insanın çocukluğuyla konuşması  

(bkz: insanın kendi çocukluğuna vereceği öğütler)

hasta ruh ismail konuşmakla kalmamış, çocukluğunu evlat edinmiştir.

yiğit özgür'ün pek çok kişinin gözlerini doldurup insanı durduk yere ağlatmış mini karikatür öyküsüdür. şimdi gelse buraya o velet, arkama bile bakmadan kaçarım. çünkü, "mutlu muyuz artık? paramız var mı? üniversite bitti mi? super mario'da prensesi kurtardık mı artık?" diye sorsa verecek hiçbir cevabım bulunmaz.

çocuğa vereceğim bir öğüdüm, "bak şunları şöyle şöyle yap ki, ilerde beni süründürme" diye söyleyebileceğim laflarım da olmaz. çünkü ne mal olduğumu biliyorum yani, hiçbir işe yaramaz. unuturum ki o nasihatları. bütün mahalle çocukları meybuz yiyip emip artık tam olarak napılıosa, bisiklete binerken ben gene evime kapanır jules verne okurum mütemadiyen.

neyse efendim..

-amma büyümüşüz, 20li yaşlar nasıl? süper geçiyor mu?
+geçiyor geçiyor, hiç geçmez olur mu..
-neler oluyor mesela?
+neler olmuyor ki..
-anladım ben tamam...
+üzgünüm.
-...
+gerçekten üzgünüm..

zaman makinesi ile gerçekleşebilecek durum.

bruce willis in oynadığı "the kid" isimli sinema filminde işlenmiş konudur. film türkçeye "içimdeki çocuk" olarak çevrilmiş. 2000 yapımı ve yönetmeni jon turteltaub.

yiğit özgür'den bir kısa hikaye...

rüyamda çocukluğumu gördüm.. bir gece vakti odama geliyor.. şerefsiz, başlıyor sormaya..

çocukluğum - noooldu tiyatrocu olduk mu ?
zati alim - olamadık..
ç : para kazanıyor muyuz?
z : ehh

ç : kızlar? kızlar nerde ?
z : ne biliyim .mına koyim
ç : sakallar çıkmadı mı
z : eğri büğrü çıktı.. kestim..
ç : annem öldü mü?
z : yok içerde uyuyo..

ç : bu kadarcık mı uzadık lan? nerde kaslar? hani üçgen vücut olacaktık?
z : eeh senin de işin gücün karı kız, boy posmuş .mına koyım
ç : ayfer’e ne oldu?
z : evlenmiş oğlu olmuş geçen ay.

duruyor hiçbir şey söylemiyor..

bakıyor bakıyor... uzun uzun yüzüme, odaya, yatağa bakıyor.

başlıyor ağlamaya..

allahım susmuyor!

z : şşş ağlama lan al.. bu ay, ayın elemanı seçildik..

duruyorum hiçbir şey söyleyemiyorum..

bakıyorum bakıyorum uzun uzun yüzüne odaya yatağa bakıyorum.. ayın elemanı değil, yüz yılın elemanı olacaktık biz… hatırlıyorum.

başlıyorum ağlamaya.

ama diyorum ağlarken, yine de iyi insan olduk lan.. kimseye .. kimseye kötülüğümüz dokunmadı. git sor bak istediğine..

biraz duruluyor.. göz yaşlarını ve burnunu siliyor..

ç : kızların memelerini öptük mü hiç?

öptük diyorum, hem de bi sürü öptük diyorum. en ince ayrıntısına kadar anlatıyorum. sabaha kadar anlatıyorum. çocuk işte, hemen inanıyor.

zaman zaman alışveriş merkezinde yaşadığınız içsel diyaloglardır.

"-nutella!
+çokokrem!
-nutella!
+çokokrem!
-nutella!
+çokokrem!
- ...
+ .."

vedat özdemiroğlu' nun, uykusuz' un eski sayılarından birinde, bir yazısında ele aldığı konu. 10, 15, 25 ve 35 yaşları ile tek tek konuşmuştu içinden.

edit: uykusuz yerine penguen yazmışım.