itülü olmak  

(bkz. being john malkovich)

final zamanı çok acı verir

beyninin ütü'lü olması anlamına gelen ibare.

yaz okulunda en az bir kere bulunmuş olmak

pek de istemeden olduğum ama şimdi grur duyduğum şey.

hatun olayından elini ayağını zoraki olarak çekme eylemini tetikleyen üniversitenin öğrencisi olma durumu.

dışardan bakılınca harika gözüken; insana bazı yerlerde karizma sağlayan fakat aslında göründüğü gibi olmayan durum.

itülü olmak yada olmamak, işte bütün mesele bu!

hem itülü olmanın hem de kız olmanın trajikomik yönleri vardır.misal olarak itülü bir kızın başına gelenler şöyle gelişir; bayan kişi saçını kestirmek için tanıdık olan bir kuaföre gider.
k: niye bu kadar az geliyorsun insan arada fön çektirmeye falan gelir
i k: yok, gerek yok
k: erkek arkadaşın yok mu senin hem bak daha güsel görünürsün bla bla
i k:yok, hem de ne yapacağım güzel görünüp milllete, düzgün olsun yeter
k: yok inanmam
(biraz zaman geçer)
k:sen hangi okuldaydın?
(zaten yeterince kasılmış olan itülü kız, itülü olduğumu bilse öylecene bırakıverir heralde saçımı şekil vermek için uğraşmaz diye düşünmektedir ama cevap verir)
i k: itü
k: ha tamam normal o zaman ama kendine yazık ediyorsun
(artık kuaför bile acımaktadır i k'ya)
k: inanmıyorum ya
saç kesimi sürerken kuaförden inanmıyorum sesleri gelmeye devam eder.
(bkz: based on a true story)
(bkz: itülü olduğunu belli etmek)

hem bir ayrıcalık olarak görülebilir, hem de sosyal ortamın getirdiklerinde ötürü olumsuzluk olarak görülebilir. ama sonuçta herşey kişinin ne olduğunda değil, kendini ne hissettiğinde biter ve bu iyi-kötü yönler arasında kendine yol bulabilir. bunlar yapıldığında ise gururla söylenebilecek bir laf olur.

içerde sonuna kadar eleştirmek, dışarıda sonuna kadar savunmaktır itü'yü. iş'te, staj'da ve bir çok durumda ayrıcalığını yaşamaktır. lakin, kızlar için de erkekler için de zordur, o ayrı bir konudur.

belki siyasetçi, belki tiyatrocu, belki gazeteci, belki felsefeci, belki de rockçı olmak. ama en önemlisi bilim adamı olmak.
asırlardır çağdaş olmak!!!

insanın iliklerine işleyen, damarlarındaki kanın çeperlere yaptığı basıncın daha bir farklı olarak hissedilmesine ve ancak anlatılamaz ama hissedilir olan durum

arkadaşlar arasında ya da kendi kendine itü'ye sövmek fakat "ooo itü demek" lafını duyunca içinden "iyi ki itülüyüm" demek.

diğer okullarda bilgisayar programları ile işlenen birçok dersi, her bir ispat ve detayına kadar bilmek zorunda olmak. bir başka deyişle meyveyi daldan koparmak yerine meyvenin nasıl yetiştiği hakkında engin bilgiye sahip olmak.

derse geç kaldığını görünce 75ten fırlayıp buğulu gökdelenlere gözünün takılması,arkadaşına yemekte ne olduğunu söyleme hay aksi yine yetişemiyeceğim diyerek sınıfın arka kapısının olup olmadığını düşünme,tuh çok geç kaldım diyerek girmiyim artıklarına klasik bir bahane daha eklemeyle geçen yaşam tarzı.maslak civarında sık rastlanır.

-okulun 3. haftası 1 ders kaçırarak dersten kalmaktır.
+git adam gibi dersine kalma
-ama yani bi vizeye girseydim en azından
+çağdaşız biz arkadaşım gelemeyiz böyle traş mevzulara kaldıysan kaldın işte.

diyaloğunu yaşamaktır. (monolog mu demeliydim yoksa)

gurur duyduğum şeydir.

anne babanızın herkese göğsünü gere gere çalım atmasıdır. bizim çocuk itü de okuyor. sizin mahçup mahçup gülümsemenizdir. ailenizin yaşamları boyunca belki de yaşadığı tek mutluluk kaynağı olduğunuzu bilmektir. iyi ki bu okuldayım demektir.

(bkz: itülülük)

otomasyona sövmektir.

işe girmemde en büyük paya sahip olduğunu düşündüğüm özelliğim.

itülülüğün en baskın olduğu zamanlar vadili olduğun zamanlardır. bir erkeğe dokuz erkek oranıyla, batak, cs-strike, bilimum cm ve türevleri, inanılmaz dc hızı ile hertülü dizi, film, porno arşivine ulaşabilme yetisi, aman sabahlar olmasın nidasıyla sabahlamaktan kendinizi "kamyoncu" hissetiğiniz zaman dilimidir vadililik. gözetimin dibine girdiğinizde anlarsınız itülü olmayı, kredi hesapları yaparken mühendis olursunuz, hayatta hiçbir hesabın tutmadığı ise iyice gözünüze sokulur beşinci dönem gözetim listesinde olduğunuzda. ve avunursunuz itünün senatoryosunun aldığı kararla. zaman zaman sınavlara gitmek için okul yolunu tuttuğunuzda tam ortadaki teknokentin hangi tarafından gitsem daha erken ulaşırım hesaplarıyla geçer yıl. geç kalırsınız çoğu zaman, yağmur vardır sınav günleri çoğu zaman güz dönemi bitiminde; ya da sıcaktır da götünüzden ter damlar bahar dönemi sonları. sanatsallığınızın arttığı dönemlerdir yaz okulları. itülü olmak özünde zorluktan geçse de anlatamazsınız sınavların ne kadar zor olduğunu diğer üniversitelilere, ailenize çoğunlukla. ama kendinize anlatamadığınız da şu olsa gerektir, kabullenemediğiniz ise o zor sınavlarda karaladıklarınızı okuyan ibnelerin değerlendirirken hissiyatıdır kimbilir. sıfır da alırsınız beş de, allah'tan eksi yoktu dersiniz içinizden.

yetmişbeşte bir kalabalık vardır ilk haftalar, hummalı bir kalabalıktır, tatilden döndüğünüzde aradığınız herkes oradadır. bir daha final zamanında görüşürsünüz kimbilir. zaman durmuştur itü'de ve daha dün gibidir en son gördüğünüz. kalabalıklar hiç bu kadar gözlüklü olmamıştır, huri yerine nurilerle doludur bu kalabalıklar. siz bunu dert etmezsiniz, geldiğinizde şaşırmışsınızdır da, sonraları kabul eder bünyeniz.

itülü olmak hiç çalışmasanızda hiç okula gitmesenizde, zorla kafanıza vurula vurula mühendis olmaktır. itü verdiyse diplomayı bir şeyleri mutlaka öğrenmişsinizdir. kabuğunuzu kırdığınızda ise, hayata dair de bişeler mutlaka öğreneceksinizdir itüde. itü hipnoz eder adamı, itü stres eder adamı, itü manyak eder adamı...

dışarıda ise acayip bir forsunuz vardır. istanbul'da ise çevre üniversitelere göre abazasınızdır. ama anadoluda bir yerde itülüyüm dediğinizde yakıp yıkarsınız ve gelen tepkiye karşı suratınızda aptal bir gülümseme belirir. karşınızdaki hava atar bi şekilde yaptığınızı düşünebilir. ne de kendini beğenmiş diyebilir. ama aslında bu gülüşünüzün içinde "bir gel bi gör, bi halimi anla, seni salak seni, ne itüsü, ne iyisi, cehennemden de cehennem ulen!..."bağırındığını bilemez...

itü asırlardır çağdaştır, gelen geçen bunu seyreder yolda, giriş kapısındaki "geyjın giremez" yazısını okuyanlar birinci aşamayı geçmiştir....

ağırlığıyla belinizi büken çantanızla birlikte, çimlere yayılmış, gülen, eğlenen, müzik dinleyen insanların arasından geçerek vizenin yapılacağı sınıfa gitmektir.

zor zanaattır.
sen git, 2-3 sene fen matematikle cebelleş, tır dolusu puan topla, itüye kapağı at. onca senedir hayalini kurduğun itüde seni adambaşına 50 gram kız, tonlarca ödev/proje, başladı mı sonu gelmeyen vizeler ve yaz okulu karşılasın.
bir de üstüne "ya sen bu kadar girdin ama, mezuniyetten sonra iş garantisi de yok biliyor musun" deyip adamı katil etsinler.
insanı zorluyor tabii