bahsi geçen mektup,
hatırla sevgili'de rıza bey'in hapisteyken yasemin'e yazdığı mektuptur.tamamı şöyledir:
ada yaseminim,canım kızım...
anne oluyormuşsun, ne kadar heyecanlandım anlatamam...benim küçücük kızım ne vakit büyüdü de anne oluyor, ne vakit bir bebeğe bakacak kadar tecrübe sahibi oldu?daha senin bebek halin şimdiki gibi aklımda.sizden uzun zamandır haber alamıyordum, endişe içindeydim.ama annen gelip müjdeyi verince dünyalar benim oldu.sevdiklerimden ayrı olmaya alışmaya çalışıyorum, ama çok iyi öğrendiğim bir şey var: sevenler asla ayrılmazlar yasemin! aklından çıkmayan biri nasıl uzaklarda olabilir? siz benim uzağımda nasıl olursunuz? her gün her an aklımdasınız.hayalleriniz yanı başımda dolaşıyor.sanki seslerinizi duyuyorum.sizden ayrı kaldığım günlerde bunu çok iyi öğrendim.bana güç veren de bu oldu hayaller kurmak ve onlarla yaşamayı öğrenmek,eğer seversen gerçekten çok seversen bütün kalbinle seversen elini tutmuş, yanağını okşamış, sımsıkı kucaklamışsan birlikte acı ve tatlı anları paylaşmışsan yüzünün her köşesini ezberlemişsen sevdiklerini hayalinde canlandırabilir hatta sesini duyabilirsin...bu sevgi sayesinde ayakta kalmayı becerirsin ayrılanlar ayrı düşenler hayalleriyle yetinmesini öğrenirler! bir gün kavuşacaklarını dair umutlarını asla kaybetmezler.yasemin, bir gün kavuşacağız, bir gün aynı masada karşılıklı yemek yiyeceğiz, bir gün adanın benzersiz bir köşesinden denize bakacağız...bir gün birbirimize sarılıp yollarda yürüyeceğiz, deli dolu güleceğiz...bir gün bunlar olacak!mutlaka olacak kızım...
seni çok çok ama çok seven baban
