pek bir özlediğim güzel insan, sınav dönemimde her zaman olduğu gibi tüm kaprislerimi ayılıklarımı çekmiş, benim için ödev bile yapmıştır bu şahane insan.
şu sıralar beni gördüğünde zombiye benzediğimi düşünmeyen,düşünse de nazik bir yapıya sahip olduğu için bunu dile getirmeyen nadir insanlardan biri.bir de aylardır birlikte güzide çınar ağacımız haydar ın altında oturma hayalleri kurduğum ve bu hayalimin tez zamanda gerçekleşmesini canı gönülden dilediğim,özlenen arkideş,dost,kanks vs. vs.
az önce başka bölümden arkadaşının dersine girdiği için,bir ton azar işitip ders hocasının sınıftan attığı ,'ulan mal karı (hayatımda gördüğüm en arıza kadındı sanırım geç kalanları kapıda yalvartmasını geçtim ,lise hocası gibi lan, insanları tek tek kaldırıp tahtaya soru çözdürmeler,yapamayanı azarlayıp rencide etmeler falan.), uslu uslu oturuyorduk işte bir yerine mi battık' diye haykırası olupta iyi dersler deyip usulca çıkmış gitmiş bir kimsecik.
bazen kendine kızan, kendisiyle 'bu kadar uslu olmak zorunda mısın hayat bu kadar zorken,insanlar bu kadar acımasızken'diye konuşan bir kimse.
şu aralar yazamıyor ,üstelik sözlükten soğuduğundan falan da değil,hala ilk günkü gibi seviyor sözlüğü ,ama yazamıyor ,ne yazacak neşesi var ne enerjisi.
çok kibarsın deyince "ehehehe ben mi kibarım?" diyen, sonra da msnde konuşurken "mal" kelimesini kullanmak için izin alan insandır. komitedir, sınavdır uğraşmaktadır kendileri.
bir de nickinin ortasında tanımlanamayan bir cisim var. en kısa zamanda biyopsi yapıp tanımlatmak istiyorum orayı.
bir de rica ediyorum küfreder gibi paspatur falan deme. alınıyorum.
şu yaşadığı gereksiz mi gereksiz mal hayatında özgürce yapabildiği tek şey ağlamak eylemiyken bunun bile suç sayılıp kısıtlandırılmaya çalışıldığı yazar.etrafındaki ,bir insan ağlarken,o insana 'senin yerinde olmak isteyen bunca insan varken ağlaman şımarıklık' ve bunun gibi bilumum klişeleşmiş saçma sözleri sarfedip kızan ,empati yeteneğini kaybetmiş veya o yeteneğe hiç sahip olamamış boş beyinli, ruhsuz insanlara bağırası var.
