bu ülkede yıllarca birarada yaşamış, kız alıp kız vermiş, komşuluk etmiş, nice savaşlarda beraber yer almış olan aziz türkiye cumhuriyeti vatandaşlarını etnik olarak bölmeye yeltenmek yine en basit manasıyla kandan beslenmektir.
yıllarca aynı mahallenin, aynı şehrin, aynı ülkenin havasını solumuş insanları etnisitelerindeki farklılıktan dolayı ısrarla farklı kaplara koymak istemek ne yazıktır ki bu ülkenin üstüne oynamak isteyenlere, büyük bir hareket alanı sağlamaktadır. işte bu noktada, milliyetçilik yapayım derken aşırıya kaçıp faşistlik yapılmış oluyor. türk ya da kürt farketmez.
facebookta orda burda bazen kürtlerle ilgili öyle ağır ithamlar görüyoruz ki, hani adam bildiğin faşist. "kürt" kelimesinin açılımını "kontrolsüz üreyen rahatsız topluluk" diye kendince tespit eden ve orgazm olanı mı ararsın "sultan x kürtlerin şerrinden korunmak için şu duayı etti" diye aklınca reislerinden "aferin" alma sevdalılarını mı ararsın... işte bunlara halk dilinde bölücü, sosyolojide faşist denmektedir.
bu ayrımcılığı yapmakta beis görmeyenlerin, kanla siyaset yapanlar olduğunu biliyoruz tabi ki.. hani her şehit haberinden, her karakol baskınından sonra kamuoyu yoklamalarında oy oranı artan güruh canım. onlar istemiyorlar kürt sorununun çözülmesini. aktif kapanmacılık yapıyorlar, siyaseten sıfır olmamak için eksi bir olmayı tercih ediyorlar.
'kürt sorunu yoktur!' deyip başlarını kuma gömüyorlar ama internette orda burda dönen muhabbetlere, paylaşılan videolara vs. gözlerini kapamasalar anlayacaklar kürt sorununun ne menem birşey olduğunu.
yaptıkları siyasete dışarıdan bir bakabilseler anlayabilecekler bu sorunun vicdanlarına nasıl tesirli biçimde sirayet ettiğini.
kürt olarak doğmak bizim tercihimiz değildi. tıpkı türk olmak da sizin tercihiniz olmadığı gibi.
bu topraklarda yaşamaya biz karar vermedik, tıpkı sizin de karar vermediğiniz gibi.
yanlış anlamayın, kürt olmaktan gurur duyuyoruz, bu topraklarda yaşamaktan da hayli memnunuz. niçin? diye sorarsanız bunun bir cevabı yok. tıpkı bir japon’un japonluğundan, bir kenyalının siyahlığından gurur duyması gibi. tıpkı bir arabın çölüne, bir norveçlinin buzullarına aşık olması gibi.
yapmadığımız tercihler, vermediğimiz kararlar neticesinde yan yana düştük. 1000 yıldır birlikte yaşıyoruz. bu güzel ülkede yaşayan kürtler olarak mutluluklarda küçük, acılarda büyük ortağız. ama ortağız işte.
dünyanın en yaşlı topraklarının sakinleriyiz. kimler geldi, kimler geçti ama hep insanlık, iyi niyet, hoşgörü ve merhamet kaldı. ta ki son yüz yılda dünyayı bir radyasyon bulutu gibi saran milliyetçilik bizi de hasta edene kadar. ortaklığımızın kimyası bozuldu, ağızımızın tadı kaçtı.
aramızdaki gerilimi siyasi ve ekonomik ranta çevirenler oldu. tabii ki; olan yine bizlere oldu.
yüz yıl sonra bugün önümüzde bir fırsat duruyor. bu fırsatın etrafı küfeler dolusu hamaset cümleleriyle, dağlar gibi gururla ve kalp kırıklıklarıyla çevrili. kadim dostların barışmasına mani olan duvarları yıkmak ve fırsatı yakalamak ise bizim elimizde.
çözümün elimizde olduğunun farkında olan erkekler ve kadınlar beyinlerimiz üzerinde büyük bir iktidar savaşına girişti, duyuyor musunuz?
hiç bir acımızı, çilemizi tatmamış; ırkından, dininden, dilinden, mezhebinden, başörtüsünden hatta türkçe aksanından dolayı hor görülmenin ne demek olduğunu bir kere bile yaşamamış seçkin köşe yazarları, komutanlar, siyasetçiler, baro başkanları, fabrika patronları biraz daha ölmemiz için bizi ikna etmeye çalışıyorlar, görüyor musunuz?
kendi oğulları için ege sahillerinde yazıcı masası ayarlarken, sizin oğullarınızı hakkari dağlarına kutlama yaparak göndermenizi alkışlıyorlar, anlıyor musunuz?
bıraksanız 150 yaşına kadar yaşamak için herşeyini verecek hayatpereslerin, genç insanların cenazelerinin arkasından düzdükleri şehit ağıtlarının ne kadar sahte olduğunu hissediyor musunuz?
bu insanlara;
türklüğünüz de sizin olsun kürtlüğünüz de, biz insanız ve insanca birlikte yaşamak istiyoruz demeye var mısınız?
gariptir ülkede sadece türk-kürt ayrımcılığı var.başka ayrımcılık yok.
herkes soyağacını ezbere biliyor ya ondan belki.
hayır bakıyosun sarı saçlı,kocaman mavi gözlü,beyaz tenli eleman çıkıyor safkanlığından bahsediyor.senden olsa olsa safkan salak olur zaten.
ya bahsetmeyeceksin ya da susacaksın.bunun ne önemi var ? hissettiğin gibi yaşarsın,sanki müslüman olmayı,türkiyede doğmayı sen mi seçtin ? biraz dünya insanı ol.neden türk-yunan,türk-arap,türk-bulgar ayrımcılığı yok da türk-kürt ayrımcılığı var ? çünkü sen kimseye yunan diye bişey yok ya da arap diye bişey yok demiyosun.bu adamlar isimlerini bile kullanamıyorlar.
mümkün olsa hesaba vursak.anadoluya gelenler mi daha fazlaydı yoksa önceden anadoluda yaşayanlar mı ? beyni olan herkes anadoluda yaşayanlar olduğunu bilir.türklerin de sadece kendi aralarında kız alıp verme gibi bi adetleri olmadığını varsayarsak ülkede soyu önceden burada olanlarla ilişkisi olanları,soyu sonradan buraya gelen ve ilişkisi olmayanlardan daha fazla oldukları sonucunu çıkarırırız.
önemli olan "türküm" diyebilmektir.derken gocunmamaktır.orada ırkını değil milletini ifade ediyorsun çünkü.ben de çok mutlu bir şekilde "türküm" diyebiliyorum.ama sen gelip de safkan ırk'tan söz edip ona buna bok atarsan zaten ayrılık tohumlarını kendin serpmiş oluyorsun.
kaldı ki kendilerini dtp,pkk gibi örgütlerin temsil ettiğine inananlar var.haklarını savunduklarını düşündükleri örgütlerin sadece uyuşturucu geçişini sağlamak üzere kurulup sonradan böyle bir kılıf uydurulan bir afyon olduğunu bilmiyorlar.
yazık...gittikçe uzaklaşıyoruz.
isteyen yapar isteyen yapmaz, kimse kimseyi başkası seviyor diye sevmek zorunda değil. bir türkün bir kürdü sevmediği gibi, bir kürt de bir türkü sevmeyebilir. niye birbirinizi sevmiyorsunuz diyemezsiniz. (kimse kimseye zarar vermediği ve diğerinin hakkını gaspetmediği sürece tabiki). ama bu ayrımcılığı yapan devletse ve birini daha çok kayırıyorsa o zaman dur demek gerekiyor. devletin böyle bir şey yapmaya hakkı yoktur çünkü; devlet herkes için devlettir, ülkenin hangi milletten vatandaşı olursanız olun devlet herkese aynı mesafeden bakmalıdır. ayrımcılık yapamaz.
ironidir. osmanlı'nın farklı ulusları yüzyıllarca bir arada yaşatması ile övünen kafatasçı neofaşistlerin(ikisi aynı şey biliyorum) aynı şeyi kendisinin "bölücülük" olarak nitelendirmesi olsa olsa komiktir. he gerçekten bu niyetle olan kürt vatandaşları yok mudur ? en az "en iyi kürt ölü kürttür." diyen kadar vardır. ancak senelerdir çözemediğimiz uluslal problemlerimizin nedenlerinin yegâne temeli; oturup neyin/kimin iyi olup olmadığını ayıklamaya üşenipte tırnağımız mikrop kaptı diye kolumuzu kesmemizdir.
en temelde insan olmanın bilincine varamamaktır. ırk denilen ayrım ya da tanımlama ardına kimlik kavramını alarak yüzyıllardır süregelen gelen bir ayrışmanın ürünüdür. bireylerin ya da toplumların dünyanın değişik coğrafyalarına dağılması ve burada uzun bir süre kalmaları sonucunda kimi coğrafi özellikler bireylerin derilerinin renklerine dek pek çok özelliklerinin oluşmasında etkili olmuştur. aradan geçen yüzyıllar tüm bunların ırksal bir ayrıma dönüşmesine neden olmuş ve en sonunda insanlık bunu üstünlük ya da aşağılık gibi sıfatlarla açıklama uğraşına girmiştir. oysa saçmalığın daniskasıdır. ne zeka ne yetenek asla kalıtsal değildir. yani yeryüzünde herhangi bir toplumu, ırkı bir diğerinden üstün tutmak aklı selim bir düşünce biçimi değildir. kaldı ki aynı topraklarda yaşayan ve kendini farklı kimliklerle açıklamaktan hoşlanan insanlar arasında ayrım yapmak ise "kültür" diye kabul ettiğiniz toplumsal değere aykırıdır. böyle abuk sabuk ayrımlarla kısacık hayatı tüketmek yerine, yaşam biçimleri farklı olsa bile tüm dünya insanlarını özünde yalnızca "canlı" kabul etmek en insancıl olanıdır.
kürtlerin hepsini pkklı zennetmekle oluşur. son zamanlarda bu konuların üzerine o kadar gidildi ki, biri yanınızda kürtçe konuşunca insanın birden dikkatini çekiyor. biri kürtüm dese ''acaba'' diye düşünüyor insan. burada kürtler ölümüne haklı ya da türkler haklı demek yanlıştır. türkiye cumhuriyetinde yaşayan herkes türk vatandaşıdır. önce bir türklere bakalım, faşistlik yapanı insanları sırf kürt diye aşağılayıp ayrımcılık yapanı yok mudur vardır. kürtlere baktığınızda da sizi ''pis türkler'' diye göreni, özellikle askeri bölgelerde sizi bir zencefil kadar önemli görmeyenleri yok mudur, elbette onlar vardır. bunun yanında birbirlerinden sırf kökeni için nefret etmeyen, insana insan olduğu için değer veren kürtler-türkler de vardır. kürt olmak bir farklılık değildir, en az çerkez olmak kadar normal bir durumdur. gel gelelim kürt olsun türk olsun hepsi bir bayrak görünce çemkirmekte gaza gelemekte. ''pkk'' diye adlandırılanlardan tiksiniyorum, evet. ancak her kürtü pkklı sanandan türkten, sırf kürt olduğu için de kendini dtp'ye yakın gören kürtlerden de aynı derecede nefret ediyorum.
ne farkeder? bir insanın ırkının bir topluluğa ait oluşu o insan için ve yaşamı için ne ifade edebilir?
modern antropoloji ile ilgili bir mesleğe sahip değilseniz, insanların hangi soydan olduğunu araştırmak ve bilmek neyi değiştirir?
o insanın ırkı, kişiliğini daha iyi veya daha kötü mü yapar?
insanlara bakıyorsun en koyu sosyalistim diyen bile, örneğin kürt kökenli;''kürt olmayan biriyle anlaşamam sevgili olamam evlenemem''.
yahut bakıyorsunuz en koyu hümanist türk milliyetçisi ''hayır abi evlenirken türk olmalı bana uygun olmalı''.
tamam diyelim sen kendi ırkına mensup biri ile beraber oldun, onun seni diğer ırklara mensup insanlardan daha çok seveceğini sayacağını koruyup kollayacağını mı zannediyorsun, veya anlaşabileceğini?
insanlar arasındaki iletişimi sağlayan kişilerin karakteristik özellikleri, huyları, zevkleri ve düşünceleridir. onların soyadı veya hangi renk tene sahip oldukları değil.
diyelim ki senin soyadın itusozlukoğlu değilde 123424 gibi rakamsal bir ifade olsa idi, ne değişecekti? sayın 123424 diyeceklerdi ve senin itibarın kişiliğinle sabit kaldığını anlamayıp sen yine onu ırksal ve kimliksel özelliklerine bağlayacaktın.
işte insanoğlunun doğduğu andan itibaren hayatına yön veren bu gelenekler, ataerkil toplumların merkeziyetçi birey yaratma çabaları sayesinde bugünkü toplumsal ve sosyoekonomik sorunlar ile boğuşuyor ülkeler.
kavramları bir kenara bırakıp tamamen insana yönelik yaklaşımlı bir dünya'nın hayalini kuranlar ise, ne yazık ki bir ormanda kivi ağacı kadar.
kozmopolitik bir ülkeyi, bir ulus devletine çevirme zihniyetinin oluşturduğu çatlamanın, özellikle 80 sonrası uygulanan ağır politikalar sonucunda kırılmaya dönüşmesi halidir. bu kırılma, aynı dili konuşan ama farklı köylerde yaşayan insanların bile farklı lehçeler kullandığı bir ülkede, farklı dilleri konuşan insanları yok saymak, daha kötüsü yok etmeye çalışmak olarak açıklanabilir. devletin oluşum sürecinin belki de gerektirdiği, ancak demokrasi kavramı üzerinden düşünüldüğünde kesinlikle kabul edilemeyecek bir durumdur. çünkü demokrasi, "tek tip"çiliğe karşıdır. demokrasi, toplumun etnik ve kültürel farklılıklarını kabul etmek ve eşit haklar vererek onların yaşaması ve yaşatılmasına katkı sağlamakla yükümlüdür. bu bağlamda ülkenin adı "türkiye cumhuriyeti" olsa da "herkes türktür" demek yanlıştır ve bunun sarsıntılar, kırılmalar yaşatması da kaçınılmazdır.
britanya'da kelt halklara yapılan politik yanlışlar sonrası, ira faaliyet göstermeye başlamış ve uzun yıllar "terör örgütü" olarak anılmıştır. türkiye'de de yaşadığımız durum bundan farklı değildir. bilhassa üzerinde durulması gereken durum şudur; hiç kimse ayrılmak, kopmak istememektedir. istenilen şey, sadece demokrasinin gerektirdiği "eşit haklar"dır.
konunun en basite indirgenmiş hali, belki de "sığlaştırılmış" demek daha doğrudur; "beyaz türk-siyah türk" saçmalığıdır. türkiye'de sadece türkler yaşamamaktadır ve bunu herkes, öyle ya da böyle kabul etmelidir. bunu kabul etmek ayrım yapmak olmayacak, farklılıkların sağlıklı yaşaması için gerekli zemini hazırlayacaktır.
türk'ün korkması gereken tek ırk yine türktür. çünkü yabancı dillerden kelime transfer edip, aynı anlamı taşıyan ana dil kelimelerini argo sayan tek millet türk milletidir. basit iki örnek; "külot" ve "tuvalet" kelimeleri türkçe'ye girdikten sonra, tamamen türkçe olan "don" ve "hela" kelimeleri argo olarak nitelendirilmeye başlamıştır. bu kelimelerin şu anda size "ıyy, hela mı?" dedirttiğini biliyorum ama unutmayın, dedeniz "hela" diyordu...
