izmir otogarı  

güzelim izmir'e hiç yakışmayan otogar. ışıkkent semtinde bulunan, tarafımdan hiç bir şeye benzetilemeyen bir mimariye sahip. ilk defa sabahın erken saatlerinde ayak bastım buraya. hafifte sisin etkisi ile korku filmlerini aratmayan bir atmosferle karşılaştım. * bir kere bina labirent gibi, hangi koridorun nereye gittiği ve çıktığını gösteren ne bir tabela ne bir uyarı yazısı var. duvarların rengi mat ve acayip bir yeşil. kork diye seçilmiş. içerde dolanan temizlikçi ve güvenlik görevlileri özel mülakatla alınmışlar belli. hepsi esrarlı ve gizemli tipler. otobüsten indiğim anda bir tanesi ile göz göze geldim. gözlerimin içine baka baka kötü ve haşin bir ifade ile adam koca poğaçayı bir lokmada yedi.* iki adım ileride çay içecek bir yer var mı diye birisine sordum '' aşağıda var ara bulursun '' ** hayatımın kadınını bekliyorum, gelip beni alacak buradan. zaman geçmek bilmiyor. oturmuyorum hiç bir yere. ayakta, durmadan dolanıyorum. wc veznesinde bir tip duruyor. yemin ediyorum. hamile bir kadın görse o adamı düşük yapar. adam, ücret öderken bırak konuşmayı, yüzüne bile bakmıyor insanların. sehpanın üstüne koymuş kolanyaya benzeyen bir şeyi ve onuncu kalite peçeteyi. peh. gözüme gözüken her şey, hani uyanamadığı kabuslar olur ya insanın işte onun gibi batıyor. otogarın en alt katında seyehat acentalarının ofisleri var sıra sıra dizilmişler. ofislerin içinde eli yüzü normal(düzgün demiyorum dikkat) insanlar, dışarda ise uruk hai kılıklı herifler. lan saat sabahın 07:00'si baktım bağırıyor bir tanesi '' adabaaasz adabaas haydi abi adabaas mı? '' anladıysam şerefsizim. '' yok değil '' diyorum. merak edip, adamın önünde bağırdığı ofisin tabelasını okuyorum '' adapazarı '' yazıyor. sonra dönüp tekrar adam bakıyorum '' adaaabas adabaas '' kaç büyücü kaç.

otogar personelinin kıyafetlerinin rengide ilginç, korkunç mavi. hepsinin sol gömlek cebinin üzerinde izotaş yazıyor. kısaltması: izmir otobüs terminali a.ş
otogarın hemen yanında üstünden dumanlar yükselen bir çimento fabrikası var. duman otogara sis süsü veriyor. fazla uzağı göremiyorsunuz. sonra birden o dumanların arasından bir peri kızı çıkıp geliyor.* alıp çıkarıyor beni oradan. domuşa binip uzaklaşırken arkamı dönüp son bir defa bakıyorum geriye, bütün otogar çalışanları yan yana dizilmiş ellerinde bir pankart boydan boya bana gösteriyorlar, dilim damağım kuruyor, rengim atıyor bir anda yazıyı okuyunca '' gazla kaptan gazlaa!! '' diye bağırıyorum dolmuşun içinde herkeş bana bakıyor.. uzaklaşıyoruz o lanet yerden..

yolculuğuna montrö'deki işçi pazarından başlamış işletme. daha sonra uzun yıllar atatürk stadyum'unun yanında hizmet verdi. şimdiyse mısırlılar gibi uzaylılara yaptırdığımız bir komplekste rahatını bulmuş durumda.

bu her taşındığında yeni garaj dolmuşlarının rotasının değişmesi de ne gariptir yalnız. sanki bir gün adı yepyeni garaj olacakmış gibi...

her otogar gibidir. esenler otogarından evladır. sevgiliyii uğurluyorsan acıtır, karşılıyorsan rahatlatır,mutlu eder.bir küçük bardak çay 1,5 ytl'dir o biraz can sıkıcı tabi. beklerken çaysever bünyeyi sinir eder.

hayatımda gördüğüm en sikko yer. beton mudur mermer midir ne skimse öyle bir fabrikaya manzaralı lan. hem götüm kadar.

sevdiceği karşılayıp sıkı sıkı sarılacağınız yer hem de ilk defa. bu nedenle önemli bir yeri vardır.

arkadaşın söylediğine göre, yapan şirket ilk önce eskişehir otogarını yapıyor aha biz işte böyle yapıcaz diye, ikna olunuyor haliyle.sonra işte izmirde bir garip otopark tadında yer..buz gibi..hani tamam kalıcı değiliz geçip gideceğiz ya da yeni geldik koşturalım kordona ama bu kadar hemen git burdan diyen başka da metropol otogarı bilmiyorum..gerginlik nedenidir izmir otogarı..kocaman gibi görünüp bu kadar saçmasapan ufak ve işlevsiz olanı yoktur.katlı olması mıdır bunu nedeni bilmem, ama işte o, lan olm gitme bu kentten baksana geride bıraktıklarını diyen otogarlardan değilidir bunu bilirim.

insanın hayatında gördüğü en sikko yerin izmir'e kavuşmuş olma hissiyatıyla nasıl güzelleşebileceğini anlatan yer. bir insana simitçi güzel gelir mi yahu? peki büfe güzel gelir mi?onu geçtim otobüs firmalarının kulübeleri var,bir insan bu yapıları şirin bulabilir mi?
her şey mümkün!teşekkürler dove

izmirde olmayan otogar. bildiğin manisaya doğru gidiyo.

uzaktan otogara pazar çadırı imajı veren o kocaman sütunları aslında palmiye imajı versin diye tasarlanmış, otogarın dışındaki tuvaletine, birinden birine gitmesi alabildiğine zor katlarına bir türlü alışamadığım; illa ki içinde kaybolduğum otogar. sanırsam bir tek otobüs şirketlerine yarıyor o kadar zor ki servislerein olduğu yere bavulla bagajla ulaşmak, her seferinde 'kim gitcek oraya kadar...' yılgınlığına sebep oluyor. bir kez giden ikinciye kendisini karşılayacak arabalı bir akraba, tanıdık vs. bulmadan gelmiyor...
not: aynı mimarlık şirketi bursa, eskişehir ve yanılmıyorsam antalya otogarını da yapmış hepsinin de içinde aynı kocaman manasız ölü boşlukları, lzüumsuz sütunları ve bir anda karşınıza çıkan, mekanı bodoslama bölen duvarları kondurmuştur.

sabahın köründe uyunamayan gecenin sabahının köründe sizi kendisine çekmeye becerebilmiş yerdir sevgili sayesinde. hiç üşenmez kalkar yatağınızı güzelce toplar, üstünüzü başınızı giyip düzeltip atlayıp arabanıza koyulursunuz yola. hızlı sürersiniz bir an önce kavuşmak için, tatlı yanağa öpücük kondurup dayayıp burnu boyna koklamak için, sarılmak ayrılmak istememek için. geliştir mutluluk veren bahar gibi.


dönüş? dönüş ise sonbaharın soğuğu yavaş yavaş dökülen yapraklar. sarılışlar, öpüşler son kez aylar sonrası için sözleşerek...


beklemek beklemek...

izmir otogarı benim meskenim kalbimde oldukça sevgilim, ben hep beklerim heep!

mimarı suikaste kurban gitmiştir.