ukteci:
scherzi
kabul etmesi kolay değil, farkındayım ama bu gerçekle ne kadar çabuk yüzleşirsek hepimiz için o kadar iyi olur. abartılmış hayvanlarız biz. ben, sen, o ve şu anda eksi oy butonuna uzanmaya çalışan, evet sen de , hepimiz hayvanız. star trek çekileli 43 sene oldu ve hala ışınlanamıyoruz. anti-maddeyi hala bulamadık. galaksiler arası seyahati gerçekleştirmemiz halen imkansız. dünyaya dev bir meteor çarpacak olsa dinazorlar gibi bağırarak sağa sola kaçmaktan fazlasını yapabileceğimizi zannetmiyorum. olduğumuz gibi görünmenin zamanı geldi de geçiyor bile. hayal dünyasında yaşamaktan bir an önce vazgeçmemiz gerek. kendimizi abartmanın, insanız diyerekten kabararak dolaşmanın bir manası yok.
bir sonraki diş fırçasını öncekiyle aynı renkten almış olan var mı aranızda? her zaman farklı renkten olsun isteriz. peki yeni diş macunu aldığında dişlerini fırçalamayı erteleyenler? limon özlüler, yeşil şeritliler var. yemekten sonra hemen banyoya koşulmaz mı? hiçbir zaman aksinin olabileceğini zannetmiyorum. hepimiz kapı açıldığında koşuşturan kedi kadar öngörülebiliriz.
tıpkı kargalar gibi parlak cisimleri yuvalarımıza taşıyoruz. yeni mobilyaları fırsat buldukça ediniyoruz. "yeni olan parlaktır" deyip parlak olanı alıyoruz. bir tomarlarca parayı cebimizden çıkararak daha parlak ,daha büyük televizyonları alıyoruz. ses çıkaran cisimlerden hoşlanıyoruz. ilginç geliyor. ses çıkarma aralığı daha yüksek olan cep telefonlarına sarı sarı liraları hemen veriyoruz.
yeni olan ne ise evimize alıyoruz. yeni olanı seviyoruz. nasıl kullanılacağını bilmesek de karşısına geçip öylece izliyoruz. sims karakterleri gibi bakınıyoruz. ilginç geliyor. nasıl açacağı hakkında hiçbir fikri olmayan babamı bilgisayar karşısına geçip hımm diye düşünürken defalarca görmüşlüğüm vardır . oğluma yeni bir cihaz aldığımda aynısını yapacağımdan eminim. peki oğlum benden daha mı üstün olacak? hayır, sadece beyni bana nazaran daha boş olduğu için yeni şeyleri daha çabuk kavrayabilecek.
o da benden farklı olmayacak. yeni bir saç jölesi aldığında hemen denemeyi isteyecek. vakit gece olsa bile onu deneyecek , "oo kaliteliymiş" diyecek ve uykusu geldiğinde jöleyle yatacak. benim oğlum böyle olur. hayallere kapılmayın, sizinki de böyle olacak.
gezegenler arası kolonileşmeyi isveçli bilim adamı yarrağımı bulacak. ve uzak torunlarımız yarrağımı adı verilen kolonilerde yaşamaya başlayacak. kendimizi kandırmayalım lütfen. olsa olsa yeni blueberry icat ederiz. . bir meteorluk canımız var. dünyaya meteor düşerse taş üstünde taş kalmaz. yıkılan colossus'lara yenileri eklenir. piramitler yerle bir olur. tek tarafı gülümseyen monalisa'nın esamesi okunmaz. karıncalardan farklı değiliz. yuvamıza işeyecek azman çocuğun gelmesini beklemiyoruz sadece . karıncalar da beklemiyordu. ama birileri gelip o yuvanın üstüne işedi.
kendi ırkımı aşağılamak gibi bir niyetim yok. sadece hayvan olduğumuzu kabul edersek daha mutlu olacağımıza inanıyorum. insan kendini bilmeli kanımca. az önce jöle dedim. jöleyle alakalı bir anımı anlatarak aranızdan ayrılacağım.
sene 90'lar. o zamanlar ortaokul birinci sınıftayım. ergenliğe yeni girdiğim vakitlerde yaptığım şeylerden biri de teneffüslerde erkek erkeğe yapılan konuşmalara katılmak. bu bahislerde mastürbasyon diye bir şeyden bahsediyorlar. herkes daha önce mastürbasyon yapıp yapmadığını anlatıyor. mastürbasyon yapmak övünülecek bir şeymiş gibi görülüyor. öylesine karanlık, öylesine garip yıllar...aramızda daha önce mastürbasyon yapmayıp yapmış gibi gösterenlerin sayısı fazla da tahminimce. çünkü şöyle bir bahis dönüyor. birisi "jöleyle çok güzel oluyor oğlum" diyor, diğerleri de "evet evet" diye karşılık vererek onaylıyor. ben de böyle bir günün sonunda eve geliyorum. evde kimse olmadığı için de banyo kapısını açıp jöleye uzanıyorum.
"ee, olmuyor ama"
biraz daha deniyorum. sonra dış kapının açıldığını duyuyorum. ilk mastürbasyon denememde basılma tehlikesiyle karşı karşı kaldığım için için ne kadar şanssız olduğumu düşünüyorum. sanki hep yapıyormuşum gibi olacak. toparlanmayı deniyorum ama ilk denemem olduğu için fevkalade yavaşım da. annem banyoya kadar geldiğinde pantolonumu yeni giymiş oluyorum. o kadar yavaş.
jöleyle uğraştığımı gören annem "dışarı mı çıkacaksın yavrum" diye soruyor. ne yapacağımı bilmediğim için elimdeki bir tutam jöleyi saçlarıma sürüyorum ve dolaşmaya gideceğimi söylüyorum.
dolaşıyorum. jöleyle olan münasebetimi tamamen unutmuşum. herkes saçlarımın harika göründüğünü söylüyor.
eve gelip pantolonumu çıkarıyorum ki testislerim deniz kestanesi gibi olmuş.
