|
|
- (bkz: platin meme yapmış)
- bir insan kendini nasıl anlatır,kendinden nasıl bahseder bilemiyorum ama beni yaşamanız gerekir gibi anlamsız bir cümle de kurmayacağım...kendimden bahsetmek gerekirse hayatı başarılarla dolu,ewinde bir sandık dolusu madalyası olan öwünç kaynağı bir insanım...ilköğretimi juan pablo montoya da tamamlamış olan ben lise eğitimini renault fernando alonso lisesinde tamamladım..daha sonra dört yılllık uzun bir maraton olan mclaren mercedeskimi raikkonen üniversitesi hayatım başladı...ilkokul yıllarımda herzaman yıldızlı pekiyi alan ben kırmızı kurdelalarla dolu geçen ilkokulumda kurdelalarımla bir odayı doldurabiliyrdum, derken sıkıntılar,geçim derdi,hayatla amansız mücadele yıllarım başlayınca lise eğitimim için gerekli olan parayı başarılarımdan kazandığım kurdelalarımı satarak çıkarmaya çalıştım...alın teriydi netekim bu...tabii ünviversite hayatımda cabazı onlar içinde bir yığın madalyamı sattım...hee bu arada fiziksel olarak arkadaşlarım brat pitt'in bana benzediğini söylerler...bu arada george clooney'in gözlerinin,jude law'ın burnunun,keanu reeves'ın kulaklarının da bana benzediği awrupa basınında sıkça söz edilen bir konuydu...yani fiziksel görüntümle tüm ünlülere benzediğim hayır hayır onların bana benzediği apaçık ve alenen ortada...afedersiniz .kunu çıkartmadan kendimden biraz daha bahsetmek gerekirse ben çok ii taklit yapabilen bir insanım...hülya awşar,petek dinçöz,shakira,sibel can,j.lopez,dostoyevski,karl marks gibi gelmiş geçmiş ünlülerin taklitlerini yapabilirim...çok ii amuda kalkan ben ''yemeden içmeden 19 saat 51 dakika el üstünde yürüme rekoru''nun sahibi ve uzun atlamada dünya rekoru kıran mike powell ın 8.95 mt lik derecesini kırdım...noter'in ''gözüyle en uzun süt fışkırtma''rekorunu takip etmek için finlandiya'nın finişe kentine gitmesinden,ve benimde başka bir noter çağırmamamdan dolayı guinness rekorlar kitabina adım yazılamadı...bu kadar stress hayat mücadelesi hafızamı gün geçtikçe ve gittikçe zayıflatmıştı ve unutkanlaşmaya başlamıştım...ilk unutkanlık deneyimim anahtarımı mağazada tezgahın üzerinde bırakma ve yeni aldığım bir tişörtü ne alakaysa buzdolabında unutma gibi durumlarla başladı.daha sonra müzik setinin kolonunu terzide unutma ve bir sene sonra arkadaşımın yardımıyla kolonuma kavuşabilme gibi ilginç unutkanlık rekorlarına ew sahipliği yaptım...yeni aldığım bir takım elbiseyi cafede unutmam ve üsküdar'a geldiğim zaman unuttuğumu anlayarak kadıköy e gitmem gibi nice unutkanlıklar...daha unuktanlığımdan dolayı hatırlayamadığım unutkanlıklarımda cabasıı tabii...sırt üstü yüzme,bale eğitimi ve yoga aktiviteleriyle unutkanlıkların geçebileceğini duyunca tedawiye başladım...ve unutkanlığı tam da olmasa yenebildim...unutkanlık yıllarımdan sonra dizi ve film hayatımın başlayacağı bir döneme girdim…ilk film deneyimim bankta oturan iki sewgiliden biri olma rolüydü…5 sn gibi telewizyonda göründüğüm ilk uzun metrajlı filmim olmuştu bu…derken nöbetçi eczane arayan ve bulan kadir inanır’a ilaç satan bir eczacı rolüm bu rol tam 14 sn 42 saliseyle kırabileceğim en büyük rekordu benim için...tabii yawaş yawaş kendimi geliştiriyordum gördüğünüz gibi ve en sonunda hollywood maceram başladı.julia roberts ve bruce willis’le sette tartışmamdan dolayı bu macera çok kısa sürdü ve tekrar istanbul’a döndüm…wc ihtiyacını görmek için tuwalete gelen cüneyt arkın’a ne kadar gardeş sorusuna karşılık,500 yeni kuruş abeyyyy diyen bir wc görewlisini oynadığım ve yeni türk lirasının tanıtımına çok önemli hizmetimin olduğunu ve bir arpa boyu yol alamayacağımı anladığım son filmim olmuştu bu film benim için…artık ne holywood ne de yeşilçam kalmamıştı benim hayatımda…arkadaşlarıma bile zaman ayıramıyordum…tabii sonra nasıl olduysa burada buldum kendimi.(bkz: itü sözlük)tamamen orjinal ve bizzat bana ait olan yaşanmış hayat hikayemi alıntı yaparak almamanız,dizi ve filmlere konu etmemeniz temennisiyle...saygılar,sewgiler....01.05.2003
(bkz: hayatın gözlerden film şeridi gibi geçtiği an)
|
