ev işi, baharatlı makarna ve turşudur. 87 saat uyumayabilir ve durmaksızın konuşabilir back vokaldir. ezan okumayı özleyen fakat ezandan haz almayan çok eski dostumdur. kabak oynamayı en çok sevdiğim insandır. evimizin ve annemin 3. kızıdır.
günlerden ne gün bilmiyorum ama 13 mayıs 2003'dü eminim. bizim boş evde bu yazarın doğum gününü kutluyoruz. daha tanışalı 2-3 ay olmuş hem de, diyorum ki kendi kendime gelip geçici bir arkadaş daha işte... (o zamanlar ne desem ters teperdi).
gel gelelim bu gür sesli arkadaşla o gün bugündür tam 6 yıldır dostuz. beni tanımadan önce nefret ederdi sonra hep sevdik birbirimizi.
bir kere kavga edip beylikdüzü halkını ayağa kaldırmıştık bir kere de balkonda çok pis güneşlenmiştik ve bir kere de film çevirmiştik... her gece evin kapısını açık bırakıp gizlice evden kaçardık. her yıl hıdırellez günü dilekler diledik. hayatımın en güzel anılarını paylaştığım insandır ixtab ve iyiki benim dostumdur. beraber güldüğümüz ve eğlendiğimiz günlerin haddi hesabı yoktur. bu 6 yılda bir kere ağlamışlığımız vardı işte bu çok acayip... beraber büyüdük beraber yaşlanıcaz sanırım(bu cümle de hayatın gerçeklerini gördüm) yakın zamanda ''de get evlen lan'' dediğim, tam bugün doğduğu için bütün mutlulukların onunla olmasını dilediğim insan.
iyiki doğmuş bu yazar, iyiki starforsaken gibi güzel bir insanı tanımış, dost edinmiş.ilk zamanlar evet nefret etmiş ondan, ona her baktığında yüzünde gördüğü o tatlı gülümsemeyi kıskanmış belki...tanıdıkça sevmiş, sevdikçe kopamamış ondan.gece yarısı kaçamaklarını, günlerce gecelerce yürü yürü bitmeyen bizimkent-adakent arasındaki yolları, yaptıkları makarnaları, içtikleri ucuz şarapları, yaşadıkları aşkları, paylaştıkları acıları, yıllar önce yaktıkları gençlik ateşlerini özlemiş.
13 mayıs 2003 te o yazar 18 yaşını dolduruyordu ve tam 18 tane mumu vardı.hayatının en güzel günlerinden birini yaşamıştı, bütün sevdikleri yanındaydı.ve şimdi 6 yıl sonra doğumgününü ilk kutlayan yine o en sevdiklerinden biri(bkz: teşekkürler türkiye).
