küs olunan birisiyle yaşanan ilk karşılaşma  

yaşanması zor olan bir zaman dilimidr. nasıl davranılacağı kestirilemez, hatta buna karar vermek için karşı tarafın davranışları gözucuyla ve dikkatle incelenir. fakat sonunda her iki taraf da birbirini görmezlikten gelmek için kafasını başka yönlere çevirir.

göründüğü anda gözler kaçırılır ama meraktan hafif yan bakışlar atılır selam vermekle vermemek arası kalınır -hele ki küs olunan bir zamanların kankasıysa- karşı tarafın tepkisizliğine bakılıp o vermezse ben hiç vermem inadına girilip düşman edasıyla nefret duygusuyla yanından hızlıca geçilir.

(bkz: bu küs bu da barış)

yurtta kaldığım yıllarda, bir zamanlar yakın arkadaşlarım olan kızlarla tam anlamıyla feci bir kavgaya tutuşmuştuk,bağrışlar,çağrışlar,kapı çarpmalar , hatta ve hatta üzerime bile yürünmüştü.o günden sonrada birdaha birbirimizin yüzüne dahi bakmıoduk..
olay üzerinden 2 bucuk sene geçti ve 2 senedir de kendilerini görmezken geçenlerde şöyle bir olay ceyran etti;

kızılayda ilerlerken birden karsımda tanıdık bir yüz belirdi,önce kim olduğunu hatırlamasamda sonra dank etti ve görmezden gelip ilerlemeye devam ettim.aradan 5 dakika geçmeden arkadan biri ismimi telafuz etti dönp baktığım da ise onları gördüm. hiç bişey olmamış gibi geldiler konustular falan.hala olayın şokunu yaşıyorum. neyse bunuda paylaşmak istedim.

(bkz: buranın da havası bozuldu birden)

(bkz: biz de kalkacaktık zaten)

olay şöyle gerçekleşir.. 4 senedir can ciğer kuzu sarması olan iki dost, aynı eve çıkarlar.. 2 ay içinde ufak tefek tartışmalar yaşansa da pek önemsenmemiştir fakat bu 2 ayın sonunda öyle bir kavga edilir ki artık beraber yaşanmaz duruma gelinilir.. neyse efendim bu kadar uzun süren bir dostluk bitmiş, öğrenci evi hayalleri suya düşmüş, öğrencimiz özel yurda geçmek zorunda kalmıştır.. işte ilk karşılaşma orada meydana gelir.. diğer öğrenci de iki gün sonra o özel yurda gelir.. bu ne şans, bu ne tesadüf.. allahım allahım dedirten bir olay.. sonrasında gelin görün ki bütün yurt, kavga etmiş ve evden çıkıp gelmiş bu iki öğrenciyi konuşur durur..

bi insanı küs derecesinde bitmişsen içinden çıkmışsa..yanından öylece geçip gitmenin gerçekleşeceği karşılaşmadır..

egoyu yenip ilk gülümseyen taraf olmak, küsebilecek kadar sevdiğiniz birisini kaybetmemenizi sağlayabilir. denemeye değerdir.

rahatsız etme seviyesi en tepelerde olunan karşılaşmadır.selam versen mi vermesen mi bir ikilem yaşanır.bir de sen selam verirsin o vermez filan bir bozum olmalar bir bozulmalar gerçekleşir.
(bkz: kendimden biliyorum)

iyisimi çevir kıçını ilerle selam melam verme onlara.

iki tarafı da saçma sapan bir kibir alır ilk önce, sonra peşi sıra gelen göz kaçırmalar ve ne idüğü belirsiz ne yapacağını, ne söyleyeceğini bilmeme durumuyla noktalanır karşılaşma.
eğer aynı ortamda ortak arkadaşlar varsa onlar da bu durumu pis pis sırıtarak zevki sefaya çevirirler. kıs kıs gülmeler, abidik gubidik espriler derken sinirler tepede toplaşır. bi bakarsın onlar da gülmeye başlar. sikiyim 'sinirlerim bile beni götümden vurdu' demeye kalmadan bir ses belirir karşıdan.
-merhaba. nasılsın?
-ııııh...şey....sağ..sağol.sen?
-iyiyim. sağol

anlayacağınız üzere ilk adım atan kişi gayet kendinden emin ve eskiyi unutma çabasındadır. diğeri ise hala taze tutarken hafızasını suratına inen hafiften osmanlıyı hafiften kadir inanırınkini andıran tokatla sokakta yürürken kafasına saksı düşen insan modeline bürünür.
soğukkanlı ve ilk adımı atan kendine olan aşırı özgüveni ve cesaretiyle diğerinin kendisini sorgulamasına neden olur ve aynı zamanda biraz da rahatsızlık verir. ancak diğerinin tutumu/tutukluğu yüzünden dialoglar sıkışır. öteye gidemez...ilk adımı atan üzerine düşeni fazlasıyla yerine getirmiştir. diğeri ne yapması gerektiğini bilmese de hal ve tavırlarından çok da zeytin dalı uzatmaktan yana değildir.

karşılaşma biter. herkes gideceği yöne yola koyulur.
ilk adımı atan her zamanki özgüveni ve sempatik süsü verdiği kibiriyle diğerini içten içe kızdırmıştır. diğeri ise belirsizlik dolu aklı fikrini devşirememiş ve gereksiz gördüğü bu uzlaşmaya sıcak bakmamıştır.
bu hikayede burda bitmiştir. katil uşak.

asla kafada planlandığı gibi , kurulduğu gibi gerçekleşmeyen karşılaşmadır. her zaman aklın ucundan geçmeyen hallerde yaşanır.

kendi kendine tısgh şeklindeki gülümsemeye sebep olan aktivite.

(bkz: tısgh)

biraz karmaşık gibi gözüksede çok takılmamak lazım hele birde küs kalmak size eğır geliyorsa.. ayrıca geldi sarıldı eşek sıpası napsaydım tekmemi atsaydım barıştık elbet.

bakar kör olma durumu

iki şey olabilir, ya keşke küsmeseydim diye iç çekilir ya da gene karşıma çıktı mına koyduğumun çocuğu diye iç çekilir.

son zamanlarda en yakın arkadaşlarımdan biri ile sık sık gerçekleştirdiğimiz karşılaşma. istisnasız, bakıyoruz ve gülüyoruz birbirimize. sonra şu konuşma geçiyor:

-naber gerizekalı?
+iyiyim beyinsiz, sen nasılsın?
-ben de iyiyim.. hmmmm öyle yani (gülme engellenmeye çalışılır)
+ahahah gel lan buraya, ya sen ne kadar gıcık bi insansın ya, özledim ama seni çok. bikbikbik.

sonra sarılmayla bitiyor.