belki ilginizi çeker
  1. · why does it always rain on me
  2. · ankaralıların istanbul kıskançlığı
  3. · istanbul u kıskanmak
  4. · 1453 ten sözlük başlıkları
  5. · sensiz istanbul a düşmanım
  6. · bir şehirden nefret etmek
  7. · istanbul dan nefret etmek
  8. · madde 97: bir ünlü şahsiyeti seninle mcdonald's a gitmeye ikna et (reklam)
gündem
  1. · 2012
  2. · aşk
  3. · aylin aslım
  4. · allahın belası piç şerefsiz altıncı nesil yazarlar
  5. · her şey iyi giderken ayrılalım diyen sevgili
  6. · zongul ducks
  7. · umutların yitirildiği anda hayata giren sevgili
  8. · bir sevgili olarak itü sözlük
  9. · invision power board

istanbul dan nefret etmek  

 sayfa  / 3
  1. trafiğin, kirliliğin ve kalabalığın "en"lerini barındıran, her geçen gün daha grileşen, pisleşen, kalabalıklaşan bir kentten nefret etmektir. iç içe geçmiş villalar ve gecekondular, uzaylı nişantaşı muhiti ve sokak çocukları gibi tezatlar da sadece istanbul'dan değil, aynı zamanda hayattan nefret ettirme potansiyeline sahiptir.
    (nvr ws a crnflk grl, 04.03.2007 18:40 ~ 18:40)
  2. edirneden istanbula döndüğüm zaman trafik nedeniyle kabaran duygum.
    (hplovecraft, 04.03.2007 19:12)
  3. istanbul benden büyük

    ne güzel geçiniyorduk
    bize ne oldu böyle
    hep beraber ağlıyorduk
    bize ne oldu söyle

    okudum birer birer
    yazdığın notları
    hep ayrılığı söyler
    hep bir kaçış satırları

    istanbul benden büyük
    onla başa çıkamam
    küçücük ellerimle
    seni geri alamam

    sessiz tatsız çaresiz kaldım

    sevdiğinizi kaybettiğiniz ve geri alamayacağınız düşüncesiyle istanbuldan nefret etmektir.
    (madalyonun güzel yüzü, 04.03.2007 21:59)
  4. sevgilinizden ayrıldığınız zaman -hala seviyorsanız- hissedeceğiniz geçici hissiyat.
    gittiğiniz her yer size "o"nu hatırlatır, her tarafta bir parça anı vardır.. nefes alamaz hale gelir, onun olmadığı bir yer istersiniz..
    sonuç : hiç dışarı çıkmak istememek ve istanbul'dan nefret etmek.
    (atalante, 04.03.2007 22:04 ~ 22:06)
  5. istanbul'un ruhunu yaşadıktan sonra mümkün olmayan birşeydir.
    (jassmine, 04.03.2007 23:21)
  6. (bkz: yapma canım yapma evladım)
    (rise of legend, 04.03.2007 23:30)
  7. bütün sevdiklerin eninde sonunda seni izmirde bırakıp istanbula gidiyorsa -ya da zaten hep istanbuldaysa- gayet normal kabul edilebilecek durum.
    (bkz: istanbul u kıskanmak)
    (bulamadım, 04.03.2007 23:37 ~ 23:37)
  8. gelmemek için uğraşmak, geldikten sonra da bir o kadar gitmek için uğraşmak demek.

    yapmacık güzelliklerine kapılmayanların beğenme tepkilerinin "hıımmm güzel yapmışlar"dan öteye gitmemesi demek. memleketine her gittiğinde daha da artan öfke ve isteksizlik demek. (yine de tatilin sonunda o şehre geri döneceğiinizi bilirsiniz ve elinizden bir şey gelmemektedir.)

    mezun olduktan sonra tası tarağı toplayıp gitmek için zaman kaybetmemek için şimdiden o anını planlarını yapmak demek. bu isteğin hayalden öteye gitmeyeceğini anlayınca da itü'yü memlekete taşımanın planlarına geçmek demek.

    bu düşüncelerimi anlamayan istanbul aşıklarını anlamamak demek.
    (arch, 16.03.2007 22:04)
  9. her gün okul gidişi ve dönüşü bilumum hissettiğim duygu. trafik, stres, sıkıntı, anlayışsız insanlar, güvensiz sokaklar, kalabalık, toz, duman, bina ve insan yığınları, kirlilik, mutsuz ve uykulu yüzler ve istanbul'un yozlaşmış ilişkileri.. nefret ediyorum bu şehirden.. hemen her gün eve dönüşte aynı şeyleri yaşıyorum ve o güvensiz sokaklarda yahut tıklım tıklım bir türlü ilerlemeyen otobüslerde insanların garip bakışları altında hüngür hüngür ağlıyorum.

    nefret ediyorum senden, gideceğim uzaklara yaşamayacağım seni.. ama yine de dönmemek üzere diyemiyorum. beni ne kadar üzse de aşık olunan sevgilinin tatlı bir bakışı gibi, gecelerinde o boğazın, o haliçin görüntüsü gönlümü alıveriyor. işte sırf bunun yüzünden arada görmeye geleceğim seni..
    (düşünemiyorum o hal de malım, 16.03.2007 22:36)
  10. evet bilmemektir belki istanbulu sevmemek.
    yakınından bile geçmek istememektir.ankarada doğmuş büyümüş biri olarak ankara neyime yetmiyor ulan diye söylenmektir belki de.belki de kendini kandırmak.
    aile bireylerinin işlerinden dolayı birer birer istanbul yollarına dökülmeleri ise ilginç gelmez başlangıçta.
    ama yıllardır sürdürdüğünüz mutlu yaşamınıza , istanbuldan gelen kötü haberler, kayıplar ,belalar nokta koymaz belki de ama damgalar bir şekilde.
    evet hepsi istanbulu sevmemek için haklı sebeplerim.
    uzaktan bile nefret etmek mümkün.
    (bilmiormki, 16.03.2007 23:06)
  11. fare dağa küsmüş işte o hesap.
    (gulersem, 16.03.2007 23:10)
  12. istanbul'dan sıkıldığım ve nefret ettiğim bir zamanda yazmıştım bu şiiri. belki biraz anlatabildim.

    dalgaların sesini dinliyorum.
    dağların üstünde hoş bir kızıllık,
    eteklerinde karşı kıyının ışıkları.
    iznik'i özlemişim.
    ve iznik'i yaşıyorum sessizlikte.
    sıkıyor beni büyük şehir,koşturmaca,kargaşa ve gürültü.
    sevmiyorum seni istanbul
    ve iznik'i yaşıyorum göl kıyısında

    sen hiç yarasa gördün mü çocuğum?
    bizim buralarda var.bir oraya bir buraya uçuyorlar,
    özgürce kanat çırpıyorlar gölün üstünde.
    sigaramdan bir nefes çekerken ciğerlerime,
    kıskanıyorum özgürlüklerini.
    sıkışmış istanbul yaşantısından sonra,
    işte ben de özgürüm diyorum.
    ben iznik'i yaşıyorum.
    dağların üstünde hoş bir kızıllık,
    eteklerinde karşı kıyının ışıkları.
    (baharda geldim, 16.03.2007 23:13)
  13. bu şehirde yaşadıklarının ifade edilemez bir şekilde ağır gelmesiyle böyle hisseder insan.
    avare avare dolaşmayı sevdiğin istiklal'e, artık hiç gitmek istemezsin. her zaman gittiğin o cafe sana soğuk boğucu gelir. yağmuruna, çamuruna, trafiğine suç atıp, sevmiyorum seni istanbul dersin.
    sadece denizini bir de onun yavruları martıları seversin. siz de olmasanız.. ile başlayan cümleler kurarsın.
    sonra; tek bir düşünce dolaşır beyninin kıvrımlarında.

    (bkz: her şeyi bırakıp gitmek istemek)
    (mor kedi, 16.03.2007 23:19)
  14. kanayan bir yara varsa biryerlerde, bunu engelleyecek birileri de yoksa, bir suçlu bulup üstüne yıkmak gerek herşeyi, günah keçisi lazımdır. işte o anda herşeye tanıklık eden ve en büyük suçlu sensin deyip istanbul'a küsmek, hatta terketmektir nefretin doğurduğu.
    (rednext, 16.03.2007 23:31)
  15. (bkz: mutsuzluk kendinden ve şehirden nefret etmektir)
    (nvr ws a crnflk grl, 19.04.2007 10:19)
  16. başına gelen bütün felaketleri istanbul'da yaşamış birisi olarak mütemadiyen yaptığım şey.
    (dali, 19.04.2007 11:29)
  17. aşk mertlik ister! cengaverlik ister! kan ister gönlünden, lekesi çıkmayacak! en solundaysan bile hayatın, milliyetçisi olacaksın sevdiğinin! delisi olacaksın veremediklerinin! üst geçidi olmayan bir yolda , transit sokaklarda başıboş, ağlamaklı bırakmayacaksın o "git" dese bile, gitse bile...gidişindeki mecburiyeti sezeceksin, gözünden yaş düştüğünü bilecek, gayri ihtiyari mendilsiz ceplerini keseceksin, bombalar patlatacaksın onsuz şehirlerde! tüm surları yıkacak, uçaklara minnet etmeyip, kızaklar kaydıracaksın karadan, yiğit olup! başın yukarıda gezemeyeceksin, yarini yad ellere koyup!

    olmadı stanbul...gelmem artık sana..ferhat değilmiş verdiğin. sen küsülecek şehir değilsin ama budur benim "sendeki nefret" dediğim...
    (miss teacher, 19.04.2007 13:04 ~ 05.05.2007 01:08)
  18. gidecek yeri kalmamaktır.
    (gestalt, 19.04.2007 13:46)
  19. insanlarından nefret etmekten kaynaklanır.yoksa canım istanbul'un ne suçu var?
    (burakk, 19.04.2007 13:48)
  20. kıskançlığın doğurduğu duygudur,istanbul'da yaşayamayanlar bunu tadar.bilinen nefretten son derece farklıdır.
    (piedra, 25.05.2007 22:26)
  21. seni seçtim istanbul, bu gece nefret torbamdan sen çıktın.
    seni ilk defa suçladım
    ilk defa senden nefret ettiğimi dile getirdim.
    ne için, ne uğruna?
    canımı acıtıyor hala...
    uzaktayım... bir o kadar da yakın aslında,
    belki bir işaretin yeter ama korkuyorum,
    istanbul, sen nasıl bir yersinki herşeyi mahvettin
    aldın onu benden
    ayırdın...
    ben değil miydim sana tapan
    arkamdan vurdun, yaraladın,
    yaram orada öylece kaldı
    ne kapandı nede tekrar kanadı.
    kabuslardayım,
    her gece bir sıçramayla uyanıyorum
    yalnızlık sinmiş heryere, ürperiyorum,
    aldın onu benden
    ayırdın...
    şimdi isyanlardayım,
    herşeye inat geçmişi yad etmek derdindeyim,
    her düşündüğümde bir daha yara alsamda
    acı çekmek işlemiş damarlarıma
    istanbul bu gece seni seçtim
    başka kimse yoktu suçlayacak
    ben onu seninle daha çok sevdim
    bu gece de senden nefret ettim.
    (rednext, 25.05.2007 22:37)
  22. istanbula dönüşü, çünkü iki gün sonra tekrar ayrılacağı bilindiği için özlemin nefretle karıştığı olgudur. bana hep öyle oluyor istanbuldan nefret ediyorum ayrılacağımı bildiğimden.
    (seu, 25.05.2007 22:44 ~ 22:45)
  23. zaman zaman insanın içine düşen ama hemen ertesi gün yok olup giden duygudur. öyle uzun süre devam edemez meraklanmayın.
    omuz atan, çanta açmaya çalışan, sözle ve gözle taciz eden ayı yavruları mevcuttur ve kendileri nefret etme sebebidir ama yetmez gene de sevmekten vazgeçmeye...
    (admine, 02.06.2007 16:35)
  24. kendini sevdirmeyi, gönlünü almayı, çalmayı öyle iyi bilir ki nefret ettiğini bile anlarcasına izin vermediği bir duygudur istanbul'un.
    başınıza bela bir sevgili gibidir ama kalbinize gömüp kolay kolay kaçamazsınız ondan.
    sen aldatsan da ben seni yine severim dedirten cinstentir.
    kahpedir vesselam.
    (madalyonun güzel yüzü, 02.06.2007 17:04 ~ 17:05)
  25. aşkından nefret etmek gibidir bu duygu, ona kırıldıysan cok canın acır ama ayrı kalamazsın da, bağımlı olmuşsundur bir kere, ya bağlanmadan nefret edersin küçük sinir bozuculuklarından ya da ayrılamazsın,onun özlemi çekilmezdir...
    (masal, 04.06.2007 11:00)
 sayfa  / 3

künye  ·  iletişim / şikayet / reklam  ·  sıkça sorulan sorular  ·  itü sözlük görseller  ·  itü sözlük extra  ·  itü sözlük mobil