim. bir çok arkadşım da bu kat kat giyinmem yüzünden dalga geçer. ''ama napim ben çok üşüyorum.'' dediğimde hepsi güler, çünkü üşümediğim zaman yok gibi bir şey.
internette dolanıp duran ve fakat şairi/yazanı bilinmeyen enfes bir şiire/yazıya ilham olmuş mevsim. her kışın ilk karı düştüğünde benim gibi kışı seven arkadaşlarıma göndermeyi adet edindiğim şiirin/yazının övdüğü...
yaz, fazla şımartılmıştır, fazla havalı.
bedenlerin kusurlarını göstermeye zorlayıp yorar insanı.
bedenlerin mevsimidir yaz; yani sükseli bir kimse değilsen bitiktir işin.
süklüm püklümsündür bütün mevsim...
bahar; tehlikelidir.
insana olmayacak işler yaptırdığı gibi çabucak kaçtığı için,
suçu hiçbir zaman ispatlanamamıştır.
tekin değildir yani...
sonbahar, başlangıç ve sondur.
niyeyse hep birşeye karar vermelisindir sonbaharda.
bu yüzden durup denize, denizsiz yerlerde göğe bakılmalıdır hep...
amma... mevsimlerin en merhametlisidir kış.
evin mevsimi; sarılmanın, sarınmanın, sarmalanmanın...
sıcak çayların, derin sohbetlerin, efkarlıca içmelerin mevsimi.
karşılaşmaların değil buluşmaların mevsimi.
sıcak olan herşeye doğru neşeyle yönelmenin mevsimi.
yaşamın çamursu halini uzun uzun düşünmenin mevsimi.
atkılar ve şapkalar yüzünden dağılmış saçlarımızla bizi güzel bulacak birileri olacak mı bu kış?
yatak 37 derece ısınacak mı girdiğimizde?
yoksa boynunu kendine yaslayan kuğular gibi mi olacağız bu kış da?
öyledir işte...
mevsimlerin en ince fikirlisidir kış...
iyi kışlar...
yazı bu kadar seven bir adam olarak kürenin yağmur yağdırmadaki kabzımallığı sonucu kendisine dair özlemlerimi taşıran, hasretlere gark eden mevsimdir. hastasıyım artık kışın buda mevsimsel liboşluktur böyle biline.
tiz seslerin yavaş aralıklarla kısa vuruşları gibidir. bahar gibi hızlı değildir, aksine yavaştır ancak kendini belli eder. karın fırtına şeklinde değil yavaş ancak kararlı bir şekilde yağmasıdır. ısınmak bir ihtiyaçtan ziyade zevk verici bir şey ise her şeyden güzeldir, dingindir. yazın bulanıklığından, baharın karışıklığından arındırır. kış uykunun en tatlı yeridir.
en soğuk mevsimdir. evet tam olarak soğuktur. her sene*** en soğuk mevsimdir ama dikkat ediniz. hatta her sene soğuktur sadece en soğuk değil. misal; 2007de soğuktan oturamadığınız bi mekanda 2006da da oturamıyor olmanız gerekirdi.yani demem o ki; kış her sene soğuktur.
