son zamanlarda baş göstermiş saçma sapan bir heves, istek. özellikle türkiye'de psikolojinin önem kazanmasıyla arttı.
bakıyorsun etrafına herkeste bir hastalık var ve bunu gururla söylüyorlar. biri 2-3 gün uykusuz kalır, hemen başlar sağda solda konuşmaya "
insomnia var bende". lan dallama ne zaman karar verdin böyle bir şeye? hadi her şeyi geçtim psikoloji konusunda ne kadar bilgilisin de kendi kendine teşhisi koyabiliyorsun. hadi teşhisi de koydun, neden çözemiyorsun?
bir diğeri o dönem çalkantılı bir ruh halindedir. bir gün mutlu bir gün depresif olur. hemen koyar teşhisi, "manik depresif bir insanım". iki gün dengesizlik olursa bünyede manik depresif olunuyor çünkü!!
bir diğeri çeşitli şekillerde (haberler, sağdan soldan duyulanlar, anne uyarıları) bir korku kazanmıştır. sokakta yürürken sağı solu kolaçan ediyordur. ileri derece
paranoyaklık belirtilerini sezer hemen.
bir de bu insanların çevresindeki insanlara bunlar ve benzeri hastalıkları yaftalamak gibi bir alışkanlıkları var. (canım sıkkın deyince karizmatik olmuyor tabi, manik depresif bir ruh halindeyim deyince "çok karizmatik" oluyor ya!) bir kaç gün canın sıkkın olsun, ya da ne bileyim bir kaç uyarı yap (bak ordan gitme, oralar sakat gibi) hemen bir hastalığını bulurlar. "yok lan bi'şeyim, düzelirim birkaç gün sonra" dersin, kabullenmezler. en sonunda "normalim lan, hiçbir hastalığım da yok turp gibiyim!" gibi haykırınca da "vah vah bir de reddediyor,
şizofreni mi var yoksa?" diye "kendilerince" üzülürler.
geçen gün
prison break'in eski bölümlerini izliyorum, malum başrol oyuncumuz gayet karizmatik bir abi ama abinin psikolojik sorunları varmış. (tabi sorun diye atf etmek ne kadar doğru olur bilemem, orasını psikologlar tartışsın) "biz"(hatta ben oluyorum bu, yani normal insanlar) lambayı görürken, abimiz cıvatasını somununu ıvır zıvırını görüyormuş. (dizide bunun için bir şey söylemişti ama unuttum) uzun lafın kısası, abi öyleymiş böylemiş psikologdan yardım alıyormuş. yalnız dikkatinizi çekerim abi karizmatik.
iş böyle olunca bizim andavallar bu karizmanın, bahsedilen psikolojik sorundan kaynaklandığını düşünüp, "ben de böyle nasıl desem. hani sen şimdi şu telefonu bütün halinde görüyorsun ya, ben vidasına kadar görüyorum" diye giriyorlar konuşmaya. maksat aklınca "karizma" yoksa bir bok yok ibnede.
