|
|
- üstadın kendi sesinden dinlendiği vakit, istanbul'u gönlünün çok başka yerlerine savuran attila ilhan şiiridir.
kanatları parça parça bu ağustos geceleri
yıldızlar kaynarken
şangır şungur ayaklarımın dibine dökülen
sen
eğer yine istanbul'san
yine kan köpüklü cehennem sarmaşıkları büyüteceğim
pançak pançak şiirler tüküreceğim
demek yine ben
limandaki direkler ormanında bütün bandıralar ayaklanıyor
kapı önlerinde boyunlarını bükmüş tek tek kafiyeler
yahudi sokaklarını aydınlatan telaviv şarkıları
mavi asfaltlara çökmüş
diz bağlıyor
eğer sen yine istanbul'san
kirli dudaklarını bulut bulut dudaklarıma uzatan
sirkeci garı'nda tren çığlıklarıyle bıçaklanıp
intihar dumanları içindeki haydarpaşa'dan
anadolu üstlerine bakıp bakıp
ağlayan
sen eğer yine istanbul'san
aldanmıyorsam
yakaları karanfilli ibneler eğer beni aldatmıyorsa
kulaklarımdan kan fışkırıncaya kadar
yine senin emrindeyim
utanmasam
gözlerimi damla damla kadehime damlatarak
kendimi yani şu bildiğin attilâ ilhan'ı
zehirleyebilirim
sonbahar karanlıkları tuttu tutacak
tarlabaşı pansiyonlarında bekarlar buğulanıyor
imtihan çığlıkları yükseliyor üniversite'den
tophane iskelesi'nde diesel kamyonları sarhoş
direksiyonlarının koynuna girmiş bıçkın şoförler
uykusuz dalgalanıyor
ulan istanbul sen misin
senin ellerin mi bu eller
ulan bu gemiler senin gemilerin mi
minarelerini kürdan gibi dişlerinin arasında
liman liman götüren
ulan bu mazut tüküren bu dövmeli gemiler senin mi
akşamlar yassıldıkça neden böyle devleşiyorlar
neden durmaksızın imdat kıvılcımları fışkırıyor
antenlerinden
neden
peki istanbul ya ben
ya mısralarını dört renkli duvar afişleri gibi boy boy
gümrük duvarlarına yapıştıran yolcu abbas
ya benim kahrım
ya senin ağrın
ağır kabalarınla uykularımı ezerek deliksiz yaşattığın
çaresiz zehirler kusan çılgın bir yılan gibi
burgu burgu içime boşalttığın
o senin ağrın
o senin
eğer sen yine istanbul'san
yanılmıyorsam
koltuğumun altında eski bir kitap diye götürmek istediğim
sicilyalı balıkçılara marsilyalı dok işçilerine
satır satır okumak istediğim
sen
eğer yine istanbul'san
eğer senin ağrınsa iğneli beşik gibi her tarafımda hissettiğim
ulan yine sen kazandın istanbul
sen kazandın ben yenildim
kulaklarımdan kan fışkırıncaya kadar
yine emrindeyim
ölsem yalnızkalsam cüzdanım kaybolsa
parasız kalsam tenhalarda kalsam çarpılsam
hiç bir gün hiç bir postacı kapımı çalmasa
yanılmıyorsam
sen eğer yine istanbul'san
senin ıslıklarınsa kulaklarıma saplanan bu ıslıklar
gözbebeklerimde gezegenler gibi dönen yalnızlığımdan
bir tekmede kapılarını kırıp çıktım demektir
ulan bunu sen de bilirsin istanbul
kaç kere yazdım kimbilir
kaç kere kirpiklerimiz kasaturalara dönmüş diken diken
1949 eylül'ünde birader mırç ve ben
sokaklarında mohikanlar gibi ateşler yaktık
sana taptık ulan
unuttun mu
sana taptık
- şiir değil sadece; küfür, özlem, efsun, büyük hayaller ve yenilmişlik..
zaten şiir denen şey bunlar değil mi biraz da??
- ibrahim sadri'nin kırmızı araba şiirinde geçen bir tanımlama.
...
usta şu vitrindeki nazlı gelin
şu zalimin ışıltısı
şu bahtımın karayıldızı
şu istanbul ağrısı
şu cevahir'in çakmak çakmak gözleri
şu kırmızı araba
kaç para
...
- bir kere girdi mi insanın içerisine, şiir yazdıran, şarkı besteleten ağrıdır. öyle istanbul'u seviyorum demekle anlatılacak birşey değildir. birgün o ağrıyı hissederseniz "gözbebeklerinizde gezegenler gibi dönen" yalnızlığınızdan yalnızca o şehire gitmekle kurtulursunuz. "hangi tepesinden baksanız" o şehri herşeyiyle sevdiğinize hükmedersiniz. "ruhunuz eritilip kalıp da dondurulsa" bu kadar elle tutulur olabileceğini düşünürsünüz. yağmurlu sabahlarında annenizin sözlerini hatırlarsınız, biraz keder biraz özlemle. sonra istanbul deyip sevdiğinizi hatırlarsınız; siz her ne kadar sevdiğiniz olmadan istanbul'un bile güzel olmadığını düşünseniz de o şehir bir taşına bin acem mülkünün feda olacağı, sinesinde her türlü güzelliği de kötülüğü de barındıran şehirdir. birgün terkedip gitseniz bile umrunda olmayacak, kaprisli bir sevgili gibidir. siz yanıp tutuşup yine ona dönersiniz, o birşey değişmemiş gibi aynı edayla hayata devam eder. bu ağrınızı arttırır mı azaltır mı... orası bilinmez.
|
