|
|
- kesinlikle karşı olduğum,çok kötü sonuçlar doğurabileceğinden hiç şüphemin olmadığı bilim olayı.
- genelde insanların kendilerine tıpatıp benzeyen bireyin oluşacağını sandığı eylem. bunun doğru olmadığı iki şekilde gösterilebilir. birincisi sadece genetik olarak klonlamada kullanılan dnada değil; mitokondrilerde de bulunan genetik materyal insanın kalıtsal özelliklerini taşımaktadır. ikincisi ise sadece kalıtsal değil çevresel etmenler kişinin dış görünüşünü etkilemekte olduğudur. bu nedenledir ki hiçbir klon size tıpatıp benzeyemez. sesi farklı olabilir, düşünceleri sizinkiyle zıt olabilir. şunu da unutmamak gerekir ki daha bir insan klonlanamamıştır. bu konuda okuduklarınız birer varsayımdan ileri gidemez şu anki teknolojiyle.
- etik açıdan doğru olup olmadığı çok tartışma yaratan, koyun dollynin kopyalanmasından sonra bir kez, ölmesinden sonra ise ikinci kez alevlenen tartışma kaynağı, teknolojik gelişme.
- daha mantıklı bi yöntemi..
insandan alınan kök hücreleri bi kaç günlük koyun embriyosuna enjekte edilir, embriyo gelişir ve doku olarak insan dokusu taşır görünüş olarak ise hala koyundur. fakat bu koyundan alına karaciğer böbrek gibi organlar çok rahat kök hücre sahibi kişiye nakil edilebilecektir. ek organlar içinde insanın klonlanmasına gerek kalmıyacaktır.
(bkz. temiz iş )
- çok yakında gerçeğe dönüşmesi muhtemel sapkınlık:
http://www.radikal.com.tr/...
haberden: "ingiltere'de klonlanmış bir embriyonun ana rahmine konulması şimdilik yasak olsa da, insan klonlama karşıtları embriyon üretebilecek hale gelen genetik bilimini durdurmanın artık zor olduğunu düşünüyor".
kainatın görüp görebileceği en kibirli yaşam formu olan homo sapiens sapiens elbette ki itaatkar bedenlere doymayacak, hep daha fazlasını iştahla arzulayacak, halihazırda yapmakta olduğu insan hayatı gaspçılığını bu kez bir sektöre dönüştürerek insanın bir avuç bok uğruna nesneleşmesini iyiden iyiye kabul edilebilir bir şeymiş gibi sunacak ve bunu da tabii ki ötekileştirerek yapacak - ta ki o "isimsizler" kaçınılmaz sorularını sorana dek: "baba, madem beni sevmeyecektin, beni neden yarattın?" *
insanın ne kadar da sado-mazo bir yaratık olduğunu görmek bana korkunç bir acı kadar sapkın bir umut da veriyor açıkçası (varolan durumu sorun haline getiren nedenlerle bu sorunu en temizinden çözmeye yarayacak çarenin iç içe geçmişliğindeki trajiklik, yaşamış olduklarımızı ve ileride göreceklerimizi düşünürken bu iki ayrı duyguyu içimde hissediyor olmamın, kendimi de sado-mazo bir hissiyat içinde bulmamın tek nedeni zaten). inancımı tümden kaybetmemek için çok şeyi göze aldım, canımı dişime takıyorum. ama şu mevcut durumda hiçbir şey de içten içe şunu düşünmeme engel olamaz: ciddi bir silkelenip kendine gelme durumu söz konusu olmazsa eğer, kendini imha etme yolunda emin adımlarla (bkz: yukarı yukarı ve ileri) ilerlemekte olduğunu görmemekte inat eden bizler işin sonunda kendi ellerimizle mevcudiyetimizi sonlandıracağız ve bu en azından evrenin geri kalanı için oldukça iyi bir şey olacak.
- insan kendini klonlamaktan neden endişe duyar? çünkü kendini evrenin merkezi sanar, emsalsiz olduğunu düşünür. çöp tenekeleri yanlarında gezinen kedilerden sadece birkaç kromozom fazlası vardır. bilmem ne balığı ile %80 protein uyumu vardır. bedeni dışında ölümsüz bir ruha sahip olduğunu düşünerek yokolma gerçeğinden kaçmaya çalışır. başarılı ilk klonlamadan sonra ölümsüz ruh inancı çöpe gideceği için ödü patlar. gerçi ulema ona da bi film uydurur ya.
|