islam ile ilgili başlık açıyorum kocaman oluyorum  

egolarını, oylarını, nick altlarını dinamik ve şişkin tutmak için durmadan çalışan güzide yazarlarımızın mottosudur. bir nevi bıyık altı gülümsemesidir.

ve öyle bir akımın mottosudur ki, bu akıma dayanarak başlık açan yazarın sırtı yere gelmez, oyları dinmez, keyfi bölünmez.

her zamanki gibi yine çok tercih-edilir, yine çok popüler.

not: iyi niyetlileri tenzih ederim.

islamı yanlış amaçlara kullanan kişi düşüncesidir.

dinci anlayışıyla başlık açmaktır. dindar bir insanın yapmayacağıdır.
dinci; dini kullanan, kendi menfaatlerine göre evirip çeviren ve büken kişidir. burada da bu amaçla kullanmıştır, kendisinden beklenendir...

bu fikirdeki 'canlarımız', nedense yazdıkları girilerde allah'a olan inançlarını kanıtlama, ona inanmayanları da yerden yer vurma eğilimindedirler. mesela tanrı-allah kelimeleri arasındaki ayrımı vurgulamak için kendilerinin ne kadar inançlı ve doğru yolda olduklarını gösterme çabası içindedirler. onlara göre hiç cuma namazına gitmemişler eksiktirler. e çünkü onlar allah'a inandıklarından, allah onlara kimi affedip affetmeyeceğini söylemektedir. ya da ramazan ayında oruç tutanın yanındaki su içen kişi doğru bir müslüman olamaz. yine ramazan ayında yanından geçen başı açık kızlara 'şeytan geçiyor' diyerek laf atan oruçlu insan kalitelidir, çünkü ibadetini yapmaktadır. inancın kalple değil direk mide ile ilgisi vardır çünkü. kesinlikle inancın tanrı-kul arasında olduğu gibi bir anlayış sözkonusu olamaz, ibadeti göstere göstere yapacaksın ki örnek olsun. dini sorgulayan herkes 'kafirdir'. ayrıca tek bir kutsal kitap olan kuran'dan yola çıkarak onlarca cilt yorumlar da kuran kadar benimsenir. ayrıca duaların anlamlarını merak edenlere de şüphe ile yaklaşır bu 'islam ile ilgili başlık açıyorum, kocaman oluyorum'cular.

edit: hiç sorgulamadan inancı reddedenler ve karalayanlar da aynı kategoridedir.

islam'a bok atma niyetinde olan yazarların da mottosu olan cümle. islam'la ilgili hakaret içeren, onu tiye alan, dalga geçmek için açılan başlıklarda bu yazarın imzasını da görebilirsiniz.

kendisine allah'a içten inanmayıp asla itiraf edememekten korkan arkadaşlara yardımcı olmak gibi ulvi görevler üstlenen arkadaşlarımız da oluyor bu yazarların içinde ki farkında olmadıkları şey bu ulvi düşüncelerini gerçekleştirmek için çıktıkları yolda "din afyonu" diyerek bazı insanların kutsal saydığı değerlere hakaret etmekle o işin olmayacağı. eğer misyonunda samimiysen bunu yapma demiyorum hobi olarak yine yap ama hakaret etmeden yap! sen insanların inandığı şeye hakaret edersen onlar da senin inançsızlığına hakaret eder. bugün ülkenin içine düştüğü duruma da bakacak olursan da anlarsın ki bu ülkeni bölünmekten başka bir yere götürmez.

senin inandığın sana benim inandığım bana *

(bkz: saygı)

din nedir? yasak. tek başına değil elbette ama en çok yasak.

yasaklar neden vardır? toplum yaşantısını düzenlemek için. demek ki din aslında toplum yaşantısını düzenlemektir. bu düzende yetişen birey de elbette yasakçıdır.

şimdi islam nedir? din. artık klişe demek bile "klişeleşmiştir"; ancak söyleyelim. inanırsın ya da inanmazsın. inandığın için översin. inanmadığın için söversin. inanmanın övme üzerine verdiği hakkın aynısı inanmamadaki sövme üzerinde de vardır. kimisi islam'daki bir simgeyi kutsallaştırırken diğeri için hakaret konusu olabilir. tabi sınırları var. en azından türkiye'de kanunla çizilen bölgesi var. ötesi yalan.

ancak başta dediğimiz yasakçı zihniyetin buna tahammülü yoktur. bir ateistin günde 5 vakit ezan dinlemek zorunda olması saygı duyması gereken bir argümanken, bir alevi'nin zorunlu olarak inanmadığı bir konuda bilgi alması normalken, islam hakkında eleştirel konuşmak yasak. bir dönem saygı unsuru olan oruç artık bir zorunluluk. oruç tutana saygı duymak gerek; ancak oruçsuzun karnını doyurması yasak!

bir de koca bir yalan var yasaklar arasında. islam'a sövgü ya da ateizme övgünün popülerlik argümanı olduğuna ilişkin.

şimdi bakalım: bu ülkede tüm bürokratik kadrolarda hangi lise mezunlarının var olduğuna. hangi tarikat bağlantısı ile hangi gazetelerin en yüksek trajlı gazeteler olduğunu. akademide hangi kıstasların dekan ya da rektör olmak için gerektiğine. iddianın tam tersi ortaya çıkar. demek ki popülarite islam'a övgüden geçiyor. kendi hayatında islamik unsurları göze sokmaktan geçiyor. sırf bu yüzden, doğru düzgün cümle kuramayan, tarih yoksunu rasim kütahyalı köşe yazıcısı olmadı mı? oldu. demek ki popülarite suçlaması koca bir yalan.

demek ki burada bir yasak var. ver her yasağın mutlak parçası olan yalan var! şimdi kendini kandırma var mı o konuda kötümser olmak istemiyorum.