yönetmenliğini ve senaristliğini
lucile hadzihalilovic in yaptığı, daha girişinde bile çok ağır bir sanat filmi olduğunu belli eden film. film 2005 istanbul, san sebastian, amsterdam ve stockholm film festivallerinden ödüllerle ayrılmıştır. izlenmesi çok zor konusu anlaşılmaz bir film olması bu ödülleri ne denli hak ettiğini bizlere gösteriyor zaten.
"en kötü filmde bile güzel bir beş dakika mutlaka vardır" diye düşünen bir izleyici olmama rağmen, bu filmde bu beş dakikayı bir türlü göremedim. ama filmin güzel beş dakikası
marion cotillardın göründüğü sahnelerdir gerisi boş.
film bir noktadan sonra çok rahatsız edici bir hal alıyor. yönetmen sanat filmi çekeceğim diye neredeyse pedofili suçu izleyecek. aile ve arkadaş ortamında izlerken her an sapık damgası yiyebilirsiniz.
filmin konusu ise; küçük yaşta duvarlarla çevrili bir yere kapatılan kızlara bale eğitimi verilmesini anlatıyor. senaryo o kadar saçma ki, sanki gizli bir örgüt çocukları kaçırıp zorla bale öğretiyor ve bu çocuklar 13 yaşına geldiği zaman da gerçek dünyaya salıyorlar havası var filmde.
