|
|
- bağdat caddesinin günümüz insanlığına kazandırdığı muhteşem moda...
her ne kadar gereksiz gibi gözükse de tanışma konusunda eksiklikler yaşayan insanlar için muhteşem olmuştur, düşünsenize birisiyle tanışmak istiyorsunuz ve o kişinin ismini biliyorsunuz ne kadar şahane...
unutkan birisiyseniz daha da muhteşem, arkadaşınızın ismini unuttuğunuz zaman imdada hızır acil gibi yetişir bu kolyeler...
ama en önemli güzelliği ve faydası iş ortamları için olacaktır bu kolyelerin... önümüzdeki günlerde bu kolyelerdeki bilgiler genişleyecek isimden sonra e-mail, cep telefonu gibi nadide bilgiler de eklenecek ve insanlar birbirlerine kartvizitleri yerine kolyelerini çıkarıp verecekler, biraz daha abartalım; kolyenin resmini çekip bluetooth ile cep telefonlarından paylaşacaklar...
allahım sen akıl fikir ver yarabbimmmmm *
- bundan yaklaşık bi 20 yıl önce de moda olan, annemin boynunda hayal meyal hatırladığım aynı aksesuarın tekrar pörtlemesiyle tarih tekerrürden ibaretmiş hakkaten dedirten moda..
- ali,veli bi yere kadar belki ama ismi abdullah olan birinin o uzunlukta bir kolye taşıması görüntü bakımından iğrençtir.ayrıca görüldüğünde,boyun kaslarını güçlendirmek için mi böyle bir kolye takmış acaba diye düşündürür insanı. kadınlara da ise, ece,aylin,zeynep bir şekilde güzel durur. ama ismi ayşegül olan birinin boynunda gene aynı etkiyi yaratabilir.ayrıca çeşitli sataşmalara da neden olabilir.laf atmak için bir çeşit davetiye çıkarmaktır.gereksiz,çirkin bir eylem.
- bileklikte isim yazardı biz çocukken,hey gidi günler hey...
(bkz: kişinin büyüdüğünü anladığı an)
- beyoğlu,şişli ve beşiktaş'ta da yolda yanınızdan geçen 10 kadından 7'sinin boynunda bulunmaktadır.türk halkının kendine özgün olamama halini dile getiren yeni bir örnek durumdur.kendini damgalayan insan yollardadır.
krolara gün doğmuştur.(zerrin,gızz,kolyeni yiyim anamm)(sıla,golyen olam beni de al boynuna)..
bir de bu trendin anneler arasında farklı bir versiyonunun olduğu tespit edilmiştir.yoldan geçen bir annenin boynunda "çağlar" ,"egemen" ,"oğulcan" filan yazıyorsa bilin ki oğlunun adını kolye olarak taşımaktadır.
- (bkz: tasma)
- bir de eskiden pirince isim yazarlardı. renkli sıvı dolu bir kapta boynumuzda taşırdık.
annem ben küçükken her pilav yiyişimde; "bıraktığın her pirinç tanesi kadar çocuğun olur", "arkandan ağlarlar", "büyük günah yazılır" dediği için korkumdan kendi kolyemi yemiştim.
(bkz: hey gidi hey)
- yıllar önce ailelerin ısrarlarına rağmen takılmayan kolyelerin müthiş bir geri dönüş yaşamasıdır. küçükken ısrarla aileler isim yazılı kolye, isim yazılı künye taksın ister çocukları. ama çok az çocuk bunları takmayı sever. şimdilerde yıllar önce küçümsediğimiz kolyeler bir anda altın çağını yaşamaya başlamıştır. bence gayet hoş durmaktadırlar. insanın kendi ismini veya bir sevdiğinin ismini boynunda taşımasında ne gibi bir kötülük olabilir ki ? eğer isminizi de seviyorsanız bence en güzel aksesuarlardan birisidir bu kolyeler. abartılı kolyeler takmaktansa, bir anlamı olmayan ardı ardına dizilmiş taşları kolye olarak taşımaktansa basit bir zincirin ucunda asılı halde insanın kendi ismini sembol yapması çok daha orjinal bir fikirdir. istemiyorsanız takmazsanız, böylece ortada bir sorun olmaz.
- tıpkı sivri burunlu ayakkabı/bot/çizmeler gibi geçip gittiğini varsaymak istediğim korkunç furya.
- kendi ismi yetmemiş gibi sevgilisinin , kocasının , çocuğunun ismini yazdırıp takanlarında var olduğu yaz aylarında yeniden kendini gösterebilecek olan gereksiz furya.
(billy, 22.01.2008 11:19)
|
