japon turistler  

(bkz: @2798254)

garip soruları vardır bunların. geçen gün istiklal caddesinde yakaladı 3 tane kadın beni. dedim heralde yol soracaklar. "niçin burada bu kadar insan var" diye sordu kadının biri. diğeride "burada napıyorlar böyle" diye sordu. dicektim eşeğin zikini yapıyorlar diye de turisttir dedim olsun dedim anlattım şöyle popülerdir böyle şeyler vardır o yüzden kalabalık diye. hmm mmm falan dediler sonra suskun olan üçüncüsü arkasındaki binayı gösterip "bu bina kaç yıllık" diye sordu. yuh dedim yani bu ne. sonra vaktim yok falan dedim el salladım bi de güldüm fotoğraf falan çekmeye çalıştılar zor kaçtım garip insanlar bunlar denk gelirseniz korkmayın.

bir gün japonun biri dünya seyahatine çıkar, dönüşünde de arkadaşı sorar.
-abi anlat bakalım neler gördün? nasıldı?

diğerinin cevabı:

-henüz fotoğrafları tab ettirmedim.

herifler fotoğraf çekmek için yaşıyorlar sanki.

safranbolu'yu pek severler.

üzerlerinde bol miktarda 1 dolarlık banknot taşırlar.her işlerinde 1 dolar bahşiş verirler.

çanakkalede de bolcana görülebilir.

yüksek, tarihi bir yapının önünden geçerken aniden durup makinelerini yukarılarda bilinmeyen bir noktaya kilitleyip milyonlarca fotoğraf çeker bunlar. en belirgin özellikleri budur kanımca. çinliler böyle değil ama. çok delikanlı, düzgün insanlar. bir japonla bir çinliyi bu şekilde -gayet de sağlıklı bir biçimde- ayırd edebiliyorum ben. hiç şaşmıyor. tavsiye edilir.

kültürel farklılıklardan dolayı "yanlış" anlaşılan insanlar.

batı toplumunun hafızası "korumak" * ekseninde şekillenmiştir. bu nedenle zaten batı'da bu kadar çok müze, sanat galerisi, tarihi bina,vb. bulunur. öte yandan doğu toplumunun hafızası "yeniden yapmak" çevresinde şekillenir. japon kültüründe bu durum çok daha net bir şekilde ortaya çıkar zira batı'nın en iyi bildiği -onu da nasıl yanlış bildiği ortada; doğu, japonya'dır.

japon kültüründe aslolan mükemmele ulaşıncaya kadar her gün, yeniden ritüeli tekrar etmektir. bu düşünce/anlayış tarihi binaların korunmasında daha da net ortaya çıkar. bir avrupalı için tarihi bir bina olduğu gibi korunmalıdır zira binanın otantik değeri, binanın içinde bulunduğu koşullardan kaynaklanır. siz koşulları değiştirdiğiniz anda binanın değeri de değişir (çoğu zaman azalır). bir japon içinse aslolan o binanın nasıl yapıldığıdır. yani japonlar yüzlerce yıldır aynı binayı, aynı şekilde inşa ederler. ne zaman ki binanın onarıma ihtiyacı olur, o zaman keserler, biçerler, binayı eski haline sokarlar. bir avrupalı için bu anlaşılamaz bir süreçtir zira avrupalı, avrupamerkezcidir.

bu farklı algılayış yüzünden japon turistler sürekli fotoğraf çeker zira fotoğraf "orda olmanın" kanıtıdır.

hafıza, her toplumda farklı şekillenir ve avrupa birliği'nin bir mottosunun da belirttiği üzere "bütün farklılıklar eşittir".

tilkinin sikini bilediği yerdeki tarihi bir mekana bile gitseniz karşınıza en az bir tane çıkacaktır. hayır nasıl öğrendin, nasıl aradın, nasıl buldun orayı anlamıyorum ki.

kısacası, açılış törenleri için süleyman demirel neyse tarihi mekanlar için de japon turist odur, ben müzeye müze demem içinde japon olmadıkça.

her şeye şaşıran komik, şirin ve tek tip varlıklar. bir de genellikle sürü halinde dolaştıkları dikkat çekiyor. giyim de tek tip: kadınlar genellikle kısa saç, aşağıya doğru daralan kumaş bir pantolon veya kot, altına gösterişsiz normal bir spor ayakkabı; erkekler kumaş pantolon altına spor ayakkabı veya sandalet, üstünde gömlek gibi bir şeyin üstüne giyilmiş bir yelek, gözde güneş gözlüğü ve boyunda fotoğraf makinesi kombinasyonuyla gözlemlenebiliyorlar. anavatanları uzak doğu, soyları tükenme tehlikesi altında değil, hatta alakaları yok.

(bkz: hello foto)

sultanahmet civarlarında gezen en sempatik turistlerdir..ellerinde fotoğraf makinesi,sürekli sosyalleşme arayışındadırlar..

sevimli insanlardır ne dediğini anlamazsın ama sürekli sırıtırlar pozitiflerdir.selam verirsen karşılıksız kalmazsın.

et dönerle çilekli süt içen insanlardır. (tamam lan sadece 1 kişi gördüm)