enrico macias'ın ruhlarda iz bırakan, ülkemi terk ettim manasındaki şarkısı.
j'ai quitté mon pays
j'ai quitté ma maison
ma vie ma triste vie
se traîne sans raison
j'ai quitté mon soleil
j'ai quitté ma mer bleue
leurs souvenirs se reveillent
bien après mon adieu
soleil soleil de mon pays perdu
des villes blanches que j'aimais
des filles que j'ai jadis connues
j'ai quitté une amie
je vois encore ses yeux
yeux mouillés de pluie
de la pluie de l'adieu
je revois son sourire
si près de mon visage
il faisait resplendir
les soirs de mon village
mais du bord du bateau
qui m'éloignait du quai
une chaîne dans l'eau
a claqué comme un fouet
j'ai longtemps regardé ses
bleus qui fuyaient aient aient
la mer les a noyés dans le flot
du regret et et et.
güneşimi terkettim, terkettim mavi denizimi
hatıraları uyanıyor veda edişimden çok sonra (bile)
güneş, kaybolan ülkemin güneşi
sevdiğim beyaz şehirler
bir zamanlar tanıdığım kızlar
bir arkadaşı terkettim, hala görürüm gözlerini
yağmurdan, veda yağmurundan ıslanan gözlerini,
(onun) gülüşünü tekrar görüyorum yüzüme bu kadar yakın
(gülüşü) ışıldatırdı köyümün akşamlarını
ama beni limandan uzaklaştıran geminin güvertesinden (uzanan) bir zincir çılgın gibi şıngırdadı suda
uzun süre bakakaldım (onun) gittikçe uzaklaşan mavi gözlerine
deniz silip attı onları pişmanlığın (ayrılığın) dalgasında
