kötü bir şey olacak hissi  

kendini çok da belli etmeden gelir yerleşir içinize bu his.. kendini yalnız hissetmekten ya da zaten kötü bir şey olmuşken hissedilenlerden daha fenadır. içiniz kabarır, nemle dolar taşar bilekleriniz, birisi mi ölecek? telefon çalıp da meymenetsiz bir şeyler mi duyulacak? terk mi edileceksiniz? hiç belli olmaz bu mendebur duygu. içiniz kabarır da durur, "neyin var?!" diye soranlara bir cevap verebilmek güçtür. bağırmak istenir, güneşli masmavi bir günün içinde de olsanız, "gökyüzü çatlayacak ulan, mekan eğilip bükülüyor işte, görmüyor musunuz?" diye söylenesiniz gelir.

olmaz tabi, akıl dolu delilere ihtiyacı olmaz dünyanın. ama hissedersiniz, bilinçaltınızda bir şey cadı kazanı gibi kaynıyordur.. sadece vurgunun geleceği anı bekleyip, o sırada yalnız olmamak için dilenirsiniz.

(bkz: örümcek hisleri)*

kötü şeyler olacakmış
öyle bir his içimde
...
(bkz: ayrılık ne zaman)

filmlerin gerilim dolu sahnelerini hatırlatan durum. hani kahramanımız gecenin bir yarısında uyanır, evin içinde birinin varlığını hisseder, tam yataktan kalkıp odaları dolaşmaya başlarken, fondaki müzik değişiverir. daha karanlık, daha tedirgin edici bir müzik çalar. işte o an içinizi bir ürperti sarar; sanki kötü bir şey olacaktır...
normal hayatta ise, günün yorgunluğu, zihnin bezginliği ile kişi kendisini kötü hisseder. içinden hiçbir şey yapma isteği gelmez, dalıp dalıp durur. aklına kötü düşünceler, karanlık görüntüler gelir. kapı tıkırtısına hoplayıp, çalan telefonla kalbiniz ağzınıza geliverir. tedirginlik elle tutulabilecek gibidir. kendi karanlığınızda kaybolmak üzereymişsiniz gibi çarpar yüreğiniz. tek söyleyebildiğiniz ise, hislerinizi anlatabilecek tek cümle ise "sanki kötü bir şeyler olacak"tır...

anksiyete