|
|
- istanbul'u dinliyorum
istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
önce hafiften bir rüzgar esiyor;
yavaş yavaş sallanıyor
yapraklar, ağaçlarda;
uzaklarda, çok uzaklarda,
sucuların hiç durmayan çıngırakları
istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
kuşlar geçiyor, derken;
yukseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık.
ağlar çekiliyor dalyanlarda;
bir kadının suya değiyor ayakları;
istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
serin serin kapalıçarşı
cıvıl cıvıl mahmutpaşa
güvercin dolu avlular
çekiç sesleri geliyor doklardan
güzelim bahar rüzgarında ter kokuları;
istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
başımda eski alemlerin sarhoşluğu
los kayıkhaneleriyle bir yalı;
dinmiş lodosların uğultusu içinde
istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
bir yosma geçiyor kaldırımdan;
küfürler, sarkılar, türküler, laf atmalar.
birşey düşüyor elinden yere;
bir gül olmalı;
istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.
istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
bir kuş çırpınıyor eteklerinde;
alnın sıcak mı, değil mi, biliyorum;
dudakların ıslak mi, değil mi, biliyorum;
beyaz bir ay doğuyor fıstıkların arkasından
kalbinin vuruşundan anlıyorum;
istanbul'u dinliyorum.
orhan veli
- istanbul'a ilk taşındığımız lise yıllarında edindiğim orhan veli'nin şiir kitabında yer alan, şiirin bulunduğu sayfayı yırtıp şiirdeki tüm fiileri kurşun kalemle karalayarak yerine fiilleri gelecek zamana çevirerek yazdığım ve çalışma masama astığım şiir.
bu şiir cem karaca tarafından yorumlanmıştır ve eğer şarkı olarak söylenecekse onun gibi sakin ve ağırdan temposu ile sindire sindire söylenmesi gereken, yok eğer şiir olarak dinlenecekse fonda inceden bir müzik eşliğinde kesinlikle en iyisi müşfik kenter'in ses tonudur.
- istanbuldan uzaklarda okunduğunda insanı daha kötü yapan içindeki hasreti arttıran mükemmel şiirdir
- (bkz: istanbul'u dinlemek)
- müşfik kenter'in sesinden de dinlenilesi eser, o buğulu ses üzerine fazla yorum yapmaya gerek yok...
(thor, 20.02.2007 22:50 ~ 23:45)
- istanbul'u dinledim ve evet, gözlerim kapalıydı. yapraklar ağaçlarda yavaş yavaş sallandı, evet... sucuların çıngıraklarına sövdüm bir süre, bir kadının ayakları suya değene kadar. kapalıçarşının serin serin olduğuna eminim şu an, ya da mahmutpaşanın cıvıl cıvıl olduğuna. neresiyse oralar. bilmiyorum çünkü. ben pek bilmem istanbul'u. ama istanbul'u dinliyorum şu an izmir'den. evet yapabiliyorum bunu sanrılı da olsa alabildiğine. ne diyeyim? teşekkürler orhan veli, teşekkürler müşfik kenter...
- cem karaca'nın muhteşem yorumuyla daha bir anlamlı hale gelen istanbul şiiri.
- artık ne yazık ki korna sesleri, inşaat gürültüleri ve bağırış çağırış duymakla sonuçlanan eylem..
ha sabaha karşı 4 filansa saat, ve şehir merkezinden uzakta bir yerdeyseniz; şairin bahsettiği seslere yakın birşeyler belki duyabilirsiniz... belki.
- istanbul aşığı biri olarak beni bu şehir hakkında en çok etkileyen şiir. üstad zülfü livaneli'de çok güzel seslendirmiştir. her dinlediğimde içimden bir parça kopartır. biraz hüzün, biraz acı, biraz mutluluk ve bolca yalnızlık...
- cem baba'dan da ,zülfü 'den de dinlesem beni vuran orhan veli kanık şiiri.
ama en çok;'kalbinin vuruşundan anlıyorum'
- kudsi erguner in les passions d'istanbul albümünün giriş parçası.
|
