bir başkadır.
gün gelinir sevgiliden vazgeçilir ama istanbuldan vazgeçilmez.fazla dışarıda gezen biri olmasanızda istanbul da olmanın verdiği o büyü,size yeter çoğu zaman.
hele bir de eminönü,galata,çengelköy,sultanahmet,eyüp gibi yerlerine giderseniz bu aşk kara sevda ya bile döner.yanınızda kimse olmamasını istersiniz o anı yaşarken.
ara da bir istanbul türküsü tutturur,sokaklarında adeta sevişir gibi yürürsünüz.aslında bu aşkın sadece sizde olmadığını anlarsınız duvarlardaki yaşanmış tarihe bakınca.
kıskanırsınız
fatih sultan mehmeti.ben almalıydım bu sultan-ı şehri dersiniz...sonra da ''iyi ki almış be'' dersiniz.
bu aşk öyle bir bağımlı yapar ki insanı kendisine,dünyanın en güzel şehirlerinden bile döndürür.
çengelköyde sıcak bir çay içerken eşlik eder size,
eminönünde balık ekmeğinize lezzet katar,
sultanahmet de dertleşir sizinle,
eyüp te huzur verir ruha...
böyle bir aşktır duyulan istanbul'a...her ne kadar sevmeyeni varsa da,bir o kadar da aşığı vardır.
