insanın yaşlandığını anladığı an  

14-15 yaşındaki kızlara ikili ilişkiler hakkında tüyo verip,dertlerini dinlediğiniz an...

(bkz: ağlamak istiyorum sayın seyirciler)

o 14-15 yaşındaki kızlar size amma büyükmüşsün abi dedikleri zaman anladım ben.
(bkz: dünyaya geç gelmek)
(bkz: dünyaya erken gelmek)
(bkz: birşeyin ortasının olmaması)

geceleri çılgın atan bu gece barda gönlüm hovarda insanının,huzur aramaya başladığını fark ettiği andır. evvelden tatilde ailenin hatırı için gidilen o şirin kasabadan istanbul'a dönmek için gün sayarken artık "lan yine dönecez o lanet şehire" demeye başlanılan zamandır. beldeki can simidi oluşumuna hakim olunamadığının farkına varılır. "vay be taş" denilen kızlar siz ilkokul 1. sınıftayken doğmuşsa artık yaşlanmaya başlamışsınızdır.

süpermarketin birinde satılan gitarı itina ile akort edip denemek için gitarı kucağa alıp oturulduğunda, çocukların "aa adam çalacak galiba!" demesi.

not: tamam adamım ama insan bi "abi" falan bekliyor...

çocukluğun gözde futbolcularının artık teknik direktörlüğe başlaması.

(bkz: futbola endeksli hayat)

doğumgünü pastanıza gerçek yaşınız kadar mum istemeye utandığınız andır.

apartmandan içeri girerken kapının önündeki veletin "amca bidikletimin tekerleğini şişirmeme yardım eder misin?" cümlesi üzerine olunan dumur.
teker şişirilir ama ufaklığa 21 yaşındaki birine amca değil abi denmesi gerektiği anlatılır.
(bkz: takıntı)

nostaljiyi sevmeye başladığınızda.

iki türlü yaş hesabı vardır, bi kısım insan o anki yılla doğduğu yıl arasındaki farkı alır ve direk yaş olarak benimser. diğer hesap türünde ise çıkarma sonucu elde edilen yaş, doldurulan yaştır ve aslen bir fazla yaştasınızdır. iki hesabın savunucuları arasında çok çetin savaşlar verilmiştir, kendimden biliyorum.
uzun yıllar salt çıkarmanının mantıksız olduğunu savunan ve klasik hesaba karşı gelen ben, ne zamanki bu direnişten vazgeçip,kendimi bir yaş genç gösterecek olan hesaba geçtim, işte o andır benim yaşlandığımı anladığım an.
tabi bir de giderek anneye benzemek mevzusu var..

8-9 sene evvel çekilen resimdeki tüysüz,çelimsiz veledin hey gidi günler diyerek o resimlere baktığı andır..işin garip yanı o zamanlar bir an evvel büyümek 18'i geçmek isterdik..şimdi de "lan 19 olduk seneler geçiyor yaşlanıyoz anasını satayım" düşüncesi çökmektedir içe.

dünya sahnesi çıkmış profesyonel sporcular hakkında "çocuk/kız iyiymiş" tabirini kullandığın zamanlardır ya da "bir keresinde şöyle bir şey olmuştu" şeklinde başlayıp bir şeyler anlatacakken olayın olduğu yılı hatırladığında yaptığın matematiğin sonucudur, kafa ayarı nedir bilmektir, ilk bilgisayarı 386 olmaktır, dos kullanabilmektir, evden internete girmenin ne demek olduğunu anca ortaokul yıllarında öğrenmektir, küpe takmaya başladığın dönemlerde etrafta senden başka küpe takan en fazla 3-5 kişi daha olduğunu anımsamaktır ve bunun gibi binlerce şeydir.

"bizim zamanımızda..." diye başlayan cümleler kurmaya başladığın andır.

(bkz: yaşlanma belirtileri)

anti aging ürün reklamlarını daha bir dikkatli izlediğini anladığı andır.
(bkz: loréal paris)
(bkz: roc)
(bkz: tam 53 yaşındayım şaşırdınız değil mi)

- otobüste veya bir toplu taşıma aracında giderken bir gencin "oturun amca/teyze siz buyrun" diyerek size yer vermesi.

- ya bu kız çok güzelmiş diye kızla bir şekilde tanışılıp kızın ortaokula başladığın sene doğduğunu anlayarak dumur olmak ve ses çıkaramamak.

- senden 4 5 yaş küçük kişilerin artık üniversite son sınıfa gelmiş veya mezun olmuş olmalarını farketmek.

kızılay'ın ortasındaki abuk binanın inşaatının bitmesi. neyse ki henüz bitmedi de hissetmiyoruz.**

sözlüğe 10. nesil alımlarının başladığı andır.

amca veya teyze sözünü ilk duyduyduğu, o yakıştırmaya ilk layık görüldüğü, acı bir iç sızısı, geçmişe bir ooff çekme anıdır o an.

öküz gibi yerken hiç kilo almazken, iştahının kapanıp her yediğinin yaramaya başladığı andır.

amca,teyze demeye başlar sokağın minikleri
her yeni gün güzelleşir yüzünün mimikleri....

abisini amcasını geçtimde iki kat merdiven çıkınca nefesim kesiliyo lan benim.

15 sene önce seyrettiği olacak o kadar bölümlerini tekrardan gördüğünde gülmek yerine ağlamanın tercih edildiği an.

(bkz: insanın yaşadığını anladığı an)

1 : iki kat merdiven çıkınca ya da 5 metre depara kalkınca nefesinin kesildiği an
2 : 50 yaşındaki adamlara "abi" diye hitap etmeye başladığın zaman
3 : yakın bir arkadaşınla güzel manzaralı bir balkonda şöyle bir diyalog yaşayınca..

a : (boşluğa bakar, uzatarak) allah şükür yarabbi..
b : ...
a : havalar da baya sıcakladı.
b : ya ya, bi yağmur yağsa da hava yumuşasa..
a : (elini göbeğinde gezdirerek)nerdeeeee??
b : (tekrar boşluğa dönerler) ooofff off.

(bkz: ben bunu gördüm)
uzun bi zaman başka konuşma olmaz, boşluğa bakılır...

bu başlıkta "aha 19 20 oldum yaşlandım ben artık" diyenlere bakıp kahkahalarla yarılarak güldüğünüz zamandır.

(bkz: ybsg)