alternatif rock grubu
manic street preachers'ın 18 mayıs 2009'da piyasaya çıkan dokuzuncu stüdyo albümü. albümdeki parçaların sözleri, tamamen 1995'te esrarengiz bir şekilde ortadan kaybolan
richey edwards'a ait. albüm bu yönüyle 1994'teki
the holy bible'dan bu yana grup için bir ilk niteliğinde. albümün prodüktörü ise
steve albini.
send away the tigers'tan sonraki ilk albümlerinde edwards'dan ardakalan şarkı sözlerini kullanma fikri
james dean bradfield'ınmış.
nicky wire bu konu hakkında şöyle diyor; "i was actually really shocked, because it's usually the kind of dumb-ass thing i say after we've had success. you know, after this is your truth
* sold 4m copies: let's not get any bigger, let's go and do a gig for
fidel castro, annoy everyone in the world. let's spend 300 grand doing a gig for a communist system we don't really believe in."
söz konusu şarkı sözleri, edwards'ın wire'a 95'te verdiği bir klasörde duruyormuş. klasörün kapağında bir
bugs bunny çizimi varmış ve üstünde "
opulence" (bolluk, zenginlik) yazıyormuş. grup o zamanlar başka bir albüm üzerinde çalıştığından
* ne bradfield ne de wire bu klasör üstünde çok yoğunlaşmamış.
edwards'ın kayboluşunu ve bunun o zamanlar grubun diğer üyeleri üstünde bıraktığı etkiyi bir kenara bırakıp olayın sonrasına ve klasöre odaklanalım. j.d. bradfield klasöre dokunmamış çünkü ona göre klasör sadece şarkı sözlerini değil, edwards'ın grubun müzikal olarak gitmesi gereken yolu da ("
pantera meets
screamadelica &
lynton kwesi johnson" içinde barındırıyormuş. nicky wire da şarkı sözlerini incelemekten korkmuş: "not out of some doomsday scenario, it just felt ... i just needed ... -- the one thing i think we've just managed to do for all our ups and downs since richey disappeared is never appear to be trying to be like we were when he was in the band. we might have fucked up, but we never did that."
verdikleri röportajlardan wire'ın edwards'ın kayboluşundan çok daha fazla etkilendiği anlaşılıyor aslında. bradfield'ın dediğine göre wire richey'nin şarkı sözlerinden anlamlar çıkartmaya çalışmış. kendisi şöyle diyor: "as soon as i realised everyone was trying to do a columbo
* on richey, i stopped looking in bags for notes, ı stopped looking for messages in lyrics because i knew they weren't there. he wouldn't be that crass." hatta wire albümün stüdyo kaydı bittikten sonra hiç piyasaya sürmemeyi bile önermiş; ancak hem bradfield hem de baterist
sean moore bu fikre karşı çıkmış.
müzikal olarak baktığımızda aslında
journal for plague lovers riskli bir albüm. zira ticari açıdan (ve nispeten müzik açısından) başarısız bir albüm olan
lifeblood'dan sonra üçlü 2007'deki
send away the tigers'la bir nevi "geri dönüş" yapmıştı. şimdi o tarzı bırakıp "
the holy bible"a, grubun belki de en önemli eserine daha yakın bir ses yakalamışlar. yani daha sertler, daha hızlılar. send away the tigers'ı "
mainstream"e daha yakın olan "
everything must go"ya benzetirsek, bu oldukça tehlikeli bir iş aslında. ayrıca albümden herhangi bir single yayınlanmayacağını da ekleyelim.
ama msp bir şekilde yapması gerekeni yapıyor bu albümde. richey'ye tam ve kesin olarak veda ediyorlar. bradfield şöyle diyor: "deep down i was thinking, i couldn't have changed that much, i couldn't have forgotten that much about richey that i can't do this. if we couldn't reconnect with what richey wrote, even at the apex of what was happening with him... fucking hell, if we couldn't do that then we would have lost a part of ourselves that we hadn't even realised we had lost."
journal for plague lovers'taki müthiş cümlelerden bahsetmeyeceğim, şahsen dinleyen herkesin kendisinin keşfetmesini istiyorum. fakat vermeden geçemeyeceğim iki not var ki ilki albümün
the machinist'ten bir
christian bale sample'ıyla başladığı. ikincisi ise nicky wire vokalli kapanış parçası "
william's last words"ün richey'nin intihar notu olarak sayılabileceği. özellikle bu parçanın sözlerinde kişisel anlamlar aranmalı.
son olarak tracklist:
1. "
peeled apples" (3:33)
2. "
jackie collins existential question time" (2:24)
3. "
me and stephen hawking" (2:46)
4. "
this joke sport severed" (3:04)
5. "
journal for plague lovers" (3:45)
6. "
she bathed herself in a bath of bleach" (2:18)
7. "
facing page: top left" (2:40)
8. "
marlon j.d." (2:50)
9. "
doors closing slowly" (2:52)
10. "
all is vanity" (3:35)
11. "pretension/repulsion"
* (2:05)
12. "
virginia state epileptic colony" (3:25)
13. "
william's last words" (4:15) / "
bag lady"
* (3:05)
the holy bible sonrası msp işlerini beğenmeyenler için, msp'ı her zaman beğenmişler için, alternatif rock sevenler için ve herhangi bir müzik dinleyen insan için "kesinlikle dinlenmeli" sınıfına koyacağım, çok ama çok özel bir albüm olmuş journal for plague lovers. manic street preachers'ın eline sağlık. richey'nin mirasını en iyi şekilde değerlendirmişler.
bir ufak not: albümün
remix'lerinden oluşan bir ep de 15 haziranda piyasaya sürülecek. ep'de yer alacak isimler şunlar:
british sea power,
andrew weatherall,
the horrors,
new young pony club,
patrick wolf,
underworld,
four tet,
errors,
optimo,
fuck buttons.
http://www.nme.com/...
http://www.guardian.co.uk/...