köyden kız almak  

temiz iş.

1) dırdır yok.
2) sadakatsizlik yok
3) beceriksizlik yok
4) sevgi saygı had safhada
5) yapmacıklık yok.

en ufak bir yamukta köyden kızın abisinin gelip kızın kocasını vurmasının çok büyük olasılık olduğu eylem.

cehalet mutluluktur felsefesinin bir yansıması olan bu durum sonucunda cnbce yi çamaşır deterjanı sanan bir insanla bir ömür geçirmek zorunda kalabilir insan*. öte yandan köylü kızların , sanıldığının aksine , hiç de saf olmadığının da altını çizmek istiyorum.

kendi başına ekmek çıkaramayan gencin görücü usulu derde derman arayışı...

(bkz: evi tuğladan, kızı muğladan)

(bkz: caner ile tülin)

(bkz: en saf kızı aldığını sanmak)

(bkz: kadıköy)
(bkz: mecidiyeköy)
(bkz: bakırköy)
(bkz: erenköy)
(bkz: buralar eskiden dutluktu)

genellikle hayatını yaşamış kırmadığı fındık kalmamış adamların yapmak istediği şey

bazı insanların gerçekleştirmek istediği eylem.. ama geçmişte kaldı o saf eline erkek eli değmemiş köy kızları ayrı mesele..

doğa'nın ve baharın ta kendisini almak...

(bkz: sözlükteki köylü kızlar) *

üniversitelerde bile bu arzuyla yanıp tutuşan insanlar vardır (burada kast ettiğim üniversiteli adam köylü kız ile evlenmez değil, "eğlenilecek kız var, evlenilecek kız var" yaklaşımıdır).

üniversitede bütün kızlar veriyormuş gibi salakça düşüncelerle üniversiteye başlayan bu tipler, mezun olana kadar her boku yer, envai çeşit tiki ile takılırlar. biraz da mevcut önyargıların beslemesiyle, "abi bütün kızlar orospu olmuş" diye düşünmeye başlarlar. mezun olup iş güç sahibi olunca, aile kurma ihtiyacı hissederler, fakat etraflarında kendilerine layık(!) birilerini bulamazlar.

"madem ki maddi ihtiyacım yok, bari bana adam gibi kadınlık yapacak(!) (ne demekse artık) birilerini buayım da, rahat bi yaşam süreyim" diye böyle bir arayış içerisine girilir. ne de olsa, sosyal, insanlarla sürekli birarada olan kadın bunlara göre üniversite hayatını o şekilde geçirmiş birisidir işte.

sonrasında, köylü kızın ailesi müessesesi de devreye girer. "okumuş koskoca mühendis/doktor/avukat/müdür olmuş, git hele bi süslen, bi iki gülümse" diye yapılan baskılarla, kadın ve erkeğin eşit olduğu aile kurumuna bir-sıfır yenik başlanır.

sonuç: bir tarafın daima ezik olduğu ilişki, kendini var edemeyen bir eş ve "ben bilmem beyim bilir" felsefesine gönül vermiş bir kadın...

tüm şehirli kızları namussuz, beceriksiz gören, tüm köylü kızları ise namuslu, becerikli, yemek pişirme ve ev temizleme robotu olarak gören erkeklerin yaptığı bir eylemdir. cümle olarak köle pazarından köle almak ile ne kadar benziyor farkında mısınız? kendine güveni olmayan, ben şehirli kızlar ile baş edemem, köyden gözü açılmamış biri alayım kız beni dünyanın en muhteşem erkeği zannetsin diyen erkekler yapar bunu. tüm köylü kızları cahil, ezilebilecek kızlar olarak görürler. onun da bir birey olduğunun farkında olmazlar. evlendikten sonra kızın tek görevi yemek pişirmek, ev temizlemek, kocasına hizmet etmek olur. erkek ise genelde sosyal hayatı ile ev hayatını birbirine karıştırmaz. evin kralı gibi davranılmak ister. nasıl olsa kızı almıştır, kız ile evlenmemiştir. köylü bir kızı sevip, evlenenler kesinlikle bu kategoriye girmemektedirler. onlar köylü bir kız ile evlenmiştirler, köyden kız almamışlardır.

eğer "köyden kız alan" kişi şehirli bir erkekse diyeceğim şudur ki, bir hayat arkadaşından ziyade şişme kadın + hizmetçi kombinasyonu arayışındadır kendisi.
köylü kızları şehirli kızlara göre daha saftır doğrudur, ama bu saflık entrikadan uzaklık, kendi halindelik, sadıklık anlamında anlaşılmasın, daha çok şehrin kurallarından uzaklık, ve birçok konuda bilgisizlikten kaynaklanan "ben bilmem beyim bilir" ciliktir. bunu aşağılamak için söylemiyorum, şehirliler de köylülerin bildiği birçok şeye fransız kalırlar, yani diyeceğim odur ki herkes yerinde güzeldir. entrika konusunda ise şehirlilerin köylülerden öğreneceği çok şey vardır (gittim gördüm ve yazıyorum), dırdır konusuna hiç değinmiyorum zira dırdır miktarı elindeki başka silahların miktarıyla ters orantılıdır*

(bkz: organik gelin)

belleklerimizdeki köylü kız modeli tarih olalı epey olmuştur . köy hayatını yakından bilip sık sık köylere ziyaretlerde bulunan bir kişi olarak , şimdiki köylü kızların şehirlilerden aşağı kalır bir yanları olmadığını , evlenecekleri erkekten , kira olmayan kendine ait bir ev ve bu evin içinde tüm eşyası son model olarak hazır bir halde istediklerini söyleyebilirim . çok kanallı tv ler medya ve internetin de etkisiyle artık köyler tüm gelişmeleri yakından takip etmekte , hatta globalleşen , kirlenen , küresel olarak ısınan bir dünyada şehirlilerin hızla köylere ve doğal hayata , temiz havaya kavuşma istekleri köylerde eskiye nazaran bir kalabalıklaşmaya neden olmuş , köylü kentli ayrımını ortadan kaldırmıştır . köyden kız alıyorum her işimizi görecek , anneme çemkirmeyecek , ben ne dersem o olacak , kahvaltı her sabah ayağıma gelecek , yat dedimmi yatacak kalk demimmi kalkacak istediğim zaman verecek diye beklerseniz çok beklersiniz .

(bkz: kız almak)
(bkz: pazardan elma armut almak)

(bkz: akıl fikir)

insanlar tepkilerini, "tüm şehirli kızlar namussuz, beceriksiz, dırdırcı, yarrak kafası, ambiti; tüm köylü kızlar ise şekerpare, terbiyeli, alımlı, becerikli, ağzı var dili yok, hanım" baremleri üzerinden veriyorlar ki; büyük bir hata bu. mevzu bahis "köylü kızı" bir mecazdır arkadaşım. önce bunu kafanıza sokmanız lazım. evet, pazardan domates seçer gibi olmaz o işler, kadınlar mal değildir gibi argümanlar var. sapla samanı ne çok karıştırıyoruz yareppim, ne çok.

- köylü kızı diye bahsedilen şahsın köyde yaşamak gibi bir zorunluluğu yok arkadaşım. dedik ya, mecaz o mecaz. hatta kendisi üniversite mezunudur çoğu zaman.

- "bu şerefsizler şehirde yaşayan kızları ahlaksız olarak görüyorlar. bakire eş istiyorlar tüm dertleri bu." ulan yarrak kafası. konunun bekaretle ne alakası var lan? "köylü kızı"nda am yok mu? onun gönlü birilerine kayamaz mı? hormon yok mu? göt!

- "bu lavuklar şehirli kızları tembel, beceriksiz, kişiliksiz, götlek olarak görüyorlar" işte bunu yadsıyamam. hayır, ben böyle görüyorum demek değil bu. lakin görenler olduğunu da bilmek lazım. ağzından küfür eksik olmayan, yemek yapmaktan bihaber, gece yatmaz sabah kalkmaz olmakla övünen, düzensizlik hayatının temel amacı olmuş bi hatun da, bana göre değil mesela. çocuğumu emanet etmem şahsen böyle birine. herkesin hayata geliş amacına ilişkin, hayattaki görevlerine dair farklı düşünceleri olabilir. saygı duyarım ben buna. ama ben; adam gibi bir evlat yetiştirip, onun kendi ayaklarının üzerinde durmasını gördükten sonra ölmeyi beklemek olarak seçtim kendi yaşama amacımı. çocuğum benim hayattaki yegane varlık sebebim ise, çocuğumla en az benim kadar ilgilenebilecek, onu kendi hayatından daha fazla önemseyecek, sorumluluk sahibi bir eş isterim şahsen. belli bir zaman sonra, çocuğun bir şikayeti olursa eğer; "off yeaa ben ne yapıcam şimdi" demesin mesela...

- "bu lavuklar kızlarla geziyorlar, önüne gelenle yatıyorlar, sonra ahlak timsali kesiliyor kız beğenmiyorlar" amcık bir yorum da bu mesela. ya ne yapacağıdım lan puşt? kızları denek olarak mı kullanıyoruz? kızlarla gezmek, yatmak; gezdiğin yahut yattığın kızla evlenemezsin mi demek? eğer evliliğe hazır olduğun anda, gezdiğin/yattığın bir kadın varsa hayatında ve senin evlilikten anladığın ile onun evlilikten anladığı paralelse; köylü kızı dediğin şahıs o gezdiğin/yattığın şahıs oluyor sana zaten.

- "bunlar hizmetçi arıyorlar. ütü, bulaşık, çamaşır, yemek, temizlik yapacak kadın istiyorlar. ben modernim yapamam" keyfin bilir. ama zannetmiyorum ki hiçbir erkek eşine karşı böylesine bir zulümde bulunsun. bir zaman sonra "aman evlilik bana göre değil zaten, alt tarafı bir imza" şeklinde söylemler, basın konferanslarına da imza atarsın sen.

bilmiyorum izah edebildim mi. lakin kısaca şöyle toparlayım; bir kadını evlenilecek ve eğlenilecek olarak kategörize etmek, o kadına hakaret falan değildir. her insanın seçimleri, tercihleri, hayata bir bakışı vardır ve o kriterler doğrultusunda hayat arkadaşını seçmek ister. bugün hayata karşı adam gibi bir duruşun yoksa, bunu yadırgaman normal. yahut evlendikten üç ay sonra boşanan, beş ay sonra tekrar evlenip altı ay sonra tekrar boşanan bir insan olman olası. evlilik aşk demek değil. hiçbir zaman olmadı demek absürdlük olur, lakin günümüzde aşk evliliğinin yürümesi, insanları mutlu etmesi, bana göre çok zor bir ihtimal...

ya da ben inanmıyorum buna. "sevdiğim kadınla/adamla evlenip pembe panjurlu evimde çok mutlu olucam ben" diyenlere imreniyorum. en son ilkokulda düşünmüştüm bunu, o zamandan beri hep mantığım hükmetti. hayat masal değil neticede.

kızlar hakkında tüm hevesini aldıktan sonra otuzlu yaşlarda yapılması gereken şey, rahat yaşamak adına

hayvansal yönleri ağır basan şehirli organizmanın evlilik hayatını olumlu etkileyebilecek eylem. zira kendisi; büyükbaş, küçükbaş, kümes vs. tür hayvanlar dışında çok az sayıda insanla muhatap olabilmiş, sosyal çevresi ve kültürel gelişim imkanı kısıtlı köy kızı bireyin normal bir gelişim göstermiş şehirli er kişi ile uyumlu bir evlilik hayatı olması çok zordur.
elbette istisnai durumlar olabilir. (bkz: istisnalar kaideyi bozmaz)