italyan şarabı  

99 cente de, 237 euro'ya da içileni güzeldir, istisnasız genellemeye gidebilirim hakkında..dolayısıyla köpek öldüren diye bir şey yoktur bunlar arasında..99 cente alınanın sadece şişesinin dizaynı 99 cent eder be!! bağına asmana bereket olsun eyy maşallah derim..sàlute!

içimi güzel, damakta ekrimsi ve hoş bir tat bırakan ancak sabah baş ağrısıyla uyandıran buradaki marketlerde bulamadığım ve özlediğim şarap.

şarap içmekten anlamak gerektiğini düşündüren şaraplardır. şarap uzmanları der ki, bir şarabın güzel olup olmadığı son tahlilde sizin damak zevkinize bağlıdır. bu cümleden hareketle denilebilir ki, gelişmiş damak tadı olanlar için her şarabın yeri ayrıdır. tabii unutmamak lazımdır ki, şarapların fiyatları üzüm kalitesine göre, üretim ve saklama tekniğine ve başarısına göre değişir. dolayısıyla fiyat farkı illa ki lezzet farkını da beraber getirir. aynı mantık içerisinde kötü üretilmiş şarap her yerde köpek öldürme yeteneğine sahiptir.

tabii damak zevkiniz şarap konusunda gelişmiş değilse her şarap aynıdır size o ayrı mevzudur.

italyan bir arkadaşın söylediğine göre en az fransız şarapları kadar kaliteli ve güzel olan şaraplardır, bir gün tatmak nasip olur inşallah.

italya'da üretilen şaraplar kullanılan üzüm, kalite ve üretim yöresine göre yasalar tarafından belirlenen dört sınıf altına toplanırlar. bu sınıflar kabul görmüş kalitelerine göre düşükten yükseğe sofra şarabı (vino da tavola), tipik coğrafi üretim (indicazione di geografica tipica, igt), menşesi kontrol edilmiş (denominazione di origine controllata, doc), menşesi kontrol edilmiş ve garantilenmiş (denominazione di origine controllata e garantita, docg) olarak sıralanır.

sofralık şarap (vino da tavola) etiketi, kalitesi düşük şaraplar için kullanılır. meyve suyu gibi karton kutularda 99 sente satıldığını da görebilirsiniz. öğlen yaptığınız bol baharatlı soslu makarnanın yanında soğutulmuş olarak şahane şekilde tüketilmemesi için bir sebep göremiyorum.

indicazione di geografica tipica (igt) sınıflandırmalar içinde sofralık şarabın üstünde ancak doc'un altına yer alır. tarihsel olarak ise son çıkan sınıf budur. klasik şarap üretim tekniklerinden saparak öncesinden daha da kaliteli şarap üreten bazı üreticiler, hâli hazırdaki doc veya docg kurallarına uymadıkları için şaraplarını sofralık şarap olarak etiketlemekteydi. bu durumdan kurtulmak için belirli bir yörelere özel igt sınıflandırması üretildi. (bkz: süper toskanalılar)

denominazione di origine controllata (doc) etiketi marketten aldığınız bir şarabın o şarabın üretim tekniklerine göre üretildiğini, doğru üzümlerin doğru zamanlarda toplandığını, daha da ötesi sadece o şarabın üretimine izin verilen yörelerde yetiştirilen üzümlerle yapıldığını garanti eden bir sınıftır. yöre olarak igt'den daha da spesifik tanımları vardır. örneğin marzemino d'isera denen doc sınıfında bir şarap ancak isera adı verilen 2500 nüfuslu bir kasaba ve etrafındaki bağlarda yetiştirilen marzemino üzümlerinden üretilebilir. marketlerde 2-3 euro'dan başlayan fiyatlarla bulabilirsiniz bunları.

denominazione di origine controllata e garantita (docg) etiketi şekil olarak doc etiketi gibidir. ancak yöre sınırlaması, kullanılan üzüm tipi ve oranları üzerindeki sınırlamalar daha sıkı olabilir. ayrıca doc sınıfların şekilsel üretimine ek olarak docg sınıfındaki bir şarabın kör tadım testlerini de geçmesi beklenmektedir. bu sınıflandırma oldukça sıkıdır ve marketten şarap alırken güzel bir şarap almakta olduğunuzu garanti eder. indirimde 8 euro'luk bile görmüştüm ama genelde markette satılan docg'ların 10 euro ve üstünden başlar. şarapları tanımıyorsanız ve birisine hediye götürecekseniz, bir docg seçmenizi tavsiye ederim. örneğin sevgili trentino bölgemizin docg sınıfına giren bir şarabı bulunmamaktadır henüz.

(bkz: nero d ovala)

(bkz: barolo)
(bkz: nobile di montepulciano)

özellikle şatolarda ve villarda üretilenleri hoştur. hele bir amorene si vardır ki parmesan ile mükemmeldir.

tanım; kötüsü yoktur.
iş gereği italya'ya gitmiştim (biliyorum çok artistik bir giriş oldu ama merak etme üç beş cümle sonra havamı söndürücem). son gün sevgilimle telefonda konuşuyoruz bi arkadaşı bizi yemeğe çağırmış gitmezsek ayıp olacağını söyledi. kabul ettim akabinde gelirken buradan bir şişe şarap almamın hoş bir davranış olacağından bahsetti. tamam dedim (dikkat ederseniz sevgilime karşı sürekli tamam diyorum). cepteki son parayı da şaraba yatırdım (son para dediğim 2 yüro falan - bak işte noldu ilk cümledeki "hahayt iş gereği italyadayım da yok şöyle de yok böyle söndü di mi - ) neyse şarabı aldım arabı ehm şey işte uçağa bindim geldim istanbul' a. ertesi akşam yemeğe gittik elimizde şarap. hemen açıldı şişe servis yapıldı. herkes şarabın güzelliğinden dem vurdu. ben de tabi ki (yüzyirmi)iki yüroya aldığımı söyledim. sevgilim densizlik yapmamam gerektiğini söyledi. tamam dedim.

kötü chianti içmeyen, iyi chianti'nin değerini anlayamaz ve bilemez.

3-5 euroya satılan şaraplar bize göre iyi olabilir, yani bizdeki sofra şarapları ile karşılaştırılırsa. ama şu da gerçek ki her italyan şarabı güzel değildir. ilk yudumda güzel gelebilir, ama ikinci bardak konulduğunda tadı acılaşır, asitlenir. güzelini içebilmek için en azından 10-15 euro ve üzerine bakmak gerekir.

kötüsü vardır. kötü italyan şarapları, tat olarak epeyce andırdıkları kötü türk şaraplarına göre oldukça fazla çeşit barındırırlar. köşe başındaki marketten meydandaki alışveriş merkezine kadar çeşitli ortamlarda bulunabilen herkese ve her keseye uygun kötü italyan şarapları, euro bazında bakıldığında kötü türk şaraplarına yakın fiyatlarla alıcı bulmaktadır. litrelik bir şişe kötü italyan şarabını gövdeye indirmeden önce iki dilim kötü italyan ekmeği arasına bir dilim kötü italyan peynirini de hazır etmek gerekir ki, sevgili "vino da tavola"mızın mideye saldıracak bol miktarda asiti cernvari bir kara delik meydana getirmesin.

hiç kötüsüne rastlamadım desem abartmış olmam sanırım. rengi billurlardan da güzeldir, damakta binbir tat bırakır..tattıktan sonra başka şarapları kolay kolay beğenemeyebilirsiniz.