güzel izmir'in adını taşıyan, yurtoğlu mahallesinde bir tepede heybetli bir şekilde duran, izmirin en geniş okul bahçesine sahip (içinde mezarlık bile vardır) okul. bahçe öylesine geniştir ki, bir ara amfi tiyatro yapılması planlanmıştır. öğrencilerinin hepsi gecekondu çocuklarıyla muhabbeti kurmuş, kardeş kardeş yaşamaktadır.
mezun olanların var güçleriyle uzaklaşırken içlerinde duydukları heyecan ve sevincin bir an geride kalan alt dönem arkadaşlarını düşünüpte heyecan ve sevinçlerini kursaklarında bıraktıran, dağ tepesinde izmirle alakasız bir yerde bulunan, gecekondu mahalesinde eğitim öğretimine halen devam eden sıradışı bir anadolu lisesi.
1994 yılında kurulan, kayda değer bir eğitimin verilmediği, mezunlarının koşa koşa uzaklaştığı, mezun olduktan sonra bir kere bile ziyaret etme isteği uyandırmayan, ilk öğrencilerinden biri olduğum halde hiçbir duygusal bağımın bulunmadığı okulum.
4yılımı yiyip bitiren okulum.idaresi berbattır."süper mario"lakaplı sevilmeyen bir idarecinin müdür olmasıyla durumu daha da kötüye gitmektedir.mezarlık,otoban ve cami manzaralıdır.tenefüse çıktığınızda sizi o mahallenin çocukları bahçede karşılar,bazen futbol oynarlar bazen de küfür ederler.ön bahçede hemen demirlerin ardına geçip otlanan koyunları sevebilirsiniz.okulun ayrı bir kültürü vardır.18 yaşına gelir,ben yetişkin oldum dersiniz fakat okula servisle gidersiniz.servis arkadaşlığı vardır,herkes birbiriyle tanışır,arkadaşlarının evlerini bilirsin teker teker.servisçi amcaların dedikodusunu yaparsın,servislere zam gelmesin diye dua edersin.eğer servisi kaçırırsan ve sınavın varsa şoföre telefon edersin ,bütün servis seni bekler ,çünkü başka türlü yetişemezsin sınava.okulda kaçma kültürü yoktur,bir yere gitmek yürek ister.okuldan çıkınca çeşitli sözlü tacizlere maruz kalabilirsin,bu yüzden dershaneye gidecek servise binmeyecek bütün öğrenciler bile beraber gider durağa ,100,200 kişi.çok tuhaf ve unutulmaz bir okuldur ,anlatmakla bitmez açıkçası.
