|
|
- çocukların hayallerinde yaşattığı ve gün boyunca istop oynanan yer. bir masal ülkesi. kırmızıyı tutan kuralları koyuyor, çok süper.
(bkz: ütopya)
- çocukların hayallerinde yaşadığı, bütün gün boyunca istop oynanmakta olan yer. bir imkansızlar ülkesi belki. kuralları olmasa da, kuralları kırmızı tutanın koydoğu, masal kahramanlarının yaşadığı düşler ülkesi.
ben bilmiyordum aslında buranın nasıl bir yer olduğunu. beni bir arkadaş çağırdı* "bütün gün oyun oynuyolarmış, çok güzelmiş" dedi. ben de günlerdir düşündüm düşündüm ve sonunda istopyaya taşınmaya karar verdim. istopya öyle sandığınız kadar uzak bir yerde değilmiş biliyor musunuz? çünkü oraya gitmek isteyenleri peter pan gelip alıyormuş küçük odalarının pencerelerinden. sonra uçuyorlarmış beraberce, varıyorlarmış istopya'ya.
kimler yokmuş ki orda. hem çizgi filmlerde görüp de sevdiğimiz o yakışıklı çocuklar, güzel kızlar, hem geceleri sabahlara kadar dinleyip, bizi demlendiren şarkıcılar, hem de şarkılardaki, romanlardaki kahramanlar. istediğimiz arkadaşımız istediğimiz zaman yanımızda olabiliyormuş mesela. heidile bulutların üstünde koşabiliyormuşuz. candyle ağaçların en tepelerine tırmanabiliyormuşuz. sonra mesela bu çok güzel; kurt cobain le ormanda yürüyebiliyormuşuz.* mırıldanabiliyormuşuz şarkıları.
sonra bir göl varmış biliyor musunuz istopya'da? o mavi göldede sarı bir denizaltı* varmış. "gölde denizaltı olur mu" demeyin. oluyormuş çünkü o bir müzik kutusumuş aslında. hep çocukların sevdiği şarkılar çalıyormuş orda; mesela la vien rose. göl kış olunca buz tutuyormuş bir de. o zaman geceleri göle gidip joel ve clementine'la piknik yapabiliyormuşsunuz.*
he bir de kırmızı meselesi var. kırmızıyı tutan kuralları koyuyor ya hani. en şanslı bu durumda amelie oluyor tabi. benim kıyafetlerim yeşil zaten. çimen yeşili. ne kadar yuvarlansamda çayırlarda, çimen lekesi olmasın diye.bir de yağmurluğum var,mavi.* çocukların çok sevdiği o bahar yağmurlarında ıslanmamak, hastalanıp hapşırmamak için.
oynadığkları oyunlara gelince, çocuk oyunları*, istop öncelikle; tabii ki renkli istop. sonra dokuz taş oynanıyormuş bazen, bazen körebe, bazen yakalamaca. koşuyorlarmış birbirlerinin peşinde. bazen takılıp düşüyorlarmış* ama istopya'da hiç kanamıyormuş dizleri. annelerinin yeni aldığı o güzelim çorap hiç yırtılmıyormuş. kalkıp oyuna kaldıkları yerden devam edebiliyorlarmış.
geçen gün bir arkadaşım istopya'da şeyle karşılaşmış. şeyle.. bulamadım ki işte. orası onun istopyasıymış.
ama anladım ki şimdi, herkesin kendi istopya'sı varmış; herkesin kendi kuralları, masal kahramanları, mavi gölleri varmış. herkesin kendi şarkıları, kendi şarkıcıları, denizaltıları...
burası benim istopyam, ve dünyam bu kadar işte.(ximxili, 19.04.2007 04:14 ~ 24.04.2007 22:58)
- çocukların tek uçan balonla göklere çıkabildiği sahane bir yer.
|