bu vatanın, evlatları arasında ayrım yaptığının bir göstergesi.
hrant dink'in cenaze töreni siyasi bir boyur kazanmıştı.
ırk ayrımı yüzünden öldürülen bir insan, bu ayrıma tepki koymak adına ''hepimiz
ermeniyiz'' pankartları taşıyan insanlar ve türkiye'nin pek de alışık olmadığı ''kendini sorgulama'' tutumu... tüm bunlar hrant dink'in ölümünü ve cenazesini ''medyatik'' hale getirmişti.
ismail cem bir
türktü... türk doğdu, türk öldü... yaşamı boyunca nezaketiyle, efendiliğiyle zaten her kesim tarafından sevilen bir isimdi. ne siyasi mesajlar, ne sessiz sloganlar, ne de türkiye için alışılmadık bir durum vardı onun gidişinde...
sonuç olarak neden bu iki cenazeyi karşılaştırıp duruyoruz? ''hrant dink ermeni, ismail cem türk!'' medyanın ismail cem'e gösterdiği saygısızlığı, nankörlüğü, bu ırk ayrımını yapmadan işaret edemez miyiz sanki? bizden olmayanı böyle dışlayıp, sonra onlara ''bizden olduğunu söylemek zorundasın, yoksa bizi aşşağılamış oluyorsun'' diyerek mi ''bizlik'' bilincini yerleştireceğiz?
türkiye halkının tek bir yumruk olamamasının sebebini ''dış mihraklar''da aramak ne kadar yersiz! yumruğunu yeterince sıkamazsan, elbet su sızacaktır içine...