istanbul gay pride 2009  

28 haziran pazar günü eşcinsel onur yürüyüşü ile bitecek olan etkinliker dizisidir.

programını şöyle bir gözden geçirdim de; oldukça iyi paneller organize edilmiş, söyleyişiler, sinema ve tiyatro gösterimleri ise cabası.

en çok elif şafak söyleyişisini kaçıracağıma üzüleceğim sanırsam.

kafasında ku klux klan üyeleri gibi bir maske takıp üzerine siyah tişört ve üstünde "seovi" baskılı tişörtle bizim sözlüğün "seovi"leri katılabilir. ilginç bir grup olacakları kesin.

elimden geldiğince tüm etkinliklerine katılmaya çalışacağım haftadır. olmazsa, sadece onur yürüyüşüne katılacağımdır.

demokratik hak , iyi düzenlenmiş gösteriler vs vs .. hepsine eyvallah da , istiklal caddesinde yürürken binlerce eşcinsel görmek pek hoşuma gitmiyor açık konuşmak gerekirse. homofobik diyin , faşist diyin , anlayışsız diyin ne derseniz diyin. konuşmalar yapılacak , yürüyüşler düzenlenecek. ee sonra ? karşı mıyım bu organizasyona , emin değilim. memnun muyum ? kesinlikle değilim.

geçen senekini beyoğlu mhp ilçe teşkilatı'nın engelleme girişiminde bulunduğu etkinlik.sanıyorum başarılı da olmuşlardı.

şikago' da geleneksel olarak düzenlenen festivalin istanbul ayağı. ben şahsen o kadar eşcinseli bir tek ufuk uras' ın taksimde yaptığı yürüyüşlerde görüyordum.

bizizm için küçük, insanlık için büyük bir adım.

(bkz: cinsiyet)

(bkz: cinsel kimlik)

(bkz: toplumsal cinsiyet)

gibi bir çok bakınızların içerdiği bilgilerle desteklenmesi gereken etkinlikler dizisidir.

ne eşcinselleri aşağılıyorum, ne onları ikinci sınıf insan görüyorum fakat bu yürüyüşün beni rahatsız etmesi de gayet normaldir ve doğaldır. diyelim ki ilerde baba oldum, aldım çocuğumu pazar gezmesine çıktık istiklale. bu yürüyüş başladı ve oğlum/kızım "baba bunlar kim?" diye sordu bana. ona bunu çok normal birşeymiş gibi anlatabilecek miyim? veya oğlumun/kızımın eşcinsel olması benim yüzüme gülücükler mi kondurur yoksa felaket mi olur? durum buyken bu etkinliklerden hazzetmeme hakkımın olduğunu düşünüyorum.

dağdan yeni indiğimi düşünüp kendinizi avutabilirsiniz.

başlarında seri eksi oy veren ibne yer alıyormuş.

diyelim ki bir pazar günü çıktım istikalale yanımda çoluğum çocuğum ve baba bunlar kim diye sordular. bende: onlar da senin benim gibi insan cevabını veririm ve eklerim; bizden farkları cinsel tercihlerinin farklı olmasıdır, böyle bir arkadaşın olursa onu dışlama onunda senin gibi normal bir insan olduğunu unutma cinsel tercihleri yüzünden insanları yadırgama.
http://gokkusagisarkisi.blogspot.com/

yanımda çocuğumla istiklal'e çıkıp da bu insanların yürüyüşlerine rastlama ve de çocuğumun "bunlar kim?" demesi olasılığı çok düşük olduğundan, evde, durduk yerde çocuğuma bu yürüyüşten ve bu insanların özgürlük taleplerinden söz ederim, ki etmişimdir hep. normal ve anormal kavramlarının göreceli olduğundan da, eşcinselliğin tarihinin insanlık tarihi kadar eski olduğundan da, insanların yatağını kiminle paylaştığının bizleri ilgilendirmediğinden de söz ederim. bir de bazı ülkelerde yüzyıllardır böyle bir kavram yokmuş gibi davranan insanların
ikiyüzlü olduğunu eklerim. tanı bunları, tanı da büyü derim.

özgürlük talepleri için etkinlik düzenleyen insanları desteklemek için gidip de sarılmak gerekmez. zaten yolda gördüğünüz, tanımadığınız insanlara sarılmanız da pek hoş karşılanmaz. o pis sırıtışı yüzünüzden kaldırın, yolunuza gidin, yeter.

ne hadlerine yürüyüş filan canım.
gerçi hepsini fanusa koymak gibi planlarım vardı benim; bu sayede toplandıkları yere bir ağ atıp çoğunu toplayabileceğimi kestiyorum.
artık kaç tane gelirse, kısmet..

ps: çocuğunun bu insancıkları -bak insan demek istemiyorum, çünkü o kadar değerli değiller, herbiri oksijen israfı çünkü hakları yok yani yaşamaya, evet- görmesinden ötürü etkilenip, hayata küseceğini sanan kıllı; sen gelme zaten, fanusta yer yok sana.

alexander supertramp, tatio, oehh ve horny meydan'ın önden el ele yürüyerek katılacağı etkinliktir. arkadan da ben, bilmem ve hakketen onlara eşlik edeceğiz. kaçınkurbaası ise adana da olacağı için katılamaycaktır. sadece yürekten değil bütün varlığımızla desteklediğimiz etkinliktir ayrıca. "ya illa ki" diyor alex. işte böyle birşey.

bir sürü zart zurt sebepler gösterilerek karşı çıkılan etkinlik. merak etmeyin çıkışta toplanıp size kaymayacaklarmış. kaysalar üzülmem ama. öyle de dürüst bi insanım.

son zamanlarda en çok eğlendiğim günlerden birisini bana yaşatmış organizasyon/yürüyüş.

bir sürü şarkı söyledik, bir sürü slogan attık ve bir sürü eğlendik. başta polis izin vermediği için yürüyüşün başlaması için bir saat beklemek zorunda kaldık. fakat sonunda izin verdiler. izin vermemeleri mantıksız zaten, bizim amacımız kimseye zarar vermek değildi ki kimseye de bir şey olmadı.

neyse asıl yazmak istediklerimi toparlayamıyorum, seneye daha kalabalık olma ümidimi belirtip susuyorum.

beni temsilen filtre kahve ve çikolata birlikteliği'nin gittiği organizasyon*

bir kişi değildiniz aslında orada.
gitme imkanı olmayanlar,gidemeyenler,ve hala utananlar adına yürüdüz.
aslında göründüğünüzden daha kalabalıktınız...
orada bulunan herkese teşekkürler...*

o tarihlerde istanbul'da olsaydım kesin katılırdım dediğim etkinlik. hayır gay değilim. sırf cinsel eğilimlerinden dolayı dışlanan, aşağılanmaya çalışılan, dünyada cehennemi yaşatmaya çalışılan bu insanların yanında yer almak isterdim sadece.

arada illa ki yavşayan erkekler olacaktı, ama vampir değiller ki boynumu ısırıp kanımı emsinler... tek istedikleri, biz heteroseksüellerin dişi ve erkek arasında yaptığı zararsız bir aktiviteyi erkek erkeğe yapmak. o durumlarda da güzellikle "benden sana iş çıkmaz şekerim, ben dişilerle ilgileniyorum" dedin mi daha fazla ısrar etmiyorlar. lezbiyenlerin de zaten benimle alakası yok. ha arada sapıtıp da pipisini falan açan olursa ona bişey diyemem bak. çeviririm kafamı, başka yere bakarım.

neyse, mesele bu insanların ne kadar horny oldukları değil. orada cinsel kimliklerini ön plana çıkartınca ortam ister istemez cinsellik kokmaya başlıyor, normal. şayet biz de "heteroseksüel onur yürüyüşü" yapsak sapıtmaz mıyız? yanımızda getirdiğimiz sevgilimizi herkesin içinde öpmek istemez miyiz? daha geniş çiftler herkesin içinde sevişmeye kalkmaz mı? bilemeyiz, çünkü biz öyle bir yürüyüş yapmaya gerek duymuyoruz. çünkü toplumda çoğunluğu oluşturuyoruz, haliyle kuralları biz koyuyoruz.

ama "karşı cinsle ilgilenmeyen bizden değildir" deyip dışlamak, hele hele "vurun ipneye!" şeklinde bir yaklaşım sergilemek hiç hoş değil. cinsel kimlikleri dışında onların bizden bir farkı yok diyesim geliyor, ama var. onlar bir kere daha en başında; "kızlar erkeklerle, erkekler kızlarla sevişir" şeklindeki dünyanın en büyük tabularından birini yıkmışlar. bu insanlardan, kendilerini daha küçük tabularla kısıtlamalarını bekler misiniz? kısıtlamalardan, yüksek duvarlardan, gereksiz yüklerden tamamen uzak; son derece renkli ve dolu bir hayat yaşıyorlar. hatta kıskanıyorum onların bu neşesini görünce. ben daha bir sakal uzatmak için ailemden tepki gelir mi diye düşünürken, sevmediğim bir okulu bitirmeye çalışırken, onlar dünya sikime eyfel götüme modunda yaşıyorlar hayatlarını.

aslında onlardan çıkartılacak çok ders var homofobikler için. öyle iğrenerek bakıp da kafalarını çevireceklerine, keşke biraz izleyip de yaşamak gerçekte nasıl bir şeymiş görebilseler...

istatistiki verilere dayanmadan söyleyebilirim ki, tüm tanıdığım eşcinseller dünyanın en şen şakrak, en pozitif insanları. bu bakımdan okkadar anormaller ki. ilkokuldan başlayarak sürekli dışlanmak, itilip kakılmak insanlıklarından zerre götürmemiş. bilakis ibretlik karşımızdalar. hem de onurlu bir şekilde yaşıyorlar. bize rağmen. tüm küfürlerimiz, aşağılamalarımız onlardan devşirdiğimiz seksist/cinsiyet ayrımcı söylemle gelişmiş. hayatımızdan "top, ibne, yuvarlak, yumuşak" gibi küfürleri çıkarsak edecek küfrümüz kalmayacak. veyahut, sikmesek anamızı, bacımızı, kalmayacak aptal-salak-manyak öte hakaretimiz.

ezilmek, dışlanmak bu ülkenin normal yaşam koşulları diye rıza göstermemek lazım. tam da bu yüzden bu yürüyüş çok anlamlıydı. oldu. katılamadık. seneye kısmet.
--
bana musallat olan eşcinsel görmedim -ki travesti birçok komşum vardır. fekat musallat hanım arkadaşlar gördüm. ama rahatsız olmadım. karizmatiğim ya, ondandır!

dünyanın pek çok şehrinde gerçekleştirilen geçit töreninin pek arkaik bir biçimi. gerçi ya nolacağıdı? bu ülkede kime özgürlük var ki cinsel tercihi hemcinsinden yana olan adama özgürlük olsun amk.

neyse o değil de; bugün gazetede istanbul gay pride ile ilgili bir haber okudum. haberin fotoğrafında "biz burdayız, alışın" yazılı bir pankart taşıyan bir eşcinsel gördüm ve hakikaten çok etkilendim. akıl yürüterek seçtiği (anahtar kelime irade), imanla (inancın üst mertebesi manasında) beslediği ve güçlü argüman sunabildiği ölçüde, davasının arkasında onurluca duran herkesin erdem sahibi olduğunu düşünüyorum. bu pankart bana çok cesur ve erdemli geldi. bir sataşma yok, sadece "varım" diyor, "sen görmezden gelsen de ben görece değilim, ben hakikatim, buna alış".

bugün anladım ki bazı gay'ler erdem yoksunu heteroseksüellerden çok daha taşaklı.