bülent ortaçgilin mavi kuş şarkısında geçen ilginç bir tespit.
...
ağıramamış aydınlıklar gibi
kireç tutmuş çaydanlıklar gibi
hiç sevişmemiş insancıklar gibi
gel,hiç üzülme
salına salına uç...
yolda çırpınan bir kedi görsen bir çocuk elinde
tutarsın çocuğun elini yapma dersin
kanadı kırık bir kuş görsen peşinde bir kedi
kovalarsın kediyi sararsın kuş kanadını
peki ya insan insan insan
görsen bir insan elleri arkadan bağlı
başına bir kurşun dayalı
çevirirsin başını
yok olmaz olmaz olmaz
çocuğun elinde bir kalem duvarı kirletirse
tutarsın elini yapma dersin
bir adam kocaman ağzıyla sokağa tükürürse
kaşını kaldırıp zonta dersin
bir deli aşık bahçenden bir gül koparırsa
çiçek dalında güzel bırak dersin
peki ya dünya dünya dünya
görsen dünyayı koca ordulu koca bacalı
koca sakallı koca sevgisiz adamlar
ka ka ka ka kalıyor
çevirisin başını
yok olmaz olmaz olmaz
der ki kitap komşun açken sen tok olamazsın
ama insanlar var aç açıkta
bütün bir ömür çalışıp aç kalan bunca insanı
görme çünkü sen insan insan... insancık
böyle mi bitsin bu şarkı
umutsuz insansız sevgisiz
yok olamaz olamaz olamaz
yok olamaz olamaz
saldırı yada korku anında pipisini bırakıp düşmanının ilgisini başka yöne çekmeyi başaran insanlardır bunlar.pipi yerde garip garip hareketler yaparken insancıklar kıvrak hareketlerle oradan uzaklaşmayı başarır.düşmanına da zik yemek düşer.birde süleymancıklar vardır.onlar insancıkların bir alt modelidirler. !: böhü
insan olmasına az kalmış ama daha çok varmış gibi düşüncelerle sizleri boğuşturan kişilerdir. ünlü, ünsüz, sevimli, sevimsiz herkesi kapsar. önemli olan beyninin küçüklüğüyle orantılı hayat görüşü olmasıdır. örümcek kafalı zihniyettir.
