insan sevildiğini sandığı için aşık olur  

sanırım.. tabi biri fizanda olduğundan buram buram özlem kokan bir önerme.. geceleri rahat rahat yatağa uzanabilme kaygısı gütmeme.. evet beni seviyor, sevicek ve biz hep sevişicez diyebilme.. hmm emin olabiliyor muyum sorusuna gayet de eminim diyebilme.. seviliyorum çünkü bu yüzden aşığım aşık olduğum içinse sevmemesi söz konusu olamaz..acaba ?? yok ama şimdi kuşku düştü içime sevdiğini sandığım için mi abartıyorum hislerimi.. hani kaç gündür telefonum da çalmıyor nasıl sevgi bu, yine de geçerli bir sebep vardır herhalde bana yapmaz, yapamaz bunu.. yapmaması lazımdır.. sevmiyorsan çek git hayatımdan ve bana daha fazla acı çektirme, hasar bırakma, triplere sokma beni.. kafayı yedirtmeden söyle şimdi..
beni seviyor musun...???

net bir cevap alana kadar kendinden ödün vermeyip duygularını dışa açmasının verdiği çekingen ve ürkek tavrından dolayı hep beni sevdiğini sanıcağım ve sevmeye devam ediceğim.. kuklaların yaşamından kıssadan bir hisse gibi..

buraya geçmişte ki karşılıksız aşkların 100 de 1 lik bir kısmı dahi yazıldığı anda çürüyüp gidecek önerme..

''insan sevildiğini sanarsa da aşık olabilir'' şeklinde değiştirilerek daha akla ve mantığa sığar bir kıvama getirilmesi şiddetle önerilen önermedir.
birbirimizden bu kadar farklı iken,insan sayısı kadar bakış açısı mevcut iken yaşamın bir yönünü kalıba sokma çabası niye a dostlar?!
bu günlerde türkiye'ninmustarip olduğu tablo adına da iyi bir gönderme fırsatıdır;olur,olmaz,a'dır,b olmaz,giremez...

karşılık gördüğünü sanır, sevileceğini farklı tutulacağını sanır, oysaki büyük bir yanılsamayla karşı karşıyadır anlamaz anlayamaz. söylediklerini kendi anlamak istediği gibi anlar bir nevi işine ne geliyorsa öyle sanır her şeyi, oysa sevilmez sevildiğini sanır... bu sanıyla mutlu olduğu içinde gitgide bağlanır sevildiğini sandığı için aşık olma yolundadır.

bazı durumlarda gerçektir. daha doğrusu, ego tatmini için kendisini zorlar resmen. heyecan yaşamak istediğini, açıkça söyleyenler vardır. aşk gözüyle değil, hayatımda biraz kıpırdanma olsun diye girişirler beraberliğe. bazı aşklarda analiz yapılırsa, bu sözün gerçekliği ortaya çıkar. sevilmeden önce neredeymiş bazı hanım kızlarımız veya beylerimiz? sev bakayım sevilmeden de göreyim ben seni. yapamadın değil mi? aşk, kolay değil be dostum.

felsefesi bencillik olan, sevmekten çok sevilmeye muhtaçdurumdakilerle sevmekten çok sevilmeyi sevenlerin davranış biçimidir. bir anlamda karşıdaki kişinin duygularına göre hareket söz konusu olduğundan olgunca bir davranış değildir. bu tip insanlar hayatta mutlak karşıdan bir şey görmeden sevebilirlerse mutlu olurlar ve bu tipin kendini seven daha fiyakalı biriyle devam etme yolunu açık tutar.

(bkz: neden bana ilgi gösteren her kadına aşık oluyorum)

benim görüşüme göre doğru olmayan bir önermedir. insan sevildiğini sandığı için ilgilenir denilse buna katılabilirim belki ama aşık olmak farklı

planla, zamanla olan birşey değildir ki aşk. bir anda olur, aşık olduğunuzu hemen farketmezsiniz belki ama onu her gördüğünüzde midenize kramplar girer aklınız karışır.

sizi sevdiğini sandığınız biri ile birlikte olmak farklıdır. bu kişi size ilgi gösterdikçe etrafınızdaki seçenekler arasına girer, beni mutlu edebilir mi diye düşünmeye başlarsınız. ve birlikte mutlu olacağınıza inanırsanız bir ilişkiye başlarsınız, kim bilir belki mutlu da olursunuz. ama bunun aşk olduğunu söyleyemeyiz. bu seçme hakkını kullanmaktır.

aşkta seçme hakkı yoktur.

çift taraflı bir aşk hikayesi duymayalı çok olduğu için doğruluk payı olduğunu düşündüğüm önermedir. taraflardan biri diğeri severken aynı anda öteki de ötekini severse tadından yenmez bir ilişki ortaya çıkar. ama birinin diğerini sevmesi ve bunu ötekine söylemesi, ötekini memnun edeceğinden bu haz ona aşık olmuş hissi uyandırabilir. bahsi geçen öteki kişi aslınd aşık olmasa da diğeriyle aşk yaşar. öteki kimdi ya karıştırdım şimdi. sonuç olarak öteki ve diğerinin aşkı leyla ile mecnuniki kadar sükse yapmaz. bitmeye mahkumdur.

(bkz: @2375212)

(bkz: mümkün)

sevilme umuduyla sever, umduğunu buldu sanıp aşık olma yolunda ilerler insanoğlu.şuna benzer bir laf vardı; sevmek bir başka bedende kendini sevmektir. güzel laf.

bana:

biri bana gelsin
o da sensin
... (burasını hatırlamadım)

ikimiz de aşık
bi tek farkla
benimki senden biraz fazla

diye giden ferhat göçer eserini hatırlatan iddia.

aşk adına yapılmış sittin yorumdan da birisidir. hesi doğrudur, hepsi de yanlıştır bence. en iyisi aşık olmamak ama. demeyin şimdi ''aşık olmak ya da olmamak elimde değil ki amaaa...''. yapmayın, bal gibi de elinizde. tamam hadi elinizde değil. aşık oldunuz. yine de yapmayın ama. bunu aşık olduğunuz kişiyi geçtim, kendinizden bile saklayın. çünkü çok kaypak bir duygu bu aşk denen şey. sizi havalarda uçururken pat diye bitiverebiliyor. yükseklerden kafa üstü çakılıyorsunuz ama ölmüyorsunuz, boynunuzun yerine kalbiniz kırılıyor.

sonra, neden mi aklıma ferhat göçer şarkısı geldi? çünkü iki kişi birbirine aşık olsa bile, aşkların miktarı hiçbir zaman eşit olmuyor. aşkların eşit olması bir tarafa, tanımları da farklı oluyor. verilmeye hazır olunan şeyler ya beklentilerin gölgesinde kalıyor, ya da beklentileri çok fazla aşıyor. verdiğiniz kadarını alamadığınız gibi, aldığınız kadarını da veremiyorsunuz çoğu zaman. sonra:

(bkz: çok iyisin ama ben seni üzerim)
(bkz: boğuluyorum)
(bkz: seviyorum ama aşık değilim)
(bkz: sevgiliyi elde tutmanın yolları)
(bkz: seviyorum ama ayrılmalıyız)
...

aşk, sevgili, kız arkadaş, erkek arkadaş... bunlar yazılı kuralları olmayan ve aslında hiçbir sağlam temele dayanmayan, aldatıcı kurumlar. ve yaşatacakları mutluluk, hiçbir zaman, yitirildiklerinde getirecekleri acıdan fazla olmuyor.

topralarsak, insan sevildiğini sandığı için de aşık oluyor. belki de sevildiğini sandığı için aşık olduğunu sanıyor. dedim ya işte, aşk, sevgili... sonbaharda rüzgarın sürüklediği kuru yapraklar gibi şeyler. nereye uçup nereye konacakları, kondukları yerde ne kadar kalacakları asla kestirilemiyor. sakat.

ve, belki bu bakınızı sekiz yüz kez verdim ama, yine de: (bkz: @3413340)

hayır bu söz doğruysa şayet; şu şekilde olması gerekmez mi?

misal ben adamın beni sevdiğine inanıyorum. çaktırmıyor falan ama olsun, seviyor o beni. öyle sanıyorum. fenası aşık oluyorum. sebep mi? sebep basit. beni sevdiğini sanıyorum. buraya kadar tamam.

e madem o zaman bu adam da biliyor kendisine aşık olduğumu. farkediyor, anlıyor yani sevildiğini. ha emin olamadı mı öyle sanıyor en azından. benim ona aşık olduğumu yani.

e ben onun beni sevdiğini sanıp ona aşık olmuşum, be adam bu hesaba göre benim seni sevdiğimi sanman ve senin de bana aşık olman lazım değil mi?