yaramaz bir çocuktur onlar... baştırılmış duyguların sahibidir onlar... bu hallerini de sürekli sağa sola küfür ederek gösterirler. küfür ederken muzaffer bir komutan edaları vardır ki anlatılamaz. aslında kendilerini küçültmekten başka bir işe yaramaz bu tutumları. ne kadar kaliteli bir insan olduklarının da bir göstergesi olabilir bu durum.
bu yolla bazı isteklerini gerçekleştirdiklerini de düşünürler fakat, büyük bir yanılgı içinde olduklarının farkında değillerdir.
zıplatırım, hoplatırım, sokarım, biçerim... dikkat ettiniz mi? sanki köprü altında yaşayan tinerciler gibi. sanki, köprü altından sözlüğe canlı bağlantı yapmış. arkadaşlar, bizler küçük çocuklar değiliz. yaşımızı almış yetişkin insanlarız. çoğumuzda üniversite öğrencisiyiz. ilerde kimimiz akademisyen, kimimiz yazar, kimimiz bir şirkette çalışıyor olacağız. bu tür konuşmalar yapmak ancak köprü altında yaşayan insanlara yakışır. hani küçük çocuklara, mahallenin yaramaz abileri küfür öğretirler. küçük çocukta yerli yersiz, her zaman bunları söyler. aha bu yazarlarda böyledir. ufak bir çocukturlar, ağzından salyalar eksik olmayan.
küfür edince adam olunmaz, madam olunur.
(bkz:
onun kendini bilmesi)
