homo sapiens
düşünebilen bir hayvan olduğu söylenir içgüdüleriyle hareket eden hayvanlardan farklı olarak ama doğru değildir bu.
hırs,
nefret,
kibir mantıkla açıklanamayan duygulardır. düşünebiliyorum süperim, şöyle süperim böyle mükemmelim diyen insan, istisnasız her insan, bu duygulara yenilir ve mantığını dinlemez bu da insanların da
içgüdülerini dinlediğini ve diğer hayvanlardan farkı olmadığını gösterir. bu içgüdü lafına
dürtü demeyi tercih edenler var o ayrı meseledir. kendini hayvanlarla aynı kefeye koymak istemeyenler var o da apayrı bir meseledir ama yine de az da olsa haklı sayılabilir bu sav çünkü insanoğlu hayvanlardan daha aşağılık olduğunu gezegenlerin, evrenin yaşıyla kıyaslandığında çok kısa kalan bir sürede kanıtlamıştır.
insan düşünebilen tek canlı olduğunu iddia eder kendinde fazla fazla bulunan kibir yüzünden. o zaman diğer bütün canlıları amip kabul edelim boşuna sinir sistemleriyle de uğraşmayalım ki fillerin memeli hayvanlar arasında en gelişmiş hafızaya sahip olduğu da bir gerçektir. düşünme yetisinden yoksun bir canlının asla kullanamayacağı bir hafızasının olması bu durumda saçmadır zaten.
hayat söz konusu olunca sadece kendini ve kendi türünü düşünür insan, diğer canlıların (ki adı üstünde canlı diyoruz) genelde
farkında olmaz. insan için hayvanlar arada yumuşak kürkü için okşanabilecek, etinden sütünden yararlanılabilecek, bir nevi her açıdan insana hizmet için yaratılmış bir topluluktur.
homo sapiens alet kullanabilen insan demektir. demek ki neymiş teknolojinin, yaptığımız binaların, kısacası herşeyin nedeni şu sahip olduğumuz mükemmel denebilecek beş parmaklı el. buna sahip olan herhangi bir canlının bizim yaptıklarımızı yapamayacağı konusunda bir bilgimiz yok. (tabii yaparlar mı o ayrı konu) konuşabildiği için de insan kendini diğer canlılardan üstün görür, sırf diğer canlılar anlamadığı yöntemlerle, dillerle iletişim kuruyor diye. aynı şeyi zamanında kendi türü için de yaptı ve kendi türüne hayvanlara yaptığı muameleyi yapıp köleleştirdi, yazık.
insan için tüketim önemlidir. öyle ki eline ne geçerse tüketir. yiyecek, içecek, giyecek,
oksijen. çevresine verdiği zararlara bakmaksızın, durmaksızın tüketir sadece. aşık olmadan aşk hakkında yorum yapar, iki günlük yalancı aşklarla hem ömrünü, hem aşkı tüketir.
insan bencildir. yardım etmeyi, paylaşmayı, üzülmeyi, ilgilenmeyi bilmez. kendinden küçük, güçsüz canlılardan korkar ve bu korku nefret uyandırır onlarda. kedi ya da köpek görünce çığlık çığlığa kaçar, örümcek görünce hemen üstüne basıp ezer. kaç kişi yolda yürürken farketmeden ezdiği canlıları en az bir saniye olsun düşünmüştür? can almak, öldürmek kolaydır insan için.
kendini bu kadar düşünen insan yine de kendi türünü düşünmez. gidip 8-10 milyona hamburger patates yiyip karnını doyururken kendisinden 400bin liralık simit isteyen ufak çocuğu görmezden gelir. yolda hasta, aç, ölmekte olan bir hayvan görünce başını çevirir. görmezden gelmek insanın edindiği güzel bir alışkanlıktır. kolaylıkla vicdanını rahatlatır, görmediği şey için neden vicdan azabı çeksin ki?
kısacası gariptir insan. kendini göklere çıkarır hayvanlarla aynı kefeye koymaz ama ahlaki açıdan hayvanlarla yarışamaz. yaratma, can verme yetisine sahip olmadan öldürmeyi kolay bulur (ki kolaydır zaten) ve gözünü kırpmadan yapar. isteklerine, amaçlarına ulaşmak için herşeyi yapabilir.
insan herkesi kendi gibi bilir derler. belki de ben böyle bir insan olduğum için bunları yazdım. kesin olan birşey var genelleme yapmak doğru değildir ama bütün bunlar az ya da çok, ama eksik ama fazla, insanların %95'i için geçerlidir. geriye kalan yüzde beş mi? zaten onlar için dünya cehennem.
